Me Thinking Novels & Stories

Ang katahimikan ay mas mabigat kaysa anumang salita. --- POV: Edison Charles Henderson Ang mundo ay tila huminto. Ang lahat ng executive meetings, deadlines, business strategy—wala sa isip ko. Ang tanging nasa isip ko ay ang babae sa harap ko. Ang bawat pause niya, bawat kilay na bahagyang nakataas, bawat maliit na ngiti na hindi niya ibinibigay—lahat ay nagpaparamdam sa akin ng damdamin na matagal kong itinago.

Nanatili ang mga mata ko sa kisame — pilit na inaaayos ang mga iniisip ko ngayon. It really sucks to be an overthinker. Minsan, ayaw mo naman talagang mag-isip nang mag-isip pero hindi talaga maiwasan. "Hmm," Dinantay ni Ander ang kamay niya sa aking tiyan. Napasinghap ako at napakagat sa labi habang unti-unting naramdaman ang pagtaas ng balahibo at ang pagkalabog ng dibdib ko.

“I see.” Pareho kaming natahimik pagkatapos nun. Habang tumatagal ay palala ng palala ang tensiyon na nararamdaman ko. Halos mabingi na ako sa lakas ng kabog ng dibdib ko. Huminga ako ng malalim. Sinubukan ko na mag-isip ng kung ano ang pwede kong sabihin pero hindi ako makapag-isip ng matino. Talk Marie! Kaya mo iyan! You can do this!

Pumikit ako at huminga nang malalim trying to cool myself down. Binuksan ko ang aking mga mata at ang usok na nagmula sa pagkain ang unang nag-agaw ng atensyon ko. Mahina kong tinapik ang sarili dahil sa naisip. Umiling ako na tila na disappoint. What the fuck was I thinking?

Baka sumabog na ang utak ko sa halu-halong bagay ang tumatakbo sa isip ko. -AndyThoughts-

"Don't tell me it's noting. Ang lalim ng iniisip mo. Ni hindi mo pa nga napansin na tapos na ang meeting." Napatingin ako sa paligid at napasinghap nang mapagtantong kami na lang dalawa sa loob, e parang kanina lang nandito pa ang lahat at may nagpe-present sa harapan. Hell, I think my brain was malfunctioning. It can't work as normal because of bullshits that has been happening around me. These aren't normal for me. I'm new to all of this. "My mind was just slowly processing all of this," pagrarason ko at nasapo ang aking noo. "And I'm getting tired already. I don't know... dahil siguro ngayon lang ako nagkatrabaho at na-stress sa opisina."

I said while thinking. Natahimik naman sila. Kilala naman nila ako, hindi ako magpapatalo lalo na pag tungkol na sa mga libro ko. "Napansin niyo naman di'ba? Kung dahil yun sa pagiging book maniac ko, why now? Bakit hindi noon eh matagal na 'kong book maniac." Dagdag ko pa kaya naman nag-isip din sila. It's weird because I have a point and because I have a point I'm also getting more creeped out by thinking that there's something strange happening to me.

I may be not too close with mama, but I can’t ignore the fact that their lives may be at stake right now. Nag babad ako sandali sa tub, bago naisipan na maligo, I’m thinking too much, and its not good for me, I’ll probably have migraine again, and its very deadly to my sleep and daily routin, I won’t be able to function when that hits me, and I don’t want that to happen.

Hmph! Sino ba s’ya para isipin na ibu-bully ako ng mga fans n’ya? At pano naman n’ya nalaman na `di ko kakayanin `yun? Feeling n’ya mag me-mental break down din ako tulad ng na-link sa kanya noon? Ano ba’ng tingin n’ya sa `kin? Weak? Hmph! Gumalaw ang kama. Natigilan ako sa pag-iisip. Tumayo si Jinn at nagpuntang banyo. Saka lang ako nakahinga uli.

Parang normal lang ang samahan namin. I am the kind of person who tend to feel like something wrong or something bad is about to happen. I think more about the cons rather than focusing on the pros. Thoughts like... What if this turns into a heartbreak, too? What if along the way, we find ourselves incompatible? What if, just what if he's not the one I'm destined to be with? Nevertheless, I just want someone that comforts me.