Midnight Sun Novels & Stories

Mavi Pov Sa loob ng gubat kung saan naiilawan ng liwanag ng buwan ang paligid ay nagkatipon-tipon ang ibang mga wolf's pack at hinihintay ang paglabas ng moon goddess para ibigay ang kanyang blessing sa kobagong destined mate na mapipili ngayong gabi. Ang gabing ito ay tinatawag na sacred moonlight ceremony, kung saan ay dalawang tao ang bibigyan ng liwanag ng buwan para ipaalam sa lahat na sila ang nakatakda para sa isa't isa. Kaya naman excited ang mga babaeng single sa event na ito para malaman nila kung sino ang kanilang magiging destined mate. At isa ako sa mga babaeng single na narito at umaasa na ire-reveal ng moon goddess ang lalaking nakatakdang maging mate ko.

Muli akong nagpokus sa paglubog ng araw dahil mas gumaganda pa ang kulay ng langit habang papalubog ito. Nagmimustulang kahel na langit na ito kaya naman sobrang sarap sa matang panoorin habang tuluyang nawawala na ang araw. 'May every sunrise holds more promise and every sunset holds more peace.'

Huminto na ang malakas na buhos ng ulan pagsapit ng madaling-araw. Ang kalangitan ay dahan-dahang nagliliwanag, nagdadala ng manipis at ginintuang sikat ng araw na tumagos sa malalaking glass windows ng master suite ng Altamirano Mansion. Tahimik na tahimik ang buong paligid. Naririnig lamang ang mahinang huni ng mga ibon at ang malalim at regular na paghinga ni Sophia na kasalukuyang mahimbing na natutulog sa gitna ng malawak na kama.

MAALINSANGAN ANG PANAHON ng araw na iyon. Nasisilaw na tiningnan ni Phoebe ang tirik na tirik na araw sa kalangitan. Umaga pa lang iyon, pero grabe na kung magbigay ng matinding pawis sa lahat ng naroroon. Kakasimula pa lang ng summer, pero parang pasuko na dito ang lahat sa tindi ng init. Idagdag pa ang malagkit na hatid ng mas lumalalang polusyon sa hangin. Wala pa sila sa loob ng building kung saan kasalukuyang ginaganap ang pangmalawakang audition.

Nagpatuloy siya sa pagilag sa mga naputol na punongkahoy hanggang sa pasimple niyang mabuo ang isang Sun Assemble Formation. Gumagamit ang Sun Assemble Formation ng enerhiya mula sa araw para hawakan ang taon na gusto nitong ikulong. Agad niyang nabuo ang formation sa loob ng isang iglap. Nasa kalagitnaan pa ng hapon ang oras sa mundong iyon kaya tirik na tirik ang araw itaas ng kakahuyan. Dito na pumasok ang napakaraming enerhiya mula sa araw sa formation.

Pagkatapos ng Mid-Autumn Festival, lalo pang lumamig ang panahon sa northwest—umabot pa sa punto na umuulan na ng niyebe sa mas matataas na lugar. May ilang eksena silang kailangang kunan sa mga bundok na nababalutan ng niyebe. Oo, pwede naman ng artificial scenery, pero hindi lang sobrang mahal, wala ring tatalo sa ganda at lawak ng natural na tanawin. Kaya matapos ang mga eksena, umakyat sila sa mas mataas na lugar na may snow. Dahil sa sobrang lamig at walang tigil na trabaho, nagkasipon si Ashley sa ikatlong araw pa lang ng shooting sa bundok. May ilan din sa crew ang nilagnat, pero siya ang pinakatinamaan.

HumaIik si Rio sa ulo ko habang kinukuha ang kamay ng batang paslit na nasa bisig ko. “Bakit iyon ang pinangalan mo, Noelle?” tanong ni ate Nikolay na nakadungaw kay Summer. “I’d wanted to name them that ate because they are my four seasons. But Rio suggested the opposite word of those seasons because he wanted it to be balance.” “Balance?” Noah asked in confusion. “In summer, daylight hours are longest and darkness are shortest. Rio wanted to put the Fall in Summer’s name to remind our daughter that even in summer where the light is long, darkness still coming.”

sunod-sunod na umalingawngaw ang tunog ng mga switch. Sa isang iglap, sabay-sabay na nagliwanag ang bawat ilaw sa loob at labas ng Mansiyon ng Sager. Mula sa pangunahing gusali, mga hardin, fountain, hanggang sa pinakamalayong pasilyo. Lahat ay nabalot ng nakakasilaw na liwanag. Mistulang naging araw ang kalagitnaan ng gabi. Natigilan sina Monica at Vincent. Unti-unti silang napalingon, at sa dulo ng malawak na bakuran, may isang matangkad na aninong nakatayo, tahimik na nakatanaw sa kanila.

KABANATA 13 SUNRISE MAJIKA habang namumuhay sila macario at ang kanyang Pamilya sa mundo ng mga tao nababalot naman ng kadiliman ang buong sunrise Majika marame ang nahihirapan na Majikano at majikana sa pamumuno ni Devon ang hari ng black majika isang araw tinawag ni Devon ang kanyang tauhan ” alagad halika dito ako may maitatanung

Sana lang, hindi 'yon magbigay ng sama nang loob sa kanya. Bago ako uuwi sa mansion, naisipan ko munang maglakad-lakad upang pagmasdan na rin ang mga tanawin. Ilang araw din akong naka-focus sa bahay, sa mansion. Kaya, bibigyan ko na muna nang Oras ang sarili ko ngayon. Baka, gumaan pa ang loob ko. Nakarating ako sa dagat. Tumayo ako nang maayos habang pinagmamasdan ang magandang SUNSET. Nagkaroon nga nang wakas, subalit may panibago naman na dumating. Nilanghap ko ang simoy ng hangin. Ang sarap ng dagat, ang presko.