Maikling Kwento Meaning นิยาย & เรื่องราว

nahihirapang wika ni Malaya sa nobyo. Sa narinig ay tila ito pinagsakluban ng langit at lupa. Napaluhod pa ito sa pathway habang puno ng hinanakit ang mga mata. "Pero bakit? Ang sabi mo, mahal mo ako... Bakit mo ako sinasaktan, Malaya? Please tell me..." pagmamakaawa pa ng binata, kasabay nang pagbuhos ng mga luha.

sht baka makaidlip ako nito "Mag-kwento ka?" "What?" "SABI ko magkwento ka" "About...what?" "Hmm kahit ano...." "You mean...a fairytale story..I'm sorry baby but i have no idea about-" "Hindi!..." inis na dugtong ko....He chuckled "Hindi naman mga ganoon" "You said...anything"

Mama simple words build my perspective not to settle for less. "Niloko po ba kayo ni Papa? Makikita ko pa rin po ba siya?" inosente kong tanong, Mama smiled painfully. "Iba kasi ang kuwento namin, Anak. At kahit na bumalik pa siya sa atin ay hindi ko na siya tatanggapin..." her voice broke. "Mama..."

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

mariing sabi ni Anri, dala ang tapang ng isang bata, “kukutyapin ko ang malaki niyang butas ng ilong gamit ang bakal na kawit, tatalian ng lubid, at hihilahin ko siya nang hihilahin hanggang umiyak siya! Para hindi na siya muling maglakas-loob na tawagin si Mommy na ‘maliit na halimaw’.” Pagkasabi nito, iniling-iling niya ang ulo, kumindat na parang inosenteng bata, saka nagtanong kay Greg, “Uncle Greg, ano po ba ang ibig sabihin ng ‘maliit na halimaw’?” Kaninang-kanina lang, nasa maayos pa siyang mood.

nakangiting wika ko rito kaya napakunot ang noo nito "Akala ko ba hindi mo alam na may isang katulad ko sa buhay ninyo ni mommy?" takang tanong nito sa akin "Nakukwento ka niya sa akin noong maliit pa ako hanggang sa lumaki at siguro kaya hindi kita makilala ay dahil ayaw tanggapin nang sistema ko ang katutuhanan noon na iba ang ama ko dahil sa kalagayan namin ni mama noon" mahinang kwento ko dito bago ako nag-iwas nang tingin

Kumalas sa yakap niya ang dalawang bata pero nanatili lang na nakaupo sa magkabilaang hita niya. “Fairytale story po iyon. Sabi rin po ni Mommy, babe po iyong nickname ng princess. You called her babe po so you’re the prince. Ikaw po iyong kapre,” paliwanag ni Mei-Mei na parang ang normal lang ng conversation nila. Nahihirapan din ito sa pagsasalita dahil sa pag-iyak. “Kailan pa naging prince ang kapre? I mean, mukha bang kapre si daddy?”

sagot naman nya sa akin. "Sige, makinig ka ha, about ito sa isang batang babae na ang kanyang Ama ay nakulong dahil sa isang kasalanan na Hindi sinadya," sabi ko dito. "Ano pong title sa Story po, Mommy?" tanong nya sa akin. "Miracle No. 7!" sagot ko agad. Hanggang inumpisahan ko ang pagkukuwento sa aking anak. "Bata pa lang si Katrina ay nakulong ang kanyang ama," panimula ko.

Sabi niya na kinakabahan, nagsumbong kaya si manang mira? "Ayy oo nga pala." Sabi ng ina na natawa pa. "Kumain kana at para makapagpahinga kana." Dagdag pa nito. She was feeling guilty, hindi deserve ng magulang niya ang pagsinungalingan. Pagkaraay nilapitan ang ama at hinalikan din ito, "Iloveyou sweety." Sabi ng ama niya na ginantihan din niya ng "I Love You Daddy"

"Excuse me, Ma! Anong gabi-gabi? Minsan nga lang, eh!" Minsan lang talaga, masiyadong eksaheradong magkuwento ang mga kamag-anak mo. Nakita ka lang nilang nakainom ay lasinggera na. Hindi ba nila alam halos limang taon akong nagsunog ng kilay para lang maka-graduate at maka-survive sa kurso ko? Akala ba nilang madaling mag-aral na ang kaharap mo ay tila nasa ibang dimensyong mga kemikal at mikrobyo?