Mahinang Tunog Novels & Stories

Ting. Napatigil ako. Kumunot ang noo ko nang may marinig akong mahinang tunog na tumama sa salamin ng bintana ko. Binalewala ko iyon noong una, iniisip na baka hampas lang ng hangin o sanga ng puno sa labas. Ting. Tok. Sa pangalawang pagkakataon, mas naging malinaw at sunod-sunod ang tunog. May nagbabato nga ng maliliit na bato sa bintana ko.

Tahimik at walang kahit na anong ingay na maririnig sa looban nito. Maingat s'ya at walang ding ingay na naglakad. Pinapakiramdaman n'ya ang paligid, may mga mahihinang kaluskos s'yang naririnig at base sa tunog nito, hindi ito simpling tunog mula sa mga dahon lamang. Tunog mula sa mahina at maingat na yapak ng mga tao. Confirmed na may mga tao dito.

Ang dalawang mahaba at isang maiksi, ay nagkakahulugang ‘Paalis na’ at ang maiiksing tunog na magkakasunod, ay ang pagbilang hanggang sampu, kung kailan kami tatalon. Umihip na ng dalawang mahaba at isang maiksi si Gregorio, na siyang sinundan ng isang maiksing tunog mula sa mga Lipad-Ulap na nakapalibot sa amin. Handa na ang lahat. Nagsimula na ang pagbilang ng sampung ihip. Ngunit, nasa tatlo na ihip pa lang kami nang makarinig kami ng putok mula sa malayo!

Napapikit siya, ngunit isang biglaang tunog ang gumising sa kanya. Riiiiing... Riiiiing...

Maririnig ang pumuputok na tunog mula sa umaalab na apoy sa kalagitnaan ng gabi... Ang tunog ng bonfire ay narinig habang ang madilim na berdeng apoy ay nagniningas nang maliwanag. Ang tunog ay parang pumuputok na popcorn. Nakaupo si Gerald sa tabi ng apoy habang nagdadagdag siya ng panggatong sa apoy at tumingala siya para pagmasdan ang nakapalibot na makakapal na berdeng kagubatan.

Kahit na mahanap niya si Maple, maaaring siya ay… Hindi siya naglakas-loob na isipin iyon. Sa oras na ito, ilang mga dagundong na tunog ang narinig. Galing ito sa isang motor. Hindi iyon pinansin ni Cain. Masakit lang siyang lumuhod sa lupa, sinuntok ng dalawang kamay ang lupa, at patuloy na umiiyak. Huminto ang tunog ng motor.

I am not a coward, but it's totally different when you are alone in a dark place with eerie atmosphere. Kinakabahan man, nagdadasal pa rin ako na wala akong makitang multo. Bigla naman umihip ang hangin at may narinig akong tila tunog ng harmonica. Napakunot noo ako dahil kilala ko ang tunog na iyon. It's the sound when the tree of life is growing every...midnight. Does it mean, may puno ng buhay sa paligid at hating gabi na ngayon? Ngunit wala akong makitang aninag. Tunog lang iyon.

Napasandal ako sa pader, pilit pinapakalma ang sarili. Minsan, gusto kong maniwala na normal lang ang lahat—na baka may hayop lang sa labas o hangin lang na pumasok sa sensor. Pero deep inside, alam kong hindi iyon totoo. Matapos ang ilang minuto, parang huminto ang oras. Wala nang ibang tunog kundi ang ulan at mahinang paghinga ni Luna. Pero biglang… may tunog ng yabag.

At kasunod no'n ay ang isang malakas na tunog ng pagsabog. Sumabog ang bangka. Pumutok ang apoy sa ibabaw. Sumiklab ang dilim ng gabi na parang impiyernong nagbukas. Umakyat ang usok, at ang tubig ay sumayaw sa pwersa ng pagsabo. Isang apoy sa gitna ng ilog na ito. Habang nangyayari ang lahat, sa ibang panig ng dako, paulit-ulit na tinatawagan ni Shawn si Maxine. Ngunit bawat ring ay nauuwi sa parehong nakapangingilabot na tugon.

Sa halip, ginamit niya ang flashlight ng kanyang telepono. Maingat siyang bumaba sa hagdan. Tanging tunog ng kanyang mga hakbang ang maririnig sa katahimikan ng gabi. Ngunit nang marating niya ang huling baitang ng hagdan, may kakaibang tunog na umagaw sa kanyang pansin. "Meow..." Mahina, at puno ng reklamo. Napahinto siya. Muli niyang narinig iyon.