Mia-kept #เมียเก็บ 소설 & 이야기

คิดถึง คนึงหาและโหยหาความรัก. "สวัสดีค่ะคุณตาคุณยาย.. หนูชะเอมนะคะ.. หนูชื่ออารียา คุณตาคุณยายสบายดีไหมคะ.. หนูสบายดีนะคะ นั่นลูกสาวหนูค่ะชื่อน้องอ้าย.. ส่วนนั่นก็คุณบดินทร์พ่อน้องอ้ายว่าที่เจ้าบ่าวของหนูค่ะ..." ชะเอมที่พยายามอย่างที่สุดเพื่อไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมา.. เธออยาก จะมีครอบครัวเหมือนคนอื่นเขามานานมาก และวันนี้เธอได้มีแล้ว.. เธอดีใจจนบอกไม่ถูก..

///เมียท่านนี่ร่านได้ใจมาก ทำไงจะได้เมียแบบนี้บ้างนะ/// ///เจริญ ๆ นะพ่อคุณ อุตส่าห์มาอัปเดตให้ นึกว่าจะไม่มาแล้ววันนี้ เสียวตามเลย/// ///ตอนนี้ก็เหลือแค่ให้เมียกับเพื่อนได้เอากันสมใจท่านแค่นั้นแล้ว อย่าลืมเก็บภาพมาฝากด้วยนะ/// ///มีโอกาสจะทำช่องส่วนตัวมั้ยครับ เสียเงินผมก็ยอมจ่าย งาน ดีแบบนี้///

Lineeeee~ [ เมีย ] ข้อความจากน้ำหวาน ทำผมที่เพิ่งวางสายจากพ่อและแม่ และกำลังนั่งคิดอะไรเพลินๆ ปลดล็อคหน้าจอโทรศัพท์แล้วเปิดอ่านข้อความนั้นทันที 'เมีย : ถึงคอนโดหรือยังคะ ถ้าขอให้วนรถกลับมารับก่อน ได้ไหมคะ' 'ผม : เป็นไร ไหนบอกอยากไปหาเพื่อน'

ครีมคลี่ยิ้ม “แล้วตกลงไม่ใช่แฟนกันเหรอ” เมย์ยังไม่หายสงสัย “ไม่ใช่แฟนกันครับ พี่เอ็นดูข้าวเหมือนน้องคนนึงก็เลยดูแลให้เต็มที่” ปอร์เช่ตอบไปตามตรง

ฉันสบถออกมาให้เขาได้ยิน "เมียด่าแปลว่าเมียรัก ยิ่งเห็นเมียหึงจนหน้าแดงขนาดนี้พี่ยิ่งชอบ จะได้รู้ว่านับรักพี่มากแค่ไหน"

~Put your hand in mine (ขอมือคุณมากุมไว้) You know that I want to be with you all the time (คุณรู้ว่าผมจะอยู่กับคุณตลอดเวลา) You know that I won't stop until I make you mine (คุณรู้ว่าผมจะไม่ไปไหน นับตั้งแต่คุณเป็นของผม) You know that I won't stop until I make you mine (คุณรู้ว่าผมจะไม่ไปไหน นับตั้งแต่คุณเป็นของผม) Until I make you mine~ (นับตั้งแต่คุณเป็นของผม) เพลง : Make you mine ศิลปิน : Public

ยอมรับว่าติดเมียก็ได้วะ Line : //ไอ้เมีย// (คิดถึง) (ถึงยัง) (รีบกลับมานะ จะรอกินข้าว อยากกอดอยากเด้า อยากเอาเมีย) ผมพิมพ์ทักไปคำแรก ตามด้วยอีกหลายคำ แล้วจ้องหน้าจอแล้วรอมันตอบกลับ รอไปสักพักก็ยังไม่ขึ้นสถานะว่าอ่าน...จนไม่นานก็แสดงสถานะชัดเจน

คำพูดร้อยแปดพันเก้าที่เตรียมพร้อมจะเถียงกับเมียเก็บ กลับสลายหายไปดื้อๆ เมื่อเห็นสีหน้ารู้ทันของเธอ ดวงตาคมจึงเคลือบแววสำนึกผิดจางๆ โดยที่รณดิษไม่ทันรู้ตัว “คุณเกลี้ยง..จะบอกนวลเมื่อไรคะ?” “...” “อ้อ นวลลืมไป..หน้าที่เมียเก็บนอกจากห้ามหึง ก็ยังห้ามซักห้ามถาม..เป็นผู้หญิงง่าย� � ที่คอยเอาใจผู้ชายก็พอ”

เสียงรองเท้าส้นสูงหยุดชะงักอยู่หลังพุ่มไม้ประดับ แพรวพรรณยืนนิ่งงัน แฟ้มเอกสารในมือถูกบีบแน่น ใบหน้าสวยเรียบนิ่ง แต่ดวงตาไหวระริกจ้องมองแหวนบนนิ้วนางซ้ายของตัวเอง คำว่า เมียเก็บ และ เต้าไต่ มันกรีดลึกลงกลางใจ ทิ่มแทงปมด้อยที่เธอกลัวมาตลอด เธอสูดลมหายใจเข้าลึก กัดริ มฝีปากแน่น เตรียมจะหมุนตัวเดินหนีเพื่อรักษาภาพลักษณ์ แต่ข้อมือของเธอถูกรั้งไว้เบาๆ โดยคุณวี

TONMAI : เหอะ BAIMAI : มาถึงกดกริ่งรัวๆนะ พอดีกำลังเมา ไม่ได้ยิน JAPAN : กัปตันต้นไม้เปิดอีกห้องนะคะ TONMAI : อยู่แล้ว BAIMAI : เจอกัน KAI : คิดถึงๆ BAIMAI : เออ TONMAI : โผงผางขวานผ่าซาก เมียแบบนี้กูเทไปแล้ว BAIMAI : เสือก KAI : เสือก ไอสัส JAPAN : เสือกมากค่ะ TONMAI : เจแปน