Maria Labo True Story 소설 & 이야기

Ang bawat suntok at sipa ng "Old Ria" ay tila may kalakip na alaala ng pighati. Habang nakikipagbuno si Maria sa kaniyang sariling clone sa loob ng nagbabagang laboratoryo sa BGC, bawat dampi ng balat nito ay nagdadala ng mga imahe ng kaniyang nakaraan—ang mga gabing iniyakan niya si Javi, ang mga pangungutya ng pamilya Soliven, at ang pakiramdam ng pagiging isang basahan na itinapon matapos gamitin.

Victoria smiled—malawak, nakakatakot. “This, my dear, is the truth about you.” Humarap siya kay Mariel. Diretso. Walang takot. “Your mother didn’t just create Lazarus.” “She created the prototype… with him.” Turo niya si Billie. Nanlamig ang dugo ni Mariel. “Billie Black and Mariel Ricafort… were never accidents of destiny.” Lumapit siya, halos magkadikit ang mukha nila.

Dito na siya umupo at taas-noo pa ring hinawi ang cellphone na nakabalandra sa mukha niya. "I'm listening, Ben." Napangisi ang lalaki nang muli itong umupo. "The truth will speak, Maria aka Marie, kaya ako nandito para maayos natin 'to kaysa masira ang kinabukasan mo. Paninirang puri ang ginagawa mo sa'kin kasama ni Jacob kaya ngayon pa lang, iurong mo na ang lahat ng alegasyon mo dahil kahit sa'ng anggulo titingnan, talagang talo ka. Niloko mo'ko sa pagpapanggap mo simula nang magtagpo tayo sa isla niyo pati na ang pagpwersa sa'kin ng kapamilya mo sa pagpapakasal na 'yon na hindi ko ginusto. Si Pancho at ang pastor na nagkasal sa'tin ang magwi-witness sa'kin laban sa'yo, Maria."

Paulit-ulit niya ring ipinapaala na wala akong gagawin sa mga taong ‘yon. “Bakit ka naman nagpalulong sa pinagbabawal na gamot, Apo ko? Saan ako nagkulong sa pagpapalaki sa ‘yo?” Hindi na maiwasan ni Lola ang paghagulgol ng iyak. Gustuhin ko mang sabihin ang buong detalye, hindi gusto ni Ate na malaman pa nila Lola ang tungkol sa sindikato na kinabilangan niya. I want to tell them everything but it’s not my story to tell. Hindi ko rin sinabi ang pagtatangka niya sa buhay namin. But Marieta seem like she knows about it kaya malamig ang trato niya kay Ate kahit na madalas niya rin itong dalawin para hatiran ng pagkain. We’re about to leave when Marieta asks something.

“Sa huli ay hindi ko pa rin magawang magalit kay Mayumi kagaya nang hindi ko kayang magalit kay Lavinia. We are all victims of Ignacio. Kahit ang apat na akala nila ay hindi sila apektado ay biktima rin. They can’t have the organization fully until I need to be married to the DeLuca’s family. They are rebelling… and I’m with them.” I merely nodded. Iyon na lang ang nagawa ko sa dami niyang sinabi. Mara’s phone buzzed next. She glanced down, her expression shifting as she read the message. Her eyes flicked to mine, serious now. “It’s Mayumi,” she said quietly, slipping the phone into her pocket. “She said that Louisianna’s inside the club. Looks like things are moving faster than we thought.

"Sorry, sorry at ng dahil sa akin ay na-eskandalo ka pa. That is the least thing that I want to happen." "Please, don't say that. Wala kang kasalanan dito, love. Kung mayroon mang may kasalanan dito, sila iyon. They accuse my wife a thief, when I can give you all the treasure in this world. They will pay for what they've done." Umiling si Maya. "Ayaw ko ng ano pang gulo." She is too tired. Sa sobrang dami ng nangyari, ay gusto na lang niya na magpahinga.

Dismayado ang kanyang mukha at halatang galit sa akin. Nakita kong binuhat ni Lolo ang katawan ni Maria. Dahil nasa stage of shock pa ako ay hindi ko pa rin nagawang gumalaw sa pwesto ko. Pinanood ko lamang sila na kunin ang katawan ni Maria at linisin ang dugo mula sa sahig. "L-Lola... na-nasaan po si Maria?" Kabado ako at pinagpapawisan. Sana ay ligtas siya, iyon ang hiling ko sa utak ko. Pero ang sabi ni Lola ay patay na si Maria.

Habang pumapasok sa altar si Mara, hindi niya maialis ang matalim na titig dito habang unti-unti namang naririnig niya ang totoong nangyari kay Liam sa kabilang linya habang kausap ang imbestigador. May isang taga-Isla na palihim na nakakuha ng video footage kung paano ikinulong at iginapos si Liam sa loob ng madilim na kweba. Kung paanong hampasin ni Mara ang ulo nito at katawan. Halos ikamatay ni Liam ang pananakit na iyon.

Dahan-dahan nilang binuksan ang pintuan sa silid ng matanda at doon, isang pares ng mata ang masaya siyang sinalubong. “Maria,Apo ko.” Sabi nito at dinipa ang dalawag braso bilang pag salubong sa dalaga ng yakap. Hindi mapigilan ni Maria ang maiyak ng maiyak, “Lola! Lola na miss po kita! Lola pinapangako ko po magiging mabuti akong apo sayo at hinding-hindi kita iiwan kahit anong mangyari kaya huwag nyo rin ako iiwan.” Umiiyak na sabi nito at niyakap ng mahigpit ang matanda.

May kakaiba siyang nararamdaman kaya napaatras siya at lumagpas sa pangunahing labasan. Nang akmang babalik na si Mariya sa loob ay nakita niya ang matangkad na lalaki sa di-kalayuan. May hawak itong phone na nakadikit sa tainga. Doon niya nakumpirma na mga tauhan nga nito ang nasa labas. Kaya dumako siya sa bahagi na alam niyang makakaalis siya nang matiwasay. Ang alam niya ay nasa ground floor ito.