Midnight Sun Novels & Stories

Tinira niya ay ang suot na manipis na underwear at brassiere. Mabilis na nagsipagtalikuran ang mga bantay niya. Hindi niya pinansin ang mga ito at agad na lumusong sa tubig. Tama lang ang temperatura noon para sa sikat ng araw. Ilang beses siyang nagpabalik-balik ng langoy hanggang sa mapagod at magpalutang na lang sa tubig. Pinikit niya ang mga mata at hindi alintana ang sikat ng araw. Nagustuhan niya ang katahimikan pero hindi niya inasahan ang mga brasong nag-angat sa kanya paalis sa tubig.

Kinagat ko ang labi ko pero ngumiti rin at tumango tango. "Thank you, Storm." "You're welcome." Storm took some pictures while I was enjoying the sea. Naupo kami sa buhanginan nang magsimula na ang paglubog ng araw. Of course, Storm took some pictures of me and the sunset was my background. "This Resort is a really good spot for sunset viewing." "It's one of the reason kung bakit binabalik balikan ito ng mga tao." "Nagbago ang pangalan ng Resort kaya hindi ko alam na ito pala yung Resort five years ago."

At kahit na ganoong klase ng tingin ang ibinungad nito sa kaniya. The gorgeous middle-aged woman ignored her warmness and just went straight to the closed end vent sliding window of Hydrus’ room. Binuksan iyon ng ginang upang papasukin ang warm red na liwanag na sinasaboy ng papalubog na araw sa dulo ng laot. Sheeva almost broke out in a cold sweet while the clock is ticking and she was alone in the room with Hydrus’ mother. “My son loves sunset. We actually do.”

Hindi ko inalintana ang lamig dahil ang init ng katawan ng katabi ko. Minutes later, bright orange and yellow ball-like colors gradually appeared as the sun rose. The sky began to pour its entire palette of colors onto the water. The light began to shine brighter, dispelling the night's darkness. It rose higher and higher, and the colors became more vibrant as we saw it.

Madilim pa ang kalangitan nang magsimulang kumilos ang lahat. Hindi ito iyong karaniwang umaga na may sikat ng araw at ingay ng mundo. Ito ay isang umagang isinilang sa pagitan ng gabi at liwanag—isang oras na pinipili ng mga taong ayaw makita, ng mga lihim na kailangang manatiling lihim. Sa araw ding iyon, palihim nilang inilabas si Janine mula sa ospital.

May silence bring him peace. Naririnig ko pa rin si Mikey sa speaker. As soon as the day engulfs by darkness, I saw the flying ship again, silver and gold. So closed to the ground. Not even before. The ship covers the sun. It's not the moon anymore. It's not going to be an eclipse. The time eclipse happened, the ground was like a jigsaw puzzle, like a scrabble who have no depth words.

dagdag niya naman. It's true. Maraming nagagandahan sa sunset, pero para sa kanya mas magandang panoorin ang muling pagsibol nito. Hindi nga lang masyadong naa-appreciate nang mga tao ang sunrise dahil ang ilan ay tulog pa sa tuwing sisikat ito. "Uhm, can I have a favor Zhairiyah?" wika ni Zandro na ikinalingon niya.

Nasa dalampasigan kami, maagang-maaga na kitang-kita ang magandang kulay ng kalangitan sa likod dahil sumisilip na ang araw sa matatayog na bundok sa dulo ng mawalak na karagatan. Si Sonya ang kumuha ng litrato, nagustuhan ko iyon lalo na at napakanatural ng lahat. Ngiting-ngiti kami dahil sa nag-aasaran si Snow at si Winter nang mga oras na yon. Their smiles were genuine.

Sa bawat paglangoy ng araw pababa sa kanluran, tila'y humihimig ang kalikasan ng isang musika ng pasasalamat sa dala nitong liwanag at init. Sa pagdating ng dilim, dahan-dahang sumilip ang mga bituin sa himpapawid, nagbibigay ng diwa ng kagandahan at kapayapaan. Ang silong ng kadiliman ay yumakap sa paligid, ngunit hindi ito nagdulot ng takot sa pamilya. Sa halip, nagdala ito ng pagnanasa para sa isang payapang pahinga pagdating ng gabi.

"Mula sa mga tala hanggang sa buwan, inialay ko kay Bathala ang tayo na walang hanggan." "Mula sa aking mga mata hanggang sa nadarama, tinuruan mong magmahal ang tulad kong hindi magtatagal" Ang Moonaustarsiscoma Colorein ay isang komplikasyon sa paningin. Ito ang kauna-unahang visual disorder kung saan pabago-bago ang daloy ng bisyon ng isang pasyente. Mahihirapan siyang makakakita sa umaga na parang bulag at sa tuwing sasapit naman ang gabi ay magiging normal ang kanyang paningin na parang walang dinaramdam. Sa madaling salita, siya ay bulag lamang sa umaga.