Mahinang Tunog Novels & Stories

Pagbabalik sa Selda Ang tunog ng mabibigat na bakal na pinto ay muling umalingawngaw sa pasilyo. Clang! — iyon ang tunog ng rehas na parang paalala sa kanya na hindi pa tapos ang kanyang pagkakabilanggo, hindi lang sa loob ng kulungan, kundi sa nakaraan niyang hindi niya matakasan.

Tanging ang tunog ng kanyang hingal at yabag sa tuyong damo ang maririnig. Bigla siyang napatigil, napaupo sa lupa, hawak ang dibdib na halos pumutok sa sobrang kaba. Lumuha siya, nanginginig ang mga labi habang pilit humihingi ng awa sa kung sinumang makarinig. Ngunit bago pa man muling makasigaw— BANG!

First time naming humiga sa iisang kama mula nang magsimula ang lahat—at kahit iyon, may distansya. “Sorry,” sabi niya bigla. “Ganito lang muna.” “Okay lang,” sagot ko. “Sapat na.” Huminga siya nang malalim. Mabagal. Pilit na kalmado. Sinubukan kong pumikit ulit. Pero bawat tunog—parang may kahulugan. Isang langitngit ng kahoy. Isang tunog ng hangin sa bintana.

Pagkatapos, Malinaw na tunog na inilabas mula sa tansong handbell at mabilis na nagsimulang kumalat sa buong lugar. Tila mahiwaga ang mga alon ng tunog habang patuloy nilang sinasabog ang isipan ni James at ng iba. Sa sa isang iglap, isang ginintuang sinag ang lumitaw sa isip ni James, at direktang pinilit nitong malayo ang mga alon ng tunog.

Tahimik ang silid, ang tanging tunog ay ang mahinang paghampas ng hangin mula sa aircon. Hanggang sa... Ang katahimikang iyon ay biglang ginambala ng sunod-sunod na tunog mula sa kaniyang cellphone. Sunod-sunod na notifications. Walang patid rin ang tunog ng messaging tone, naghahalinhinan ang dalawa at tila nga nais nang pasabugin ang cellphone niya. Napakunot ang noo ni Trixie. Saglit siyang kinabahan.

Ibig-sabihin nito alam niya ang ginagawa niya. Whoosh! Whoosh! Maririnig sa tainga ni Fane ang tunog na parang nagtambakang basurang nagbungguan, kaya gumagawa ng ingay. Bumilis ang paghinga ni Fame nang maramdaman niyang lumalakas ang kadiliman sa paligid niya.

At hindi pa s'ya ganon na nakalapit ay narinig n'ya ang mahinang putok ng baril. Natulos s'ya sa kan'yang kinatatayuan at hindi agad nakagalaw. Alam n'ya ang tunog na iyon. May silencer na gamit sa baril ngunit dinig n'ya pa rin at kilala n'ya ang tunog ng gatilyo.

Nagmamaneho siya papunta sa direksyon ng bahay ng mga Dunn. Isang malakas na tunog ng pagpreno ang maririnig sa labas ng pasukan sa bahay ng mga Dunn. Ang makina ay gumawa na nakakabinging tunog. “Vroom.” Si Madam Dunn ay balisa matapos marinig ang tunog na ito. Umiinom siya ng kanyang tsaa ng marinig niya ito. Ang baso sa kanyang kamay ay nalaglag sa lapag at nabasag sa milyong piraso.

1... 2... 3... Mahinang tunog ng relo na animo'y binibilang ang bawat segundo. 4... 5... 6... Umalingawngaw ang tunog nito sa bawat sulok ng silid-aklatan. Ang bawat paggalaw at pag-kumpas nito ay tila tibok ng kaniyang puso.

Sumisigaw ang tenga ko sa lakas ng tunog. Ang amoy ng sunog na goma at pulbura ay sumasakal sa akin. Umuusok ang paligid, mainit ang hangin. Lasang kalawang ang bawat hinga. Hindi lang putok at hiyawan ang naririnig ko, naroon din ang pag-crackle ng apoy, ang pagbagsak ng mga debris, ang pag-iyak ng mga natrap.