Novelas y relatos de Malayang Pilipino

Tumango tango niyang sambit. "Hapon ka pero mas fluent ka magtagalog kaysa pinsan mo no?" puna ko kasi madalas ang conyo ni Rare. Hindi maaring hindi magsamot ang tagalog at Ingles sa isang sentence. "Yeah, mas laking Pilipinas kasi ako Kumpara kay Rare. Half japanese lang rin naman ako eh. Nga pala dont say this to Rare. Please?"ngumuso siya at nag pauppy eyes.

I muttered unconsciously pagkakita sa mga pagkaing nasayang lang. Ang m-mahal ng mga pagkaing iyon tapos sinayang lang nila! Grabe sila! Hindi ba nila alam na sa Pilipinas pa lang ay ilang milyong mamamayan nagugutom tapos sasayangin lang nila? Kung ibinigay na lang sana nila ang ganito kam-mahal napagkain sa mga mahihirap edi sana ay napakinabangan pa kaysa masayang lang.

“Silugan? Nag-Korea pa tayo, tapos silugan lang?” “Yes,” sabi ko, habang natawa sa itsura niyang parang naguluhan. “As in tapsilog, longsilog, bangsilog. I miss Filipino food. Lahat ng kinakain natin puro fancy—truffle pasta, wagyu, sushi. Minsan gusto ko lang ng simpleng sinangag at itlog.” Natawa siya nang malakas. “Fine, you win. Let’s go.”

I hope people are kind and pleasant to talk to. Malungkot kong tiningnan ang parang langgang na view ng Pilipinas mula sa himpapawid. Ibabaon ko na sa limot ang pag-ibig ko sayo Diego. Sana hindi na tayo magkita pang muli. Pero nagpapasalamat ako dahil sa maiksing panahong nasilayan kita ay naging masaya naman ako.

Ngiti niyang abot sa kamay ni anika “Nice meeting you sir. Can you understand tagalog sir? Tanong niya kay mr ling “Of course i can understand mrs. monterico, i live in malaysia and there are lot of filipino there that’s why i know how to speak and i understand your language.” Sagot ni mr ling “That’s good. Mabuti po kung ganon, i really appreciate those who are not filipino pero natututong mana galog.”She smiled cheerfully to mr.ling

He was waiting for his girlfriend and he won't give a shit to other people, lalo na sa mga taong mapanghusga. "Welcome to the Philippines," wika na lamang niya. Wala namang bago sa bansa na ito. Kaya hindi ito umaangat dahil sa mga Pilipino na walang ibang kayang gawin kun'di ang husgahan ang iba. Sa Pilipinas ka lang makakakita na pati pagdala ng lalaki ng payong ay gagawing isyu. Bakla raw ang gumagawa noon.

CHAPTER 103 Yaya Lingling and the Billionaire's twin “Sorry Miss Dela Paz. Ang sarap mo palang kasama kaya hindi ko mapigilan na magkwento at magsabi ng kung ano-ano. Ang tagal kasi umuwi ng asawa ko kaya siguro ito ako at bored na bored sa bansang ito. Kung hindi lang ako wanted sa Pilipinas."

Pero nang magtangkang aalis ang mga babae, muli niyang tinawag ang dalawa. “Excuse me… Tell Mr. Jang that I wanted to give some snacks to all the crew here. The tab is on me. So… Can you help me?” tanong ni Marion. Tila naging estatwa ang dalawa, hindi nakakibo ang mga ito. Mukhang hindi masyadong naintindihan ng mga ito ang sinabi niya. Alam naman ni Marion na mayayaman lang ang kayang mag-aral ng ingles sa pamamagitan ng personal tutor o pag-attend sa mamahaling mga night classes. Kung tutuusin, multi-lingual naman talaga ang lahat ng Pilipino dahil Filipino at Ingles ang pinag-aaralan ng mga estudyante mula pagkabata. Hindi lang iyon masyadong alam ng ibang lahi dahil kasama pa rin ang Pi

Napakabilis talaga niyang mag-reply. Pagkatapos naming mag-retouch ng make-up, tumulak na kami. Maraming tao at siksikan dahil peak season na. Sari-saring lahi ang naroon. Karamihan ay mga Korean, Chinese, Japanese at mga Amerikano. May mga nahahalo ring Black African. Kilala kasi ang Moalboal dito sa Cebu kaya hindi nakakapagtakang pinapasyalan ito ng mga dayuhan. Nang makapasok na kami ay may sumalubong sa aming babaeng nakauniporme. May nakaimprentang "The Euphoria" sa suot niyang itim na polo-shirt.

Maliit lamang iyon na dalawa o tatlo ang kayang ilulan. “Saan tayo pupunta?’, ngumuso ako habang pilit na hinuhuli ang mga mata niya. Kakaiba ang mga mata niya ngayong araw at hindi ko din mabasa kung anong pinaplano niya. Iiwan niya ba ko rito saka siya uuwi na ng Pilipinas? Hindi naman siguro. I never been in Japan before dahil for me , Japan is for couples only. Pero does it mean, we're couples? For real?