Novel & Cerita Mental Tagalog

At marahil… Marahil, may kailangan pa akong malaman bago ako makalabas. O bago ako tuluyang makulong. Hindi ko alam kung alin ang mas nakakatakot. Sa ngayon, isang bagay lang ang sigurado: Hindi ito simpleng bantay-sarado. Hindi ito simpleng pagkakakulong. Ito ay isang larong may mas malalim na dahilan. At ngayon, mas kailangan kong magmasid — hindi lang sa mga tauhan, kundi sa mga salita, sa mga tingin, sa mga ngiti… lalo na kung galing sa isang taong tulad ni Nanay Solen.

Wika ni Mark, na itinakio ang mga palad sa mukha. "It means inlove ka na sa kaniya, kahit hindi mo pa siya nakikita o nakikilala nang lubusan." Tanong niya rito. Nakita niyang tumango ito habang nakatakip pa din ang mga palad sa mukha, Kaya niyakap niya ito nang mahigpit. "Sorry, baby, hindi pa talaga ako handa, sorry talaga..." Saad ni Joan sa sarili at mas mahigpit pa niyang niyakap si Mark. Napalingon na lang sila ng marinig nila ang pagtawag ng ama ni Joan.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Napagawi ang aking mga mata sa kinaroroonan nang malaking punong akasya na siyang tambayan naming dalawa. Tila ba'y naririnig ko ang aking mga magigiliw na halakhak at ang aking pagpupumiglas upang maka alpas sa mainit at matitipuno nitong mga bisig, at mga daliring siyang kumikiliti sa'kin. "Hi- hindi na ako makahinga, Salem!" Hindi na halos marinig ang aking boses na ngayo'y paos na. Kahit bumulong ay hirap na akong gawin.

Bahagya ring lumuwag ang pagkakahapit niya sa akin. “Wrong, Mayor... SML stands for Sorry Maharot Lang,” aniko. Kinindatan ko pa siya para mas lalo siyang mainis. At di nga ako nagkamali base sa pagkakadilim ng mukha nito halatang napipikon na sa akin. Sige lang, mainis ka lang ng ikaw na ang kusang umatras sa kasal...

paliwanag ko. "Isa pa, kaka-recieve ko lang rin kanina ng message from Greg na sinugod ang Mom mo dito sa Hospital. Ang sasabihin ko lang naman sayo kanina ay nandito na ang Mommy mo sa PIlipinas at gusto ka niyang makausap,"

" So it's gihigugma tika...I love you...Wait, don't tell me the meaning of it was what he wanted to hear... He messed my hair up, ruffling it. "Remember, although ang mga bisaya ay nakakapagtagalog, not all of them can.so either mag english or bisaya ka. Bear that in mind." He reminded me. "You have to be understanding and use common sense." Tumango ako. "Got it!" Samal here we go! **** Eion sighed. "Come on out, don't bother to hide." Silence. Standing beside me, Eion sighed. "Alam kong andun kayo. You have been following us for a while now."

Sino namang tatagpuin niya? Puro eskwela na nga lang ang ginagawa niya pero nagawa pa nitong maghinala. “School po, Mommy. Gagawa po kasi kami ng logo ngayon, kailangan daw po ng De—” “Oh, really? So, ano ‘yong nakita kong post kahapon?” Nag-cross arms pa talaga ito. Kita pa niya kung paano tumaas ang sulok ng labi ng Mommy niya kahit nasa pinakadulong baitang na ito ng hagdan. Kitang-kita niya kahit wala siyang suot na salamin.

garalgal na daing ni Matthew sa aking tainga. "Do you like it, baby? Like that... masarap ba? Masarap ba ang asawa mo, hmm?" Hindi na ako nakasagot nang maayos. Ang tanging lumabas sa mga labi ko ay ang sunud-sunod na ungol at mga luhang dulot ng labis na sarap, ng init, at ng emosyon na pilit bumabalot sa dibdib ko dahil maaring ito na ang aming huling gabi. Ang laki ng kaniyang pagkalalaki ay ramdam na ramdam ko hanggang sa pinakamalalim na bahagi ko, halos mawalan ako ng ulirat sa tindi ng kiliti at sarap na ibinibigay niya.

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'