Maikling Kwento Meaning นิยาย & เรื่องราว

pagku-kwento n’ya. Naantig ang puso ko sa kwento ng batang ‘yon. “Hey, nalulungkot kaba?”tanong n’ya. Hinawakan n’ya ang magkabilaan kong pisngi at hinaplos iyon kaya medyo gumaan ang pakiramdam ko. Bumuga ako ng hangin at pilit na ngumiti sa kaniya. “Halika muna, umupo na muna tayo.Alam kung napagod ka sa pakikipaglaro kanina”aniya

Masayang wika ko habang nakaupo sa table na napili namin. Masaya kaming dalawa ni Mama na nagkukwentuhan, kinukwento niya sa akin ang kabataan ni Miguel. Mga kalokohang ginagawa at mga bagay na hindi inosente nitong nagagawa. Hindi marangya ang buhay bata ni Miguel pero mas masaya siya kaysa sa akin.

“Matulog na tayo.” Nang wala s’yang marinig na sagot mula sa akin ay naupo siya sa paanan ko. Maingat n’yang iniangat ‘yong mga paa ko at ipinatong ang mga ito sa kandungan niya. “Anong k’wento n’yan, baby?” Tanong niya. Tinutukoy niya ‘yong palabas na sa totoo lang ay hindi ko naman maintindihan kasi Korean movie at wala pang subtitle. Hindi pa rin ako umimik.

sabi nito at tinignan silang dalawa ng seryoso. “Huwag kayong maniniwala sa nakikita niyo diba may kasabihan tayo na 'looks can be deceiving'? It means hindi lahat ng mabait ay talagang mabait, hindi lahat ng masama ay masama, hindi lahat ng nakita niyong ginawa niya ay gusto niya pwera nalang kung paulit-ulit niyang ginagawa yun baka yun na talaga siya. But don't forget to know the story behind it first before doing some action.” Mahabang sabi ni Kent sa mga ito. Gusto niyang maintindihan ng kambal ang bagay na iyon kahit na bata pa ang mga ito alam niyang maintindihan nila.

Sabi ko nmn sakanya nakakainis din e. "Tignan natin anak,yang lahat ng sinasabi mo ikaw ang kakain niyan lahat" sagot nmn niya "Paano makakain nanay kung sinasabi kolang nmn? it's like a metaphor or irony what?" Sabi ko nmn sakanya "Pinagsasabi mo anak hindi kita maintindihan. Bahala kanga dyan,si Abby hah paglulutuan kona lang. I think it's love story AHAHAHAHA" she said habang tumatawa

Chapter Forty Two direk "Dad.." bumagsak ang aking mga mata sa hapag, nag-aalangan. "What is it anak?" Dad searched my eyes from across the table. Bumuntong hininga ako, napalunok pagkatapos hinarap ito. "Puwede ho ba akong makahingi ng pera? Uuwi po sana akong Pilipinas. May ipon naman po ako pero baka kasi--"

“Yung simpleng saya lang.” “Tama ka,” sagot ko. “Sa dami ng nangyari, ito ang unang beses na ramdam ko ulit ang katahimikan.” Lumipad sa ere ang mga kwento—tungkol sa nakaraan, kabataan, mga pangarap, at mga pag-ibig na dumaan. Hindi namin namalayang halos hatinggabi na, pero walang isa man sa amin ang gustong tapusin ang gabing iyon.

Mavi Pov "And they lived happily ever after," pagtatapos ko sa fairytale na ikinukuwento ko kay Moses. Nag-request kasi siya na basahan ko ulit siya ng kuwento kahit isang beses sa isang Linggo habang hindi pa siya nasasanay.

Feeling ko nga hinahayaan niya lang ako sa trip ko? “Teh! Okay lang maging mukhang desperada ha? Kasama ‘yan sa buhay. Maaappreciate mo ‘yan kapag nasa fifty years old ka na tapos nagkukwento sa mga apo mo!” Natawa na lang ako sa sinabi ni Maki. Totoo nga naman talaga na nakakatawa isipin ang kagagahan kong ito, nakakatawa ikuwento sa mga apo ko.

yumuko pa ako para hindi naman siya tingalang tingala sa akin. “Molla, hintayin na lang kita mommy.” Napatango naman ako sa kaniya. Translation: Molla means in Korea I don’t know. “Mauna na ako.” saka ako tumalikod sa kanila. “Take care mommy.” Kinawayan ko na lang siya patalikod saka dirediretsong lumabas ng building na yun.