Mga Wika Novels & Stories

natatawa nitong wika Kaagad din naman akong napakalas sa pagkakayakap dito. "Ma...tumangap na naman kayo ng project? So ibig sabihin, mas magiging abala pa po kayo?" naluluha kong wika

wika nya rito "KUYA .. wika ni malakas sabay tingen Kay Macario "Marame pa tayong dapat aralin sa kanilang salita" wika ni Macario sa kanila Ngumiti lamang si Adelina sa asawa hanggang sa magsalita si Flower " Tatay ipag tatabi kita ng malinamnam na Tinapay para kayo ay mag agahan pag tapos ko" masayang wika nya dito

Hindi ko talaga maisip kung anong nagawa ko sa kanya at umaakto siya ng ganun. Flashback Balak sana akong pag aralin nila Daddy sa ibang bansa ngunit mas pinili ko na dito mag aral ng kolehiyo sa Pilipinas. Gusto ko kasing bantayan ang mapapangasawa ko. Sinadya ko ding mag aral sa parehong unibersidad na pinapasukan niya. Madalas kong makita si Mara na may kasamang isang babae at isang lalaki.

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."

"Naalala ko dati, nanonood kami ng balita, madaling araw na no'n nang mapanood namin 'yung sad news about sa'yo. We we're both crying in front of Television. Masakit, syempre" "Pero alam mo, super emotional ko noong time na 'yon. Umaga na, sikat na ang araw pero umiiyak pa rin ako at hindi na makatulog. Ilang araw lang ata 'yung lumipas, parang feeling ko may nagbago sa katawan ko. Nagcrave pa ako non ng singkamas na mayroong mustard sauce. Naiinis rin ako kapag nakikita ko si Angelo, pero namimiss ko naman s'ya kapag hindi ko s'ya nakikita"

KABANATA 10 MAHIGIT isang linggo nang hindi umuuwi si Miana simula nang magkaharap kami sa parke. Nag-alala na sina Mama at Papa. Sinubukan siyang hanapin ng mga ito, ngunit hindi alam kung saan magsisimula. Hindi namin siya matawagan. Pati sa eskuwelahan ay hindi na rin siya pumapasok. Hindi na nga natutulog si Papa. Halos araw-araw na hinahanap si Miana. Humingi na rin kami ng tulong sa mga pulis.

Mukhang ibang lahi ang mag ito. Mabuti na lang at noong nasa training kami isa sa requirements nila ay dapat marunong kami sa limang language. Kaya nag aral noon ako French, Spanish, Russian, Chinese and arabic. Dapat alam mo lahat mga yan pero ako hindi lang yang mga country na yan ang inaral ko.

Habang nasa byahe ay panaka-naka silang nag-uusap ng bata at nakakatuwa dahil sa edad na tatlong taong gulang ay napakagaling na nitong magsalita. Bulol man minsan ngunit napakatalas nito lalo na sa mga kataga na ginagamit. At ang isa pang nakakatuwa kay Pia ay ang galing nito sa pagsasalita ng limang lengwahe. She can speak Spanish, French, English, Tagalog at German languages. Nakikita n'ya ang kan'yang sarili kay Pia kapag nagpa iba-iba ito ng lengwahe na gamit. He himself can speak seven languages dahil madalas s'yang dinadala ng mga magulang n'ya noon sa mga business conference ng mga ito sa iba't-ibang bansa.

Muling wika nito sa kanya. “Babalik din po agad ako Lola.” Ngiting wika niya rito. “Hindi ka pwedeng umalis Annika.” Madiin na wika ng kanyang ama sa kanya. “Tama si Pearl, mas mabuti kung magpahinga ka muna.” Muling wika nito sa kanya.

naasiwa niyang wika. "That's great to hear!" Masigla nitong wika at napapalakpak pa sa ere. Nahihiya man ay wala na siyang nagawa pa. Umabrisyete din sa kanya ang ginang at iginiya siya papunta sa dining table.