Novel & Cerita Memes Tagalog

bulong ko sa aking sarili. May iba kasing lalaki na monthsarry ng mga jowa nila ang nilalagay. May iba ring 'ik4W l4nG s@P4T nA' that would be cringe! Ang gwapo niya tapos seryoso palagi ang ekspresyon, 'yon naman pala jejemon! I scrolled down and saw his latest post. It was posted 45 minutes ago. Oh, hindi pala niya post. It was a tagged post from... Iris Elle Ramirez.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

"Ano po iyon?" "Ngayong titira ka na kasama namin, kailangan nating mag-doble ingat. Kailangan nating ilihim sa lahat ang pagiging 'taong-lobo' mo." Sinadyang hininaan ni Mercy ang katagang taong-lobo. "Higit na marami ang mga tao rito sa siyudad at hindi rin lahat ay katulad namin ni Simeon na maiintindihan_."

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Aba't— Kumuha ako ng pera sa wallet at ibinigay sa kanya. "Oh, 100. Kumain ka ng marami ha, mag hintay ka kay Mama dito sa gate mamaya. Mag ingat ka, wag makipag-away." Payo ko kay Kira "Oo na po. Sige na ate, baka ma-late ka pa." Saad ni Kira Hindi lang 'baka'. Late na talaga. Kumaway si Kira sa akin habang papasok sa school at nginitian ko naman siya tsaka ako sumakay na muli ng jeep papunta sa trabaho ko.

“Ingatan mo ito, ha? Huwag mong ibabagsak.” Tuwang-tuwa naman si Mave. Tumango siya nang mabilis at muling yumakap nang mahigpit sa baywang ni Rama, na parang ang tawag na iyon ay ang pinaka-natural na bagay sa buong mundo. Wala siyang kamalay-malay sa mga tingin ng mga tao sa paligid; para sa kanya, ang tawag na “Daddy” ay ang tamang tawag sa taong laging nagmamahal at nag-aaruga sa kanya. Lumapit ako sa kanila upang pakalmahin ang sitwasyon, ngunit bago pa man ako makapagsalita, narinig ko ang bulungan ng isang matandang kaibigan ng pamilya na nasa tabi ko.

LORIE LOVE “Ninong?” “Ikaw, ikaw ang ninong ko!” “Inaanak mo po ako!” sigaw ko sa lalaking nakatayo sa labas nitong mall. “Who are you? What are you talking about?” tanong niya sa akin habang nakakunot ang noo niya. “Hindi po ako nagkakamali. Ikaw po talaga ang ninong ko.” nakangiti pa na sabi ko dahil masaya ako. “Fvck! Nagkakamali ka lang yata, Miss. Ang bata ko naman para maging ninong mo,” sabi niya sa akin.

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Rina Mabigat ang aking kabuuan ng magising ako sa malamyos na tinig mula kay Ate Saring. Nakatulog pala ako . Ni hindi ko na maalala. " Ma'am,kumain na ho kayo. Kulimlim na ho sa labas at umalis na rin ho si Sir". Naawang turan nito. "Sige ate Saring. Salamat ho. Mauna na ho kayo sa baba at susunod ho ako". Nakangiting hayag ko.

sabat naman ng kan'yang ama. Kanina n'ya pa napapansin na nagtatagalog ang dalawa kaya nagtanong na s'ya. "Mama, papa, nakakapagsalita kayo ng tagalog?" curios na tanong n'ya sa mga ito. Sabay na nag-angat ng tingin sa kan'ya ang dalawa na may ngiti sa mga labi.