Me Thinking Novels & Stories

A defeaning echoe have been roaming inside my office. While I comfortably let myself sit in my chair, leaning my back as I stare blankly at the ceiling of my office. I am not bored why I am at this position, but rather my mind was full of thoughts. What could be the next thing will happen?

Hindi umaabot sa dalawa o tatlo, at mas lalong hindi sabay-sabay kung iisipin ko mam. Tonight and right now, it felt as if it is a spreading wildfire, completely leaving my mind so full of thoughts I didn't know I could possibly house within my brain. It's like an endless web of turns without breaks. Tuloy-tuloy na kumakalat, lumalago.

Binalewala ko ang pagsuway ni Avi sa'kin at agad na tinutungga ang bawat shot na natatanggap ko. I have this annoying habit of torturing myself with my own thoughts. I can't stop myself from overthinking. Hindi ko titigilang isipin ang isang bagay hanggang hindi ito nagiging malinaw sa'kin. Hanggang hindi ko nakukuha ang sagot sa aking mga katanungan, patuloy kong iisipin ito.

Why Sumimsim ako sa tsaang nakalaan para sa akin. Ang tahimik na coffee shop na 'to ay umayon sa nagwawala kong utak. All of my thoughts ever since I've made that decision are now running wild again. Lagi naman. Tuwing tahimik ang paligid ay laging pinipili ng utak ko na sabihin ang mga hinaing pa nila. I am meeting my lawyer. Our divorce papers began processing three months ago. It's still on process though, but I still need to catch up with him. Isang beses sa isang buwan lang kasi kami mag-usap.

Sa halip na magmadali ay mahigit isang oras ako sa loob ng banyo para maligo at para pangaralan ang aking sarili. “Mia? Ang tamlay mo yata ngayon?” Pansin ni Tess habang tinutulungan ko siya sa pagpupunas ng malinis na basahan sa mga baso. “Kanina pakita napapansin, tulala ka.” “Uh, medyo masama lang ang pakiramdam ko.” “Magpahinga ka nalang kaya muna.” “Huwag na, kaya ko naman. Uhm, Tess napansin mo bang bumaba si Miss Ivy?”

Tanong pa nito. Masaya man sa naging resulta ay hindi ko pa rin magawang ngumiti kay Miko. Masyadong marami lang kasing tumatakbo sa isip ko at ilan na roon ang mga kapatid ko, trabaho ko, at ang batang wala pa man ay iiwanan ko.

I should be happy kasi pangarap yun ng kapatid ko. Determined to push all unnecessary thoughts aside, I stood up para pumunta sa banyo, pero kahit sa pagbabanyo ko ay hindi naalis sa isip ko ang kaalamang nandito na si Sophie, this single thought refused to leave my mind. She’s back. Maybe that's the reason why he didn't.... Maybe..... Argh! Wtf I am thinking?! Napailing ako at bumalik sa kama ko upang mahiga ulit. Hindi ko dapat iniisip ‘to ngayon. Bukas na lang. Mamaya na lang.

Ang sarap pakinggan ng katahimikan pagkatapos nilang umalis, kahit panandalian lang. Ang ironic. Dalawang tao na ayokong makita—dumating pa nang sabay. Parang universe na mismo ang nang-aasar. Pero wala akong oras mag-dwell doon. May mas importante akong iniisip. Busy ang buong umaga ko sa clinic. Kahit anong pilit kong mag-focus sa mga pasyente, paulit-ulit bumabalik sa isip ko ang homeroom teacher ko.

Siguro ay kagaya namin, ito talaga ang nakatadhanang mangyari. Siguro sa ibang pagkakataon o sa ibang panahon... o baka hindi lang talaga nakalaan. Pumikit ako at pinilig ang aking ulo. I shouldn't think about it. Halos matawa ako sa mga walang kwentang bagay na tumatakbo sa utak ko ngayon. Bakit ko ba iniisip ang lahat ng ito? It doesn't make any sense now. Inipon ko ang mga gamit ko at tumayo na. Galing akong gym. Dumiretso muna ako rito sa isang coffe shop upang umorder ng orange mango smoothie. Nagpalipas ako ng ilang minuto.

Mayamaya pa ay pinutol ko na muna ang aking pag-iisip sa bagay na iyon sapagkat tila napansin ko na parang kanina pa ako sa loob ng banyo. Natitiyak ko rin na baka kanina pa naghihintay sa akin si Mike sa labas. Kaya't dali-dali kong inayos ang aking kasuotan at ang hitsura ko at agad na lumabas upang bumalik sa table namin. Huminga muna ako ng malalim at humugot ng lakas ng loob upang hindi magpaapekto sa aking natuklasan at gayon din sa aking hindi ka nais-nais na iniisip.