Me Thinking Novels & Stories

Mich's POV I shouldn't be thinking about him this much. Pero heto ako. Nakaupo sa office ko habang nakabukas ang laptop, may meeting notes sa harap ko, at tatlong beses nang binabasa ang parehong email nang wala akong naiintindihan. Nakakainis. Hindi naman ako ganito. Normally, kapag trabaho, trabaho. Kapag nasa Serafina Studios ako, wala nang ibang pumapasok sa isip ko. Pero ngayong araw—iba.

“Tssk! Oo na! Fine!!” Tinurn ko rin ang katawan ko palayo sa kaniya at nagkumot. Sa totoo lang, hindi ako agad nakatulog — sino ba namang mapapanatag kung katabi mo sa kama ang lalaking halos ikabagsak ng kaluluwa mo kagabi? Grabe ang kaba ko. Grabe ang overthinking ko. Baka mamaya… may mangyari na naman. Baka maulit yung hindi ko alam kung susumpain ko ba o dapat kong iwasan.

NAISIP KO TULOY ang nangyari kagabi. Nasa kuwarto niya kami. Hindi kaya... doon din sila ng babaeng ito? Doon din ba sila gumagawa ng milagro? Wait... why am I thinking about them? They're not doing that, right? They're just friends! Damn it! What's wrong with me, why am I so bitter? Bakit ba ako nago-overthink?

Sa lalim ng iniisip ko ay hindi ko namalayang natapos na pala ang meeting at naglabasan na pala sa meeting room ang mga empleyado ng kompanya na um-attend sa meeting. "What's in your mind, Mavi? Ilang araw ko nang napapansin na parang wala ka sa sarili. Laging malalim ang iniisip mo. May problema ka ba?" hindi napigilang tanong niya sa akin sa tonong may halong concern.

' tanong ko sa sarili ko. 'No, baka hindi niya sagutin,' kontra rin naman agad ng isip ko. 'Think, Eizz! Think!' pamemressure ko sa sarili saka hinampas ang sarili ng unan nang hindi makapag-isip. I'm a fucking mess, but I don't care, I just want to think of the next step. 'What if I go to the coast? Para wala na siyang takas kung hindi man niya sagutin ang tawag ko,' tugon ko sa sarili. Napaupo dahil nagandahan sa ideya.

I tried to shake the thought off, pinilit kong ituon ang atensyon ko kay Chansen, pero minsan, may mga bagay talagang hindi mo basta-basta malilimutan. Natakot ako sa kung ano pa ang pwede niyang gawin, hindi lang sa akin, kundi sa mga taong mahal ko. “Hey,” biglang sabi ni Chansen, parang nabasa ang iniisip ko. “You okay?” Tumango ako, pilit na ngumiti. “Yeah. Just… thinking about things.” “Tungkol kay Maui?” Nanahimik ako. Hindi ko kailangang sumagot, alam na niya.

Habang kasama ko si Elijah, hindi mawala sa isipan ko na baka ang saya na nararamdaman ko ngayon ay may kapalit. I couldn’t avoid overthinking. I tend to feel this a lot when I’m at my happiest—like something bad is bound to happen, waiting just around the corner to hit me.

Gusto kong maging maayos ang dating ko pero hindi sobrang uptight. Pagbaba ko sa kusina, tahimik kong kinain ang almusal habang nag-iisip ng strategy para sa meeting mamaya. Kahit anong pilit kong ipokus ang sarili ko sa trabaho, isang bagay lang ang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko—si Fin. Hindi ko mapigilang tanungin ang sarili ko. Bakit ba laging ganito ang epekto niya sa akin?

Sino bang hindi mapapatili sa loob-loob nila? Once in a blue moon lang ata siya magpakita ng emosyon. Kaya siguro parang sumabog ang puso ko kagabi. Hindi ko maalis sa isip ko ‘yon kahit anong pilit ko. – – – RHETT’S POV: I wasn’t supposed to think about last night. But here I am, thinking about nothing but last night. I had meetings. Reports waiting. Investors breathing down my neck. I had no space for distractions.

Gusto ko munang aliwin ang sarili ko sa araw na ito. Pinatay ko ang cellphone ko at gumayak para umalis. Ayokong magmukmok sa bahay dahil tiyak na patuloy ko lang naiisipin si Michael at ang natanggap na mga larawan. Gusto kong luminaw saglit ang isip ko para makapag-isip ako nang maayos. Hindi ko kasi alam kung kakayanin ko pa ba ang panibagong kabiguan matapos iyong nangyari kay James.