Novel & Cerita Malungkot In Deep Tagalog

Tiim-bagang itong ngumisi at umiling-iling. "You're only sorry because you don't like what you're feeling right now, Angenette. But guess what, kahit gaano karami ka pang beses humingi ng tawad, hinding-hindi gagaan 'yang pakiramdam mo. You'll always feel guilty of what happened to Hope. Habang buhay kang hindi patatahimikin ng iyong konsensya dahil maraming buhay ang nasira mo just because of your greed."

malungkot niyang saad. Para lang din pala yung maliit na santo na binigay sa amin ni Mama nung huli kaming nagkita-kita. May meaning pala sa kaniya yung laruan niyang iyon. Bakit ba hindi ko naisip yun?

He look relaxed. "A little. Impromptu speech is boring, kung debate ito ay kakabahan siguro ako dahil mas may thrill." Wow, akala ko ay englishero lang siya but wait, did he just call the impromptu speech boring? Hindi na ako sumagot pa at ganoon din siya. That became my queue as the end of the conversation, so I came back in reviewing my notes habang siya ay nakapikit ang mata ngunit alam kong hindi naman tulog dahil gumagalaw ang isa niyang kamay at bahagyang tumatambol sa lamesa ng upuan.

pahayag ko “Sigurado ka ba diyan, tol? Ni hindi mo nga kilala ang babaeng ipinain ni Della para lokohin ka! And mind you, baka pag nalaman ito ng elders, pati ang babaeng yan, madadamay sa galit nila!” sabi ni Martin at sinangayunan nila ito “Huwag mong kakalimutan na kasabwat yan ni Della! May pananagutan din siya at pwede pa siyang makulong!” sabi naman ni Kuya Dylan

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

tanggi ko "Sus!" "Nga pala ayos na ba mga dadalhin mo bukas" "Opo okay na po lahat" malungkot na wika nito May parang kumurot na naman sa puso ko nang makita kong maluha luha na naman ang kannyang mga mata "Oh! ayan ka naman ehh sige papangit ka niyan ehh" "Payakap nga muna ng mahigpit na yakap" wika pa nito na sabay lapit sa akin at niyakap nga ako nang mahigpit

*gulp* bakit ganito siya makatingin? "If I give you a chance, mamahalin mo na ba ako?" inulit niya yung sinabi niya and still... SPEECHLESS! ///////////

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

I love this woman, so much! "T-takot akong mag-isa kapag madilim, Thorin," mayamaya'y wika ni Malaya habang nakayakap pa rin sa kan'ya. "M-may masama kasi akong nakaranasan sa dilim noong bata pa ako," pag-amin pa ng dalaga.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.