Maid Rehabilitation Novels & Stories

Kung talagang tanga si Zoe, hindi ito makakaligtas at makakatagal nang matagal sa mga Mendoza, at lalong hindi ito makakapag-aral at makakakuha ng ganoong kahusay na kaalaman sa medisina sa ilalim mismo ng ilong ni Doña Carmen Mendoza. Pagkatapos ng hapunan, napansin ni Beatrice ang bakas ng pagod sa mukha ni Doña Soledad kaya sinamahan niya itong umakyat sa itaas. Sa mga nakalipas na araw, dahil sa kombinasyon ng mga herbaldecoction at rehabilitation exercises, kapansin-pansing malaki na ang itinaas ng recovery ng mga paa ni Doña Soledad. Pagkaakyat sa itaas, hindi na nito kailangan pa ng wheelchair; kaya na nitong maglakad nang mag-isa mula sa elevator patungo sa kanyang kwarto gamit laman

Habang umaandar, hindi ko pa rin matanggal sa isip ko ang itsura ni Bianca—nakaluhod, umiiyak, desperado. Hindi ko alam kung awa ba ang nararamdaman ko o mas lalong galit. Kung si Bianca ang magiging susi para pabagsakin si Tit Carmen at mabulok na sa kulungan, gagamitin ko siya. *** Sunod kong pinuntahan ay ang rehabilitation center. Pagdating ko sa rehabilitation center, sinalubong agad ako ng malakas na ingay mula sa isang kwarto. Napatingin ako sa head nurse na kausap ni Mardy.

Hindi mapigilan ni Ella na mapanganga ng ilibot ang paningin sa loob ng bahay, hindi pala bahay. Mansion. Puno ng mga mamahaling gamit at mwebles na parang mula pa sa iba't ibang bansa. Mapapansin din ang ilang mga pinto sa itaas ng mataas na hagdan. Ganito ang nililinis ng tiya sa araw-araw?

tanong ni Mahalia habang dahan-dahang naglalakad. “Oo, kung maayos na ang lagay mo. Lumangoy tayo sa dagat araw-araw,” sagot ni Gainne. “Ipangako ko sayo... gagaling ako agad.” Patuloy sila sa kanilang ehersisyo. Matapos ang tatlumpung minuto, bumalik sila sa kanilang silid. Pinaupo ni Gainne si Mahalia sa upuan sa terasa. Bahagyang naupo si Gainne upang palitan ang benda na nakabalot sa kanyang fracture.

ROSENDA'S POV: "That's it, good job Cupcake," saad ni Wade habang inaalalayan niya akong maglakad-lakad sa garden. Naka wheeled walker ako na siyang suporta upang makapag lakad. Tuwing umaga ay ganito ang ginagawa namin upang maka recover at ma-exercise ang tuhod at paa ko. "Konting practice pa, mukhang makakalakad ka na ulit," saad ni Wade na nakangiti sa akin.

Kasalukuyang sumasailalim sa physical rehabilitation si Rafa, at umaasa silang makakatulong ito sa kanya na makalakad muli nang normal. Sinusubukang maglakad ngayon ni Rafa habang nakahawak siya sa railings na nakaposisyon sa kanan at kaliwang bahagi niya. Nasa tabi nito ang Physical Therapist na umaalalay sa kanya, habang naglalakad siya ng dahan-dahan...

Maraming sinabi ang binata sa kanya tungkol sa karanasan nito sa ibang bansa at tinuruan siya ng maraming kaalaman na hindi niya alam. Unti-unting umayos ang kondisyon ng dalaga. Tinulungan niya ang binata sa leg rehabilitation at dinala ito para maglakad sa hardin. Madalas sinasabi nito sa dalaga: Hindi kita makita pero pwede hayaan mo kong marinig ang boses mo?

Dahilan para magdikit ang aming maiinit na katawan sa isa’t isa, at bahagya akong napangiti na may halong pang-aakit. "Mrs. Valderama, hayaan mong ihatid kita hanggang sa gate ng ating subdivision." "H-Hindi na... hindi na kailangan..." Pilit na bumabangon si Anne, pero pinigilan ko siya. "Huwag kang mag-alala, ang wheelchair na ito ay espesyal na ginawa—matibay at mabilis. Isa pa , gusto kong yung ganitong pakirandam. Yung magkadikit ang ating mga katawan." napapangisi kong sabi

Kahit pala wala ako ay nagawa pa rin niyang alagaan ang pamilya ko para sa akin. We spent the whole day talking about my mother's rehab activities. May mga physical activities daw siya katulad ng yoga, meditation, and exercise para ma-regain ang physical strength and stamina niya. I even talked to the doctors and counselors, and they told me that she is doing better. "Kapag maganda ang ipinakita niyang resulta, you can pick her up after a month."

“We still have to monitor her condition because, I’m so sorry to tell you, but her body might give up due to fractures. Her left leg and ankle need to get healed before she does her therapy, and there might be a chance that she will temporarily lose some of her memory, but we will monitor it if there’s still something we should take care of. For now, one to two people can go inside. Make sure to wear a scrub suit before going in.” “Thank you, Doc! Thank you so much!” Ravina wiped her tears before she went inside. Naka scrub suit na rin kasi silang mag asawa kaya dumiretso na sila sa loob. Kahit na gustong-gusto kong pumasok ay hindi ko magawa. Napatungo ako at napatingin sa kamay kong may ba