Romans & histoires Maikling Kwentong Epiko

Chapter 17 Ang Unang Larawan Third Person POV Hindi pa rin maalis ang ngiti sa mga labi ni Tina habang naglalakad sa tabing-dagat. Minsan ay yumuyuko siya upang pumulot ng kakaibang kabibe. Minsan nama'y hinahabol niya ang alon na tila isang batang ngayon lamang nakakita ng dagat. "Señorito!"

Kinurot ni Mikey ang kanyang mga tainga at gumawa ng mukha sa kanya. Nang makita ang dalawang maliit na bata na naglalaro, puno ng ngiti ang mukha ni Khate. Kahit na gabi na, pinilit pa rin siya ng dalawang maliit na bata at pinag-usapan ang mga nakakatuwang bagay sa kindergarten nang matagal. Karamihan sa oras, magkukuwento si Mikey ng mahaba, at pagkatapos ay magbubuod si Miggy.

Magulo, Maingay, Mainit, Masikip. "Salamat sa pagtangkilik, sana magustuhan nyo," malawak kong pagkakangiti habang iniaabot ang isa sa mga likha kong comics na ilang linggo ko ring pinag-puyatang gawin.

Pagmamakaawa ng Mama niya pero tila ba walang naririnig ang Papa niyang kahit munting tinig. “P-Pa? T-Totoo bang binenta mo ako? K-Kay W-Wilhelm? B-Bakit? S-Saka, ‘yung ipon ko pa. P-Para ‘yan sa skwela saka sa gamot ni Mama. P-Please, h’wag niyo naman hong g-galawin ‘yon.” Pagmamakaawa pa nito. Matigas na umiwas ng tingin si Mang Rico. “P-Pasensya ka na, anak. T-Talo ako sa

Biglang singit nito at magsasalita na sana si Kent ng mapaluhod silang magkakaibigan at napahawak sa balikat nila na mayroong nakaturok na karayom. “Argh! A-ano to?!” Sigaw ni Kent na ikinatawa naman ng Tito niya. “Ano yan?! Hahaha patutulugin ko muna kayo! Enjoy in your dreamland nephew.” Hindi na nila narinig pa ang mga sinasabi nito dahil sunod sunod na silang bumagsak sa sahig na siyang ikinataranta naman nila Renz sa Secret place.

Agad ding tumakbong ala-penguin si Maki palapit kay Mari at tinulungan itong tumayo. “Flowew, Flowew, okay ka lang?” tanong niya sabay pagpag sa tuhod ng kakambal niya kahit na naka-flower costume naman ito. The audience aww-ed at the scene, on how the twins take care of each other. Nangingiting binalingan ko si Roma na nakangiti ring nakatitig sa mga anak namin. I reached for his hand and intertwined our fingers. He looked at me without removing his smile.

Third Person's POV (2 months later) "Hi, Trixie. I don't know if why I'm doing this but maybe I feel guilty and I can't tell you this directly. Noong mga bata pa kami ng mama mo, nagpunta kami sa isang malawak na parang tapos may bangin sa dulo na matatanaw mo ang napaka lawak na karagatan at kalangitan. Pinangalanan ko 'yong Trixie, tapos napagkasunduan namin ng mama mo na ipangalan din 'yon sayo. We were happy back then, but everything fall down when you gave birth to Marga. Doon ko nalamang… hindi kita kadugo."

Parang may kung ano itong inaalala. “Nu’n bang hindi pa ako naaaksidente ay palagi tayong nandito?” Nakangiti niyang tanong habang nakatingin sa dagat. Sa kanyang isipan kasi ay may malabong alaala na nagpipilit sumiksik. At sa sobrang kalabuan ay hindi rin niya maaninag ang mga mukha ng dalawang taong naghahabulan sa kanyang isipan. Gulat itong napatingin sa kanya at buong panggigilalas din itong nagtanong ng, “Anong sabi mo?”

BABALA: Ang kwentong ito ay rated SPG. Naglalaman ito ng mga eksena, lengguwahe, at temang hindi angkop para sa mga bata at sensitibong mambabasa. Hinihingi ang malawak na pang-unawa at hindi dapat basahin ng mga edad labing walo pababa. Kim’s POV “Sigurado ka ba na gagana ito?” Napapalunok ako dahil sa sobrang lapit ng mukha niya sa akin. Ramdam ko na ang hininga niya na dumadampi sa pisngi ko.

WARNING!!!! RATED SUPER SPG!!! Some scenes contained harsh and vulgar words that are not appropriate for young readers. READ AT YOUR OWN RISK!!! ANG MGA EKSENA AT TAUHAN SA KUWENTO AY PAWANG NILIKHA LAMANG NG MALIKOT NA IMAHINASYON NG MAY AKDA.KUNG MAY PAGKAKATULAD MAN SA TOTOONG BUHAY ANG MGA TAUHAN AT KAGANAPAN SA KUWENTO AY HINDI SINASADYA AT NAGKATAON LAMANG.