Novelas y relatos de เมียหมอพิษจ้า กลับบ้านกับ อ๋องเถอะ

เสียงเหี้ยมปลายสายตอบกลับอย่างไม่ใยดี ทว่าทันใดนั้น เสียงเล็กร้องไห้จ้าก็ดังแทรกขึ้นมา “พี่เมย์... น้าคนนี้ไม่ให้เสี่ยวป้อกลับ ฮือๆ เสี่ยวป้อจะกลับบ้าน!” “นี่แก!... แกทำอะไรเด็ก!” เมขลาแผดเสียงด้วยความโกรธ

แต่จะเอาอะไรกับคนป่วย เฟยจูเพ้อเพราะพิษไข้อยู่หลายหน แต่ป้าเมี่ยวก็รีบร้อนทำให้ตัวนางเย็นลง ด้วยกลัวว่าตนเองจะถูกท่านอ๋องลงโทษ “ฮึก...ข้าผิดอันใด ฮึก...ถึงได้ทำร้ายข้าเช่นนี้ อ๋องชั่ว ฮึก...ข้าอยากกลับบ้าน ฮึก...” นางสะอื้นออกมาอย่างน่าสงสาร แต่คนที่ได้ยินอย่างป้าเม ี่ยวตกใจจนแทบอยากจะปิดปากของนางทันที

“ใช่ที่ไหนกันครับ ว่าแต่หมอหมาอยู่บ้านไหมครับ ผมโทรหาตั้งหลายสายไม่รับสายสักที” “วันนี้พาเมียกลับบ้านต่างจังหวัดน่ะ คงขับรถอยู่” “อ้อ...งั้นผมก็อดเจอหมอหมาน่ะสิครับวันนี้” “ทำไม เจอป้าไม่ได้เหรอหมอแทน”

ป้าแม่บ้านที่กำลังเตรียมอาหารเอ่ยถาม “ดีขึ้นแล้วครับ หมอเลยให้กลับบ้านได้” ขุนเขาตอบกลับ “น่าสงสารจริงๆ เลยแม่คุณเอ้ย”

หลายวันต่อมาเยี่ยอ๋องก็ตัดสินใจพามู่อิงเถากลับมารักษาตัวที่บ้านเล็กริมทะเลสาบ เพราะพิษในตัวที่ยังไม่ถูกขับออกหมดทำให้เวลานี้นางยังคงนอนนิ่งไม่มีทีท่าจะตื่นขึ้นมาเลยสักเพียงนิด ดวงตาคู่คมมีแววหม่นหมองลงอย่างเห็นได้ชัดความกังวลในใจของเขายังคงไม่เลือนหาย “เจ้าจะทำอย่างไ รต่อไปพานางกลับเป่ยเย่หรือ” เยี่ยอ๋องส่ายหัวก่อนจะพูดขึ้นว่า

“แม้ว่าครั้งนั้นกองทัพหลวงจะลงมาช่วยทันแต่ท่านอ๋องก็ถูกธนูพิษยิงใส่ พิษนั้นมีเพียงหวังเจียวเมิ่งที่ช่วยแก้พิษให้เขาได้” เมื่อเล่ามาถึงตรงนี้นางกลับไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้วเมื่อคิดไปถึงช่วงเวลานั้นที่ท่านอ๋องพาสตรีในชุดหมอสีขาวนั่งบนหลังม้ากลับมาที่เหลียงโจวพร ้อมกับเขา ตอนนี้นางสามารถเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้ราวกับเป็นเพียงผู้ที่เห็นเหตุการณ์เท่านั้น

ปลายฟ้ามองหน้าเราทุกคนแล้วยิ้ม เอาเถอะยัยเมียหมอ! "พวกมึง กูกลับแล้วนะ..เดี๋ยววุ่นวายพวกมึงไปส่งอีก ^^" ฉันกับน้ำปั่นพยักหน้าพร้อมกัน

“เจ้ารู้หรือไม่ บุตรสาวข้าบุตรสาวแสนงามของข้า เป็นชายาท่านอ๋องนะ เจ้ารู้จักหรือไม่ท่านอ๋องลั่วหมิงจ้าน นางเป็นชายาของเขา ฮ่าๆๆ ในที่สุดนางก็เป็นพระชายา ถวายบังคมเร็วเข้า เร็วๆเข้า” “เฮ้อ….พาฮูหยินไปด้านในเถอะ” “ท่านอ๋อง หม่อมฉัน…” “ว่าอย่างไร” “กลับ…อยากกลับบ้าน” “ได้ ข้าพาเ จ้ากลับเอง” “ท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ”

ธัชชัยพยายามพูดให้ภรรยาใจเย็น นึกหวั่นใจแทนบุตรชาย ที่กลับบ้านมาคงหูชาอีกตามเคย “คุณหญิงคะ คุณอ๋องกลับมาแล้วค่ะ” ศิริพรแม่บ้านใหญ่รีบเดินเข้ามาบอกเจ้านาย ไม่กี่อึดใจต่อมา ธัชธรรม์ก็เดินเข้ามาในบ้าน พอเห็นหน้ามารดา เขาก็รู้ทันทีว่าต้องเจออะไรบ้าง

ท้องฟ้าเริ่มกลายเป็นสีเทา ในที่สุดก็มีสาวใช้วิ่งมาหาพ่อบ้าน บอกเขาว่าคุณหนูใหญ่กลับมาแล้ว พร้อมท่านเขยและจ้าวเหลียง พ่อบ้านวิ่งไปดูประตูหลัง พวกเขากลับมาแล้ว สภาพของแต่ละคนช่างน่าอนาจยิ่ง โดยเฉพาะคุณหนูใหญ่ที่เลือดท่วมตัว เห็นว่าพวกเขาทั้งสามคนปลอดภัย ยังลากบางส ิ่งหรือบางคนที่กำลังสั่นจนน่ากลัวกลับมาด้วย "คุณ..คุณหนูใหญ่" พ่อบ้านพูดออกมาได้เพียงเท่านั้น "ท่านเขยถูกพิษ รีบพาเขาไปห้องยา" จ้าวเหลียงบอก พ่อบ้านจึงได้หันไปสังเกตดีๆ ลู่มู่เฉินหน้าซีด เหงื่อออกเต็มตัว แม้เขาจะยังยืนอยู่ได้อย่างปกติ