Novel & Cerita Masunurin Na Bata Drawing

Sa loob nito ay isang drawing. Ipinakita ng drawing ang isang matangkad na lalaki at maliit na babae, malinaw na sila ito ni Lillian. Talagang pambata ang drawing ni Lillian; ang hugis ng mga tao ay halatang guhit ng isang bata at pati ang mga kulay ay hindi gaanong maayos.

Lumapit siya dito. May nakadikit na larawan sa ibabaw nito; isang maliit na babae, isang maliit na lalaki, isang lalaking matanda, at isang babaeng may edad na. Lahat sila ay magkahawak-kamay, nakatayo sa damuhan. Sa itaas nila ay ang asul na langit, puting ulap, at isang pulang araw. Malinaw na gawa ng isang bata ang larawang ito.

Nasasabik siguro talaga siya sa ama niyang kailanman ay hindi niya nakilala. Mahigpit kong napahawak sa litrato habang pilit kong pinipigilan ang pananakit ng dibdib ko. Bakit kasi kailangan pang umasa ng batang ito? Napabaling ako sa mga drawings niyang nakakalat sa loob ng bag. Isa-isa ko iyong tiningnan. May drawing ng bahay, puno, aso at may school. At halos mapangiti ako nang makita kung gaano kagaling ang anak ko.

sigaw ng mga bata, sabay abot ng mga ginuhit nilang simpleng larawan. Isang batang babae ang lumapit kay Althea, hawak ang crayon drawing nito. “Ma’am, ako po gumawa nito. Para po sa inyo.” Napayuko si Althea at marahang tinanggap iyon. “Salamat, ang ganda naman nito.” Ngumiti siya, at sa unang pagkakataon, nakita ni Silas ang ngiting walang pilit—isang ngiting totoo, malambot, at may init na bihira niyang makita.

Ang maliit na sanggol ay marahang gumagalaw sa duyan. Dahan dahang lumapit ang bata. “Ang liit niya pa,” bulong nito. “Oo,” sagot ni Bren. “Pero balang araw, hahabulin ka rin niyan sa bahay.” Napangiti ang bata. “Tuturuan ko siya mag drawing.” Sa likod nila, nagmulat ng mata si Samantha at napangiti sa eksenang iyon. “Good morning,” mahina niyang bati.

Hanggang sa mabasa niya ang nakasulat sa ibabaw. MY FAMILY Parang may kung anong tumigil sa kanyang utak. Napakurap siya at muli niyang tiningnan ang drawing. Pagkatapos tiningnan niya si Junie at muli siyang napatingin sa drawing nito. "Junie..." Ngumiti ang bata. "Do you like it?" "Uh..." Hindi niya alam ang sasabihin. Kitang-kita na siya ang babaeng nasa drawing dahil nakasuot ito ng maid uniform.

tawag ni Anchali, kumakaway ng maliit nitong kamay. Bahagyang nag-alinlangan si Aurelia, ngunit sa ngiti ng anak, unti-unti siyang lumapit. Umupo siya sa carpet, katabi ng mag-ama. Hindi niya alam kung paano nakapagpapagaan ng loob ang presensya ni Anchali—parang isang liwanag sa madilim na mundo. “Look, Mommy, I draw you with a dress!” turo ng bata sa papel. “And Daddy with a big smile!”

papuri niya sa anak. Tumawa naman si Joana. "Ito po si lola Carmen, tapos ito po ikaw, mommy, tapos ako naman po ito," isa-isang tinuturo ng bata ang mga drawing niyang stick man at kinulayan ng krayula. "Tapos ito po si daddy, katabi siya ng sun kasi sabi niyo po nasa malayo siya kaya inisip ko po na baka naroon sa sun si daddy kaya 'di pa siya umuuwi sa atin,"

"The Chairperson agrees, right?" "One hundred percent," sagot ko. Bago kami umalis, may isang maliit na batang babae ang lumapit sa akin. May dala siyang isang drowing na gawa sa krayola. Drowing ito ng isang malaking bahay na may maraming tao at isang baby sa gitna. "Para po sa inyo, at para sa baby," sabi ng bata. "Salamat, baby. Napakaganda nito," sabi ko habang tinatanggap ang papel. Pinigilan kong maiyak sa harap nila.

Kahit nitong nakaraan lang ay patagong pumasok ito kwarto niya na puro painting. At doon nito nalaman na ang hinahanap niya talaga ay yung babaeng nasa drawing niya. Ang mas nagpa-isip pa sa kanya ay yung malakas na kutob na si Ling Yiran ang babaeng yun. Kamukhang kamukha ni Ling Yiran ang babae sa drawing. May litrato si Ling Yiran nung bata pa siya na suot niya ang parehong bulaklaking damit sa drawing.