Novel & Cerita Matalik Na Kaibigan

Pero nasaktan pa rin ako at nanghinayang kasi nitong huli mas nakilala ko pa siya bilang kaibigan. 'Siguro kung sakali na nabuhay pa siya ng matagal, hindi man namin maibalik 'yung dati. Alam ko mas magiging mabuti kaming magkaibigan?" "Tama ka, siguro nga? Saka kahit paano may pinagsamahan rin kayo at higit sa lahat. 'Hindi mo pa rin mababago ang katotohanan na siya pa rin ang Ina ni VJ.

Hay naku! "Sa akin, masasabi kong tunay ang pagkakaibigan kung kahit wala man kayong kailangan sa isa't isa, nandiyan ang isa para damayan ang isa. Naniniwala kasi akong hindi dapat nakabase sa benipisyo ang pagkakaroon ng kaibigan. Friendships should be about love and supporting each other not just about fun and benefits," sagot naman ni Marian at napainom na rin siya.

"Ha? Oo naman.. Kaibigan ko si Rogerr pati yung pinsan niya na si Matias. Simula college hanggang ngayon. Bakit mo naitanong?" "Napansin ko lang kasi na masyado mo siyamg pinagkakatiwalaan.." "Aahh! Yun ba?" aniya "Pinag kakatiwalaan ko talaga siya. Parang kapatid ko na kasi talaga siya. Kaysa pa nga ata kay Cita.." "Ate naman.." kawawa naman yung kaibigan kong iyon.

"Basta, kung kailangan mo ng tulong sa pera, sabihan mo lang ako. Nakahanda akong tumulong sa 'yo anytime. Gayundin ang mga kaibigan natin. Alam mo naman na loyal kami sa 'yo di ba?" Napangiti ako kahit papaano. Buti na lang meron pa rin akong mga totoong kaibigan. "Salamat, bro. Hindi ko alam kung anong gagawin ko kung wala kayo. Nami-miss ko na kayong lahat." "Same here, bro. Maybe one of these days, magkakasama-sama tayong muli."

sabi ko sa kanya habang pinipigilan ko ang mga luha ko. “Sorry, Cong. Pero sa kaibigan ko ang loyalty ko. Narinig mo naman ang sinabi niya kaya umalis ka na, hindi ko rin sasabihin ang alam ko,” sabi ni Matet sa asawa ko. “Umalis ka na, at sana ay ‘wag na tayong magkita pa ulit,” sabi ko sa kanya at tumalikod na ako. “Sige na, cong. Alis ka na po, ako na po ang bahala sa kaibigan ko. Ako na po ang mag-aalaga sa kanya–”

Naiyak ako sa tanong ko sa sarili ko na, MAHAL PA NGA BA NIYA AKO MATAPOS NIYANG MALAMAN ANG KATOTOHANANG 'YON? "Kaya wag kang matakot at malulungkot kapag may mga taong mawawala sayo. Dahil ibig sabihin no'n hindi sila totoo sayo. 'Yang kaibigan mong 'yan, peke 'yan. Kasi kung tunay siyang kaibigan hindi niya gagawin sayo 'to."

“Can you help me take care of my buddy?” Namumulang tumango naman siya at muling inilabas ang aking mahaba at matigas na kaibigan.

Mata niya ay matalim, parang sinusuri ang bawat galaw, naghahanap ng kahinaan. Damien Terranova. Anak ng kanyang Tito Demitri, isa sa mga matalik na kaibigan ng kanyang tatay. Ngunit kahit ganoon, wala pa rin siyang tiwala rito. Ang pagiging kaibigan ay isang bagay, ngunit sa mundo nila, delikado ang magbukas ng puso. Baka nga ayaw niya talagang makipagkaibigan. Ngunit huli na. Kasali siya sa ginagawa nilang grupo, at ang grupo ay hindi basta-basta.

Tanging ang mga may pinakamahusay na mga marka at mga resulta ay bibigyan ang pinakamahusay na mga pagkakataon sa pag-aaral. “Ay! Alam ko, Alice! Siya ba ang kasalukuyang kasintahan ng iyong dating kasintahan? " Maraming mga batang babae na nakatabi ay biglang nagsimulang tumingin kay Mila na may ibang ekspresyon sa kanilang mga mata. Pagkatapos ng lahat, ang matalik na kaibigan ay palaging magiging matalik na kaibigan. Palagi silang kakampi sa kanilang sariling matalik na kaibigan.

sabi ko at ngumiti siya. Si Patrick ay kababata ko at matalik kong kaibigan. Magkaibigan ang Mama namin kaya naman halos sabay na kami lumaki. Siya lang ang masasabi ko na tanging kaibigan na pinagkakatiwalaan ko. Mula noong nangyari sa akin ay lumayo na ako sa mga kaibigan ko. Bukod kay Jay ay isa rin siya sa taong nakakakilala sa akin ng lubos. Lahat ng nangyari sa buhay ko ay alam niya at kapatid na ang turingan namin.