Masunurin Na Bata Drawing の小説・ストーリー

Hindi maalis sa isip ni Dylan ang drawing. Sa loob ng ilang araw, ilang beses niyang nahuli ang sariling naaalala iyon habang nasa gitna ng meeting. Tatlong stick figures. Isang bata. Isang babae. At isang lalaking naka-suit. Mas nakakagulo pa ang nakasulat sa ibaba. Me, Mommy and Sir. Hindi naman niya dapat iniisip iyon.

Ang gandang bata talaga ng anak ko. “Wow! Ang galing naman!” puri ko sa kanya, pagkatapos ay hindi ko na napigilan ang sarili kong pisilin ang kanyang namumulang pisngi. Nakakatuwa talaga siyang bata. Bukod sa maganda at mabait siya ay talented pa siya. Pinagmasdan ko ang kanyang drawing. Hindi lang iyon basta drawing at hindi mo aakalain na isang bata lang ang gumuhit nito. May isang lalaki at isang bata tapos dalawang babae.

Lumingon naman ito sa kinaroroonan nila at kumislap ang mga mata sa tuwa ng makita s'ya. "Mama Mich, you're here," galak na sabi ng bata sa kan'ya. Lumapit s'ya rito at h******n ito sa ulo. "Mama look at this! Is it nice?" inosenteng tanong nito sabay pakita ng sketch pad na hawak at may naka drawing sa naturang papel. Sinipat n'ya ang gawa nito at ngumiti ng matamis. "Did you draw this?" tuwang-tuwa na tanong n'ya.

Masaya nang nag-paintbrush ang bata at nagbukas ng kulay, "Matutulog po ako mamaya!" Pagkatapos, muling nagsimula siyang magpinta sa mesa. Nakataas ang kilay ni Dominic habang tahimik na pinagmamasdan ang bata, hindi niya alam kung anong gagawin nitong pintura. Ilang sandali pa, lumitaw ang dalawang matatanda na magkaholding hands sa drawing paper at tatlong maliit na bata na nasa tabi nila.

Hindi nagsasalita ang bata, pero may palitan ng tingin sa pagitan nilang mag-ina—parang may sarili silang lengguwahe na silang dalawa lang ang nakakaintindi. Pagkaupong magkakatabi sa waiting area, agad na binuksan ni Amara ang kaniyang bag. Kumuha siya ng ballpen at maliit na papel, at nagsimulang gumuhit ng mga stick figures para aliwin si Elara. Napangiti ang bata habang tinuturo ang isa sa mga guhit. “Is that Mommy?” bulong niya. “Oo. Tapos ito si Elara,” mahinang sagot ni Amara, sabay turo sa isang maliit na figure na may nakasulat na ‘E’.

Si Ashton ang gusto nito. "Mama!" Napakurap siya nang marinig ang boses ng anak. Nasa sala ito habang nagkukulay. Agad siyang ngumiti. "Yes, baby?" "Tingnan mo!" Masayang ipinakita ni Ashton ang drawing nito. Tatlong stick figures. Isang babae. Isang lalaki. At isang maliit na bata sa gitna. Unti-unting lumambot ang ekspresyon ni Astrid.

Palapit pa lang siya doon ay may nakita siyang bata na busy-ng busy sa paglalaro sa buhanginan. Nilapitan niya yung bata at tinignan ang ginagawa. Nilalagyan nito ng border ang isang magandang drawing sa buhangin. "Yes kuya?" "You made that?" manghang tanong ni Robin. "This borderline? Opo ako po. Pero yung drawing, di po ako." "I see." Paalis na sana si Robin ng nagsalita ulit yung bata. "Si Ate Adee po ang gumawa nito. She said she draws when she's sad..."

Sobrang abstract ng pagkakaguhit—malabo pero kapansin-pansin ang imahe ng isang matanda na may akay-akay na tatlong maliliit na bata habang nakatalikod. Hindi ito galing sa internet. Mukha itong drawing ng isang maliit na bata. Bahagyang dinaluyong ng kakaibang kaba ang dibdib ni Jaxon habang pinalalaki ang litrato sa screen. Nanliit ang kanyang mga mata, puno ng selos at matinding pagdududa ang kanyang boses nang bumulong siya sa tila bakanteng silid.

Si Kian, bitbit ang isang piraso ng papel na may drowing ng tatlong stick figures na may kulay green na crayon. "Mommy! Look at my drawing!" excited na sigaw ng anak ko habang ipinapakita ang papel sa akin. "Ito po ikaw, ito ako, at ito si Mister Masungit! See? He has no smile po dyan kasi lagi siyang angry." Tiningnan ni Ezekiel ang drowing ni Kian. Lumapit siya sa bata, lumuhod para mapantayan ito, at seryosong pinagmasdan ang palpak pero cute na gawa ng anak niya.

tanong ko, kahit alam kong hindi siya sasagot. I looked around the small space. May mga drawing sa dingding—puro mga madidilim na kulay. Isang malaking lalakeng walang mukha, isang babaeng may matutulis na kuko (si Charlotte, sigurado ako), at isang maliit na batang umiiyak. Pero sa gitna ng lahat ng iyon, may isang drawing na naiiba. It was a sun and a moon.