Novelas y relatos de Mahinang Nilalang

mahina kong tugon rito at agad silang tinalikuran at bumalik sa kay kuya "Doon pa rin ba?" mahinang tanong nito sa akin kaya agad akong humarap dito bago tumango "Hihintayin po namin kayo doon lola" mahina kong tugon rito "Sinong nagpahintulot na gamitin mo ang apelyido ko?" galit na wika nito sa akin kaya masama ko itong tiningnan

tugon ng lalaki “…” Isang mahina, halos pabulong na tawa ang narinig niya. Parang hindi siya ang nagsasalita. Parang hindi rin niya alam kung sino ang kasama niya.Lalong lumabo ang lahat. Parang panaginip na pilit siyang nilulunod. Hanggang sa biglang, “Ladies and gentlemen, the plane is about to land. Please return to your seats and fasten your seatbelts…”

mahina at nauutal kong tawag. Ngumiti siya—isang ngiting nakakapanindig balahibo. Isang ngiting alam na alam ko ang ibig sabihin. Sa halip na kamay lang ang abutin niya, bigla niya akong hinila palapit sa kaniya at niyakap nang mahigpit. Isang yakap na pamilyar... isang yakap na nagpaalala sa akin ng init ng katawan niya noong gabing iyon. Nanginginig ako sa takot habang yakap niya ako. Akala ng lahat ay simpleng pagbati lang ito ng isang Ninong sa inaanak niya. Pero alam ko... iba ito.

Mahina lang nitong tinawanan ang ginawa niya bago siya mabilis na ninakawan ng halik sa labi. "Bakit? Masakit bang marinig ang katotohanan? At kailan pa dadating ang tamang panahon na 'yan? Kapag wala na ako sa tabi mo?" masungit na anas niya dahil biglang nabuhay ang palaban side niya. Napangiwi si Angelo pero agad din na sumeryoso ang mukha nito.

"Mama..." Mahina niyang tawag. Ngumiti ako kahit nanunubig na ang mga mata ko. "Nandito na si Mama." "Sorry..." "Natagalan ako." Mahina niyang inabot ang kamay ko. "Miss kita." Hindi ko napigilang mapaluha. "Ako rin..." "Miss na miss kita." Mula sa may pintuan... Tahimik lamang kaming pinagmamasdan nina Kian at Aling Nena.

mahina niyang ungol Pinilit lung makaalis at nagawa ko pero hinila niya uli ako Kaya natumba NANAMAN ako sakanya Saka siya pumaibabaw sakin at hinalikan ako Natulala ako dun Ng mga 4 second lang Naman iyon yata Ang second kiss namin pagkatapos nung kasal namin Bumalik Naman ako sa ulirat Ng pilit niyang pinapasok Ang aking l*b* Sinubukan ko siyang itulak dahil alam Kung lasing lang siya at paniguradong hindi niya ito magustuhan paggising niya Tinutulak ko siya pero diko magawa dahil da lakas niya kinagat niya pa Ang pangibabang labi ko Saka pinasok Ang kanyang d"l* "Uhmmm"ungol niya habang patuloy ko siyang tinutulak

Biglang may nag-text. Unknown Number: "We warned you. There won’t be a second one." Pinagsama ko ang palad ko, pinikit ang mata, at huminga nang malalim. Okay. Gusto n’yo ng laro? Gusto n’yo ng babala?

"Gladly." Tinulak ko siya ng mahina. "Manyak!"

Naglakad siya sa lansangan habang pinagmamasdan ang kalangitan na balutin ng dilim. "P-pasensya ka na anak, k-kailangan mong maranasan 'tong nararanasan ni mommy, ha." Hinalikan niya ang umiiyak na sanggol at napatingin siya sa kalangitan nang bigla na lamang bumuhos ang malakas na ulan.

Napakababaw ng kanyang emosyon hindi siya pankaraniwang nilalang ng mundong ito maaring hindi siya tulad namin o ng kahit sinong nilalang rito. Mula sa aming kinatatayuan ay pansin namin ang isang lalaking tila umuusok ang kanyang kinatatayuan. "Vlad!" Mahinang wika ni Luna ngunit rinig na rinig ko ito sapagkat malapit lamang siya sa akin. "Wala kayong karapatan!" Isang malakas na pwersa ng tinig ang napayanig sa buong paligid. Dahil para magpanik ang ibat-ibang nilalang.