Romans & histoires Mahinang Nilalang

Hindi alintana nito kung mabasa man ito. "L-Lumabas ka nga!" namumula ang mga pisnging wika niya sa binata. Hindi tumalima si Jacob sa halip ay bumaba ang labi nito sa labi ng dalaga at walang babalang siniil ito ng halik sa labi. Para namang apoy na biglang nagsindi ang init sa katawan ng dalawa.

Habang ang dalawang babae na hapit ang mga kasuotan na halos wala na yatang itago sa katawan ng mga ito. Halatang malakas na ang tama ni Rodel, dahil urong-sulong na ito sa paglalakad. Kung hindi lamang sa dalawang babaeng kasama at patuloy na umaalalay sa binata. Tiyak na natumba na ito sa lapag. "M-Magandang g-gabi sa inyo... S-Sige lang, mag-inom kayo. M-Mauuna n-na kami p-para makarami kami!"malakas nitong sigaw kina Dhalia.

sabing mahina, pero buo. Ngayon, pareho lang silang nakatingin sa pinto. Tik-tak. Tik-tak. Tik-tak. Tanging orasan lang ang naglalakad. Nang hindi na matiis ang bigat, sumabog ang boses ni Sab: "Uhmmp! Darating pa ba yang asawa mo?! Alam mo, Rheana, mukhang niloloko ka lang ng lalaking ‘yon. Hindi ko na kaya makita kang naghihintay ng ganyan!"

nag aalalang wika ko rito habang masuyong pinupunusan ko ito sa braso "Huwag mo naman akong pag alalahanin ng ganito oh." nakikiusap na wika ko rito habang hawak hawak ang kamay nito "Hindi naman kasi talaga Ako galit nagulat lang Ako sa mangyayari pero masaya akong masosolo kita sa Islang toh." pag Amin ko rito "Lagi mo na lang akong pinag aalala."masuyong wika ko habang titig na titig sa mukha nito

Ramdam niya kung gaano ito kakaba. "'Wag mo nang alalahanin pa ang bagay na 'yon. Ang alalahanin mo nalang ay ang kinabukasan nating dalawa," Mahina siyang natawa. "Gaya ng sinabi mo kay Alona." pabirong dugtong niya kaya napangiti ito.

Masakit na hindi ko alam kung gigising ka pa. “Ang tanga ko, no?” Mahina akong ngumiti pero basang-basa na ng luha ang mukha ko. “Tinulak kita palayo… kahit ikaw lang naman yung…” Huminto ako, hindi ko agad masabi pero pinilit ko.

"Hindi lang kita maangkin dahil may makakarinig sa 'tin." Sabay silang gumawad sa isa't isa nang mabalasik at malalim na halik. Dagling nagpulupot ang mga dila nila at nag arnes na para bang wala ng bukas. Sabik na sabik ang mga kamay nilang tinanggal ang natitirang saplot nang hindi pinuputol ang halik.

I'm sorry' Hindi ko alam kung guni-guni ko lang aking narinig. Dahil mahina ang pagkaka-bigkas ng katagang iyon. Hanggang sa hinila na ako ng antok....... ********************

“I love you too, Chansen.” At hinalikan niya ako—mabagal, malambing, at puno ng pangako. Tinugon ko iyon, walang pag-aalinlangan. Sa tenga ko, naririnig ko pa ang papalayong sigaw ni Maui na puno ng mura, sumpa, at lungkot. Parang pinupunit ang hangin.

mahina kong bigkas. "Too late! Sabi ko naman sa iyo huwag mong suwayin ang nais ko Misis! Baka hindi ako makapagpigil at malulumpo kita ngayung gabi!" mahina siyang bigkas at sa gulat ko mabilis akong pumihit paharap sa kanya! Kaagad na nagtagpo ang aming mga titig sa isat isa!