Makapal Na Linya Mga Nobela at Kwento

KABANATA 44 Konekta ni Alana ang linya at nakita si "Banana Pie" na may makulay na mukha at ekspresyon na kasing pangit ng maaari. "Alana, tulungan mo ako!" Bukod kay "Banana Pie", may isa pang lalaki sa linya. Mukhang ordinaryo ang lalaki, na nakatiklop ang mga braso sa dibdib at may tingin ng paghamak sa kanyang mga mata.

Hestia Manila Napakabilis ng mga pangyayari at hindi ko maintindihan ang sarili na sumama na lamang sa lalaking ‘di kakilala. Puno ng kaba ang dibdib ko sa mga ikinilos nito at tila ba matagal ko na siyang kakilala. Ang nakakapagtaka ay para bang may katulad ang kanyang asul na mga mata. Ang pagkiskis ng aming mga noo ay lalong nakapagpatindi ng aking kaba.

KINAHAPUNAN. Abala si Ruby sa trabaho nang biglang kumatok si Lucia sa opisina niya. "Boss, may isang babaeng ang pangalan ay Lin na gustong makipagkita sa iyo." "Babaeng may pangalang Lin?" Ang tanging taong may pangalang Lin na maaaring pumunta upang makita siya ay si Lin Manyebo. Bakit na naman bumalik ang babaeng ito?

Tumigil siya, at tinitigan si Lina—ang babae na kanina lang ay nagsilbi sa kanya ng Green Mountain Coffee. “Saan mo ba inisip nanggaling ang kwentong ‘yon?” tanong ni Irina ng malamig. “Hindi ba’t hindi lang ‘yon bigla na lang lumitaw mula sa wala?” Napansin ni Lina ang mata ni Irina at agad na ibinaba ang kanyang ulo sa hiya. Sa sandaling iyon, napagtanto ng lahat ng isang bagay: Hindi tahimik at passive si Irina gaya ng akala ng marami.

Hindi man lang nagsabing. "Parang nagkita na tayo miss o kaya hindi man lang sinabing miss kape ka ba? Nagising mo kase ang natutulg kong puso" mga ganun ba lintek wala man lang ganun reaction. Tuod ba yun wait..wait lintek bakal ba yun? Di nga bakla yun? wow ha ayang naman masarap pa naman ang lips, malambot parang hindi maniac"

pakiusap nya rito "Makakaasa ka Apollo" sagot nya rito Pagka rinig Niya ng salitang yum ay naglakad muli siya pabalek ng Kanyang kwarto "Magpapahinga lamang ako Dada tawagin mo na lamang ako pag handa na ang pagkaen" bilin nya rito "Sige " mag luluto ako ng laing tatawagin na lamang Kita pag kakain na " sagot nya rito

Napansin iyon ni Sol. “Babe?” “Hmm?” “May iniisip ka.” Umiling si Cris. “Wala.” “Tingnan mo nga ako.” Napabuntong-hininga si Cris. “Hindi talaga ako makapagsinungaling sa'yo.” “Kasi kilalang-kilala na kita.” Tahimik siyang tumango. “May gusto sana akong sabihin.” “Ano 'yon?” Huminga siya nang malalim.

Hinaplos niya ang makinis kong mukha gamit ang malaki nitong daliri at parang paint brush nitong nilibot ang buong mukha ko. Parang hindi siya makapaniwalang hahantong kaming dalawa sa ganitong sitwasyon at hindi siya agad nakakilos ng pareho kaming humiga sa kama. “I…love you, Martina.” Para iyong isang malakas na pasabog na naglikha ng matinding epekto sa buo kong sistema ng marinig ko ang mga sinabi niya. Mahal niya ako? Paanong nangyari ang bagay na iyon? Nagtaka at parang hindi ko lubusang mapaliwanag ang lahat pero isa lang ang alam ko ng mga sandaling iyon.

[Withered Flower] HINDI man maikilos ni Celine ang bawat bahagi ng kanyang katawan maging ang pagbukas ng talukap ng mga mata niya, nanatili namang gising ang diwa at pandinig niya.

Napatango si Sapphire bilang tanda ng pag-unawa, habang wala sa sariling tinusok ang isang fermented rice ball at kinagat ito. Ngunit bigla niyang napansin si Captain Lin na nakaupo sa tapat niya, tumayo nang biglaan at tinitingnan ang nasa likuran niya na tila hindi makapaniwala, " young Master." Napatigil siya, may tinawag na "Master" si Captain Lin. Hindi pa man siya nakakalingon para tingnan kung ano ang nangyayari, isang malakas at makapangyarihang braso ang biglang pumalibot sa kanyang baywang.