Novel & Cerita Mental Tagalog

Blah. Naupo na lang siya sa harap ng mesa at nagsalin ng tubig sa baso at hindi na inintindi si Migo. Mabait naman si Migo kaya nga hindi rin maitaboy ng Tita at Papa niya per yun nga lang feeling close ito sa kanya at minsan pakiramdam niya feeling nito ito ang tatay ng ipinagbubuntis niya. Minsan na rin siya nitong inalok na pananagutan raw siya nito na amalaks niya lang na tinawanan saka sinabi ditong kasal siya.

May dala itong ilan pang pirasong mangga, kutsilyo at asin. Dahil abala pa sa pagpupunas ng luha, 'di niya nakuhang magsungit agad. "Ang mga taong pinapaiyak ka lang, walang kwenta," sabi nito. "Akala mo naman kilala mo," sagot niyang nakatitig sa manggang hawak.

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Hindi lang dahil sa magagandang katangian niya kundi dahil siya talaga ang lalaking pinapangarap ko. “Hey… stop crying.” Magaan niyang pinahid ang mga luha ko. He was about to hug me, pero nauna na akong gawin iyon. “Natakot lang ako na baka panaginip lang ang lahat. Akala ko paggising ko, balik na ulit ako sa dati. Pero totoo ang lahat, Gem! Masyado lang akong masaya kaya napaluha ako habang kausap ko si Mama.”

Tagos sa kaluluwa ang mga mata niyang nakatunghay sa akin. "R-raf," tanging nasambit ko. Nagsilayasan ang mga salita sa aking isip. Ilang sandali pa kaming nagkatitigan at walang may gustong pumutol. Pagdaan ng isang sasakyan at ang mga sigaw mula sa mga sakay nito ang nagpabalik sa amin sa reyalidad. "Raf! Gagala kami malapit sa dagat sasama ka ba?" boses ng lalaking isa sa mga kaibigan niya.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

sagot ng lalaki. "Salamat!" Dumukot si Maya sa bulsa nito at kinuha ang perang naka-bundle. "Heto, hindi ko alam kung sapat na iyan, bata! Pero ito lang muna ang maibibigay ko. Mangyari lamang na huwag mong ipagkalat ang nakita mo rito."

“Daddy is here! Daddy is giving hotdogs for free!” Mama? Sinabi na ba ni Leonrei? Kelan? Mama. Tinawag niya akong Mama. Ang salitang matagal ko nang pinangarap na marinig mula sa kaniya... ngayon ay kusang lumabas sa bibig niya. Humagulgol ako nang napakalakas, tinatakpan ang bibig ko habang ang buong katawan ko ay yumuyugyog sa tindi ng emosyong hindi ko maintindihan.

Sana doon na lang. "Come on. Bagong bukas ito. The food is good here mga lutong bahay." Like he was here before. Sumunod na lamang ako sa kanya. Madaming tao sa loob. Jam pack ang restaurant.Wala na rin ata kaming mapuwepuwestuhan. Tamang-tama para makaalis kami agad at hindi na siya gumastos. "Magandang hapon sir,mam. This way po," sabi sa amin ng sumalubong na waiter. Nakabarong Tagalog ito at may sombrero.