Mahinang Tunog Novels & Stories

"Kilalang-kilala." Biglang nagbago ang ihip ng hangin. Mula sa malayo, narinig nila ang isang tunog. WUP-WUP-WUP-WUP. Ang tunog ng rotor blades ay palakas nang palakas. Nayanig ang mga dahon ng niyog. Nagliparan ang mga alikabok. Tumingala ang lahat.

Gayunpaman, ang tunog ng sampung libong kabayong tumatakbo ay maririnig mula sa pasukan ng daanan. Napatingin ang lahat. Talagang nakakita sila ng malaking talon na sampung metro sa ibaba ng bangin. Nanggaling sa gayong talon ang mga tunog. “Yung tubig mula sa ilog!” Sapat ang katalinuhan ni Quincy Zoppins upang agad na hulaan ang dahilan.

Naririnig ko ang malayong tunog ng generator na muling sumusubok mag-sync. Hindi ako pwedeng magmadali at magkamali. Sa bawat galaw, inaalala ko ang sinabi sa sulat. “Hanggang sa marinig mo ang tunog ng tubig.” Lumipas ang ilang segundo—o minuto—na tila walang hanggan. Pagkatapos ay may narinig akong mahina ngunit tuloy-tuloy na daloy ng tubig. Hindi malakas. Hindi tulad ng agos ng ilog.

Kasabay noon ay nagsimula siyang makarinig ng iba’t ibang tunog. Sigawan. Tunog ng preno. Pagbasag ng salamin. At isang malakas na kalabog. Napapikit siya. Kasabay ng pagsabog ng liwanag. ⸻ Bigla siyang napamulat Humihingal. Pinagpapawisan. At parang kakagaling lamang sa isang mahabang pagtakbo. Mabilis ang tibok ng kanyang puso.

mainit, matatag, at sobrang pamilyar. Kasunod noon ay ang nakakabinging tunog ng mga gulong na kumikiskis sa kalsada. Isang matinis at nakakakilabot na ingay na parang mabangis na hayop na pilit kumakawala.

“My tummy is making funny noises. I'm hungry.” Natawa ako nang mahina. Ang pamilyar na tunog na iyon ang tuluyang nagpalayas sa lahat ng bigat sa dibdib ko. “Gutom na ang baby ko? Sige, bababa na tayo. Baka naghihintay na si Lolo Supremo mo.”

Rat-tat-tat-tat Dinig ko ang tunog ng mga bala na tumatama sa bakal at salamin—isang nakakangilong musika ng kamatayan. Nakita ko ang isa sa mga bodyguards na duguang bumagsak sa semento, pilit pang inaabot ang kanyang baril bago tuluyang nawalan ng buhay. Masyadong propesyunal ang mga kalaban; ito ay isang planadong execution.

Tahimik pa ang barko nang umalingawngaw ang mahinang tunog ng incoming call sa command console. Isang beses lang iyon tumunog—maikli, eksakto, parang ang taong tumatawag ay sanay na hindi pinaghihintay ang sarili.

tug. Muling pagkarinig nina Ato at Pablo sa nakakahindik na tunog. Ito ay nanggaling sa isang maliit na may kakaibang anyong tambol na mahinang kinukumpas ng nakapulang taong nakita nila. Tug. .tug. .tug. .

Tama lang ang sikat ng araw at ang fresh ng sariwang hangin. Ilang hakbang lang ang layo, nakarinig siya ng mahina at malamyos na musikang sumasabay sa hangin. Huh? Anong tunog 'yon? Hindi iyon pangkaraniwan, magaan, at halos hindi maipaliwanag. Dahil sa curiosity niya, sinundan niya ang tunog. Galing iyon sa ibang parte pa ng mansyon. “Ah!” Sigaw niya, ang puso ay halos tumalon sa lalamunan niya noong umangat siya sa ere.