Maikling Tula Para Sa Ama Tagalog Mga Nobela at Kwento

Napahagulhol s'ya ng iyak habang nakatingin rito. "T-Tatay ko, tatay ko,.. buhay ka tay?" umiiyak na tawag n'ya rito. Lumapit naman ito sa kan'ya at mahigpit s'yang niyakap. "Miss na miss ka na ni tatay anak, miss na miss na kita. Patawarin mo si tatay kung hindi ko kayo nabalikan anak, patawarin mo ako," umiiyak na sabi ng ama sa kan'ya.

tumulo muli ang luha ko dahil sa naninikip iyon at natatakot sa posibleng mangyari. Mama Joan wipe my tears, pati ang mga mata nito ay namamasa. "Shh... hija. Tahan na, you don't have to worry that much. Mababait at maunawain na mga bata ang mga anak mo anak. I'm sure, they will slowly understand the truth na wala talaga silang Ama. Just be brave to face it now, Anak. Nandito lang kami para tulongan kang ipaliwanag sa kanila iyon."

saad muli ng tagabalita at pinatakbo ang kabayo nito. "Sana mahulog ka sa kabayo"bulong ko sa aking sarili. Tumingin naman ng masama ang aking ama sa akin at nagtungo ito sa loob ng aming munting tahanan. Alam ko na ang ibig-sabihin ng tingi na iyon kaya sumunod na lamang ako sa kanya. "Napakatigas ng ulo mong bata ka!"galit na wika ni ama habang siya ay nakatalikod mula sa akin.

Hanggang sa mangaso kaming dalawa. “I-Ituloy mo ang t-tungkuling hindi ko n-na matutupad, i-ipinagmamalaki kita Ae-Cha.” unti unting nangilid ang mga luha ko ng maalala ko ang huling salita ni Ama. KENT POV

Parang laging may kulang ang kanyang pakiramdam. Kaya hindi siya papayag na maramdaman yun ng magiging anak niya or ng apo niya kung sakali. “Sana inisip mo yan bago mo ginalaw si Thalia!” galit na dugtong pa ng ama nila. “At huwag na huwag mong idadahilan na lasing ka, kasi alam natin yes your tipsy but not that drunk.” Halos sumigaw na sabi ng ama.

Kaagad itong tumakbo palapit kay Jass at yumakap. “Hello, baby! I missed you.” “I missed you rin po, TitaMommy.” “How are you? Good boy ka ba kay Mama mo? Hindi ka ba nagpapasaway sa kaniya?” Umiling naman ang anak ko habang nakangiti pa rin. “I’m always good boy po, TitaMommy. Always ko naman pong tinatandaan ang bilin mo sa akin, e!” He’s only five. But when you talk to him, he answers well. And he knows how to speak Tagalog, because I always taught him before. I don’t want him to lose his mother tongue.

Malalim na ba'ng salita iyon? Siguro nga, mukhang foreigner din kasi ang ama nito nang huli niyang makita pero bihasa sa pagsasalita ng tagalog. Nahagip ng paningin na may kung ano'ng bumabagabag dito. Nag-isip siya ng paraan para kahit papaano'y maibsan iyon. Marahil nalulungkot ito dahil hindi siya magawang tulungan. "Puwede mo ba akong ikuha ng kaserola?" tanong niya.

Ngunit sa kabilang banda ay nais niyang pagdudahan ang nakaraan nito. Sino ba ang Ama ni Lakan? Sino? "Mama, ginugulpi niyo ba ang Papa ko?" Malamig na boses ng bata mula sa likod ang nagpahunos–dili sa bumubugsong emosyon niya.

Tinuruan niya silang magsalita ng Tagalog mula pagkabata. Kaya ngayon, kahit bata pa, mahusay nang magsalita ang kambal ng tatlong wika—English, Danish, at Tagalog. Muling ngumiti si Scarlett sa dalawang anak. “Makinig kayo, ha?” “Opo, Mama.” “Hindi naglalamay si Mama kanina.” Napatingin sa kanya ang kambal. “Iniisip lang ni Mama kung gaano ako kaswerte.”

natatawang wika ni Myca sabay apir pa kay Jonamie na ngumisi. "Hahaha, seryoso?" 'di makapaniwala na tanong ni Mariel. Siya naman ay tahimik lang habang hinehele ang anak. "Hou, day, tan-awa bala maayo kay mabal an mo gid kon sino iya ama'y,'' sagot ni Myca napa-bisaya na. (Translation: "Oo kaya tignan mo ng mabuti malalaman mo talaga kung sino ang ama.")