Maikling Kwento Meaning の小説・ストーリー

Ferrer. Kwento? Anong kwento ba? Kagabi s*x at love lang naman yata pinag uusapan namin dalawa, dapat ko pa bang sabihin yon sakanya? Wag nalang kaya baka kase akalain nyang kung ano-ano nalang ang tinuturo ko sa anak nya. Baka isipin nitong mga kabastosan tinuturo ko, nako mali yon no!

masayang kuwento ni mommy sa akin. "Sinasabi ko naman po 'yon sa 'yo, mommy. Hindi po 'yon ninakaw. Na-misplaced o nandito lang 'yon sa loob ng mansion natin. Hindi nga po ako nagkamali sa sinasabi ko sa 'yo. Nandito lang po talaga 'yon sa mansion natin. Nasa kuwarto n'yo lang pala ni daddy," sabi ko sa kanya. "Masaya po akong nahanap mo na ito. Hindi mo na sana pinahanap 'yon sa lahat ng mga pawnshops dito sa Maynila."

Bakit ako ang sumalo ng sisi? Alam ko ang kwento dahil sa dami ng tsismosang kapitbahay. Una pa lang may gusto na si Marcela kay itay pero hindi naman ito pinapansin ng ama ko hanggang sa dumating sa buhay niya si Mama. Nagkagustuhan sila at tuluyan nang nabalewala ang nararamdaman ni Marcela ang kaso biglang iniwan ng ina ko ang ama ko. Noon naman bumalik sa bayan namin si Marcela mula sa Maynila dahil umalis ito nang malaman ang relasyon ng magulang ko. Sa kabila ng paglayo niya, hindi nawala ang pagmamahal niya sa ama ko at muli niya itong kinulit hanggang sa may mangyari sa kanila. Nabuntis si Marcela kaya pinakasalan ito ng ama ko. Iyon ang alam kong kwento.

Napakunot noo ako at pinaharap ito sa akin. "Nagcolor lang po kami eh and then we sing some idiotic songs." Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi nito at mahinang tinampal ang bibig nito. "Baby where did you learn that word?" Strikto kong tanong. "Is it a bad word? I just heard lang naman po sa DADDY ng classmate ko. He said na mukha po kaming idiots while singing and dancing and i agree! I saw my classmates dancing like this, like a monkey. It looks ugly!" Maarteng sabi nito. Napatampal ako ng noo dahil di ko alam kung saan nagmana ito.

nakayuko kong sagot. "Handa naman akong makinig ah, since bata pa tayo lagi kang may kwento, always naman akong nakikinig kahit wala namang ka kwenta kwenta pinagkukwento mo, ngayon pa ba na seryosong bagay na?" saad pa nito na nagpahikbi sakin, kaya naman bigla nalang siyang nataranta at hinaplos ng magkapareho niyang kamay ang magkabilang balikat ko.

na bihira lang talaga. "Tapos?" tanong ni jaq. "Kinuwento niya lang sa akin 'yong pag-ibig niya." "Ohh!" reaksyon nilang lahat. "Kuwento mo, dali!" sabik na sabi ni maki at sinabayan pa ni niccolo. Sabi ni Sir. Albie 'wag ko raw ipagsasabi kahit kanino, pero syempre wala naman siya rito, kaya paano niya malalaman?

VALERIE Nakaupo ako sa isang upuan sa lounge, napapaligiran ng mga bata at teenagers. Isang maliit na babae ay nasa aking kandungan, inugoy ko siya hanggang sa makatulog. Pinanatili kong abala ang iba sa mga kwento para i-distract sila. Hiniling ng mga bata na sabihin ko sa kanila ang kwento tungkol sa sarili ko, kaya gumawa ako ng cute na kwento tungkol sa akin at kay Klaus bilang mga pangunahing tauhan. Ang mga teens ay tumatawa na lang at umiiling sa mga silly na kwento.

sagot niya habang nakangiti. Dahan-dahan kong binuksan ang takip. Sa loob ay may isang kuwintas na pilak—payak ang disenyo, ngunit napakaganda. Ang palawit ay hugis isang maliit na pahina ng aklat, at sa gilid nito ay nakaukit ang mga salitang: "Ang pinakamagandang kwento ay ikaw." Naluha ako sa tuwa. "Gabriel... napakaganda nito."

"Huwag kang maingay. At huwag kang sisilip sa harap." Mabilis siyang kumilos. Mahigpit kong hinawakan ang kamay ni Mikayla habang naglalakad kami papunta sa likurang pinto. "Mama..." bulong niya. "Sino po sila?" Pinisil ko nang bahagya ang maliit niyang kamay. "Mga taong gustong saktan tayo, baby. Pero hindi nila tayo makukuha. Pangako ni Mama."

Lalong lumamig ang ekspresyon ni Mikael dahil sa sinabi ng babae, kasabay niyon ay bahagyang umangat ang sulok ng kanyang labi sa isang malamig na ngiti. "Magaling kang gumawa ng sarili mong kwento." Napakunot-noo si Marikit.