Me Thinking Novels & Stories

DAMIEN'S P.O.V While waiting for Celestine to come back, my mind was filled with so many negative things. Overthink na kung overthink, but that is what it is. Kung anu ano na ang pumapasok sa isip ko na posibleng ginagawa niya kasama ng lalaking iyon na sumundo sa kanya kanina at kasama niyang lumabas.

Sakto dahil wala ako sa mood. Pinagmasdan ko ang paligid habang pinapakinggan ang maingay na utak ko. How come I have a lot of thoughts in my head but I can’t speak them out? What’s the use of those deep and dark thoughts then? I feel like I need to write those things but I suck at words. The clouds are already orange mixed with yellow and pink colors. Those colors look so bright but I can’t enjoy them. Again, I began blaming the past.

Parang mas bagay silang magkasama ni Mia. Hindi naman sa ayaw ko sa kanya o sa mga taong madadaldal, pero hindi kasi ‘yon ang kailangan ko ngayon. Gusto ko sana ng tahimik na pagpapahinga. Lalo na’t ang daming pumapasok sa isip ko ngayon. Ang dami kong iniisip. Si Ethan, si Enzo, at ang birthday ko bukas.

Nakipag-meeting ako sa mga taong ang pangalan ay madaling kalimutan, pero ang impluwensya ay hindi dapat maliitin. Iyon ang mundo ko kahit na nagpapanggap lang ako. Iyon ang ligtas na espasyo ko. Habang abala ang isip ko sa numbers, projections, at timelines, unti-unting humupa ang tensyon sa dibdib ko. Hindi tuluyang nawala—pero sapat para makahinga ako nang mas maluwag. Hindi ko siya nakita buong maghapon. Walang Troy sa paligid.

LEXIE ZIMMERMAN- Isang simpleng babae na puno ng dignidad, nangangarap ng isang simpleng buhay na may kapayapaan ngunit mahirap para sa kan’ya na makaalis sa poder ng mga Terorista. Ang unang misyon ni Lexie ay patayin si Cedric ngunit dahil sa maling impormasyon na natanggap niya, nabigo ang kanyang misyon. Sa halip na patayin si Cedric, iniligtas pa niya ito. Idineklarang traydor sa kanilang grupo ang dalaga, dahilan kung bakit gusto siyang patayin ng mga kasamahan niyang terorista. CEDRIC HILTON- Sa edad na 34 ay naging matagumpay sa buhay, siya ang batang bilyonaryo na naging Governor ng Montenegro City. Naging obsessed sa babaeng nagligtas ng kanyang buhay. Hindi tumigi

May naisip na siya ay sa ngayon ito palang ang paraang alam niya na baka sakaling umepekto. "It's not working. But I'm thinking of some new plan." =================

We're in the present now, but why am I so bothered by the things that happened in the past? 'Dahil guilty ka, Kenshane.' Gusto kong sumimangot dahil sa sariling udyok ng aking isipan. Pati sarili kong point of view ay hindi sang-ayon sa akin. "Ah, hindi naman ako nag-o-overthink. Iniisip ko lang kung ano bang gagawin ko dapat bago ka pa nag-door bell," palusot ko pa. "You're doing these things, aren't you?" aniya sabay turo ng mga kalat ko sa center table ko.

"Tatawagan ko sina Clouie at Vien. Pupuntahan ka namin d'yan—" "H-Hindi na... Nasa bahay ako ni Mommy. Ayos lang ako, Maika. S-Siguro nga nag o-overthink lang ako." Tama, nag-o-overthink lang ako. Hindi dapat ako mag-iisip ng ganito. Masamang mag-isip ng ganito. "Sure ka ba d'yan? Nakabihis na ako, pupuntahan kita—" "Maika, I'm fine... Itutulog ko lang 'to... Siguro pagod lang ako dahil tumulong ako kanina tsaka parang masana rin ang pakiramdam ko."

Medyo nanginginig pa nga ako. Tumingala ako sa gusali na nasa harapan ko. Tahimik ang lugar. Walang ingay na maririnig. Tamang-tama sa mga may mga karamdaman na nagpapagaling dito. Hindi ko akalain na darating ang araw na makikita ko ang mahal kong babae dito. Wala sa isip ko na magkakaganito siya. Siguro, sinira na naman ng ina niya ang mental health niya.

Lumabas na ako at dumiretso sa office ko. Pagkaupo ko sa office chair ko, napamasahe agad ako sa sentido ko. Hindi ko alam ang emosyon na nararamdaman, basta napatulala na lang ako sa kisame at nag-iisip sa susunod na planong pwede kong gawin para sa BMC. Mukhang magandang ideya rin pala na magpakabusy ako sa trabaho kaysa magmukmok. Napabuntong-hininga ako at tumayo na para maghanda sa meeting na pupuntahan ko. Kasi hindi naman uusad ang buhay ko kung puro lalaki ang iisipin ko.