Novel & Cerita Midnight Sun

Ang hangin ay malamig at malakas sa rooftop, kaya’t kailangan niya ng isang bagay na makakapag paramdam sa kaniya ng init, ang alak. Ang tahimik na suppression ng ilaw mula sa hallway papunta dito sa sa top floor veranda ay nakatulong para hindi niya maramdaman ang tensiyon sa dibdib ni Helios. Para bang, doon lang siya nakakasinghap nang hindi mabigat sa dibdib. What could be Monteverde’s information about his niece? Isang mahinang tunog ng pop ang pumailanlang sa paligid. Sumabog kasi nang banayad ang tunog ng cork.

Kita ko sa kanyang mukha ang labis na paghanga at kasiyahan. Saktong buwan pa ngayon ng Setyembre, na siyang simula ng mas mahabang gabi at mas madilim na kalangitan—ang ideal na kondisyon para makita ang Aurora Borealis. Ayon kay Dale, bihira rin ang ulan ngayong buwan, kaya mas mataas ang tsansang makita ang dancing lights sa kalangitan.

Pero dahil mas mataas ang latitude, mas maikli ang liwanag ng araw—madilim na kahit 3 pm pa lang, at palubog na ang araw sa may abot-tanaw. Unang beses iyon ni Charlie na pumunta roon nang winter. Habang tinitingnan niya ang cellphone niya, na naka-adjust na sa local time, hindi niya napigilang sabihin, "Nakakainteres. Halos madilim na kahit 3 pm pa lang…"

Pag kadilat ko ay umaga na. Binaling ko ang aking tingin sa side table at inabot ang cellphone ko dun. Mag aalasdose na ng tanghali. Ang haba ng tulog ko, siguro dahil sa pagod gawa ng kahapon.

Paglabas nila ng café ay mas maliwanag na ang kalangitan. Ang manipis na hamog na kanina lang ay nakayakap sa kabundukan ay unti-unti nang naglalaho habang sumisilip ang araw mula sa silangan. Tinina ng ginintuang liwanag ang mga punong kahoy sa gilid ng kalsada, dahilan upang magmistulang kumikislap ang bawat dahon sa tuwing tinatamaan ng hangin.

Naalimpungatan ako ng gising nang maramdaman ko ang init na tumatama sa 'king katawan. Dahan-dahan kong binuksan ang aking mata at tumama sa 'kin ang nakakasilaw na sinag ng araw na nanggagaling sa labas ng bintana. Hindi pa masyadong mataas ang sikat ng araw kaya kung susumahin ay nasa alas-syete pa lang ng umaga at tumama nga ang hinala ko ng dumako ang paningin ko sa orasang nasa side table.

Alam niyang ano man oras ay bubuhos na ang ulan. Mula sa harap ng computer ay tumayo siya at tumanaw sa labas. Ngayon na tuluyan na siyang pinatahimik ng bangungot na nagtulak sa kanya para magtrabaho sa gabi. Mas gumaan na ang kalooban niya sa ulan. Ngayon lang niya naisip na kapag umuulan, naitatago niya sa likod ng malakas na tunog nito ang tunog ng kanyang pag-iyak. Magagawa niyang maitago sa ilalim ng ulan ang kanyang mga luha. Now, midnight rain gives her comfort instead.

Tinira niya ay ang suot na manipis na underwear at brassiere. Mabilis na nagsipagtalikuran ang mga bantay niya. Hindi niya pinansin ang mga ito at agad na lumusong sa tubig. Tama lang ang temperatura noon para sa sikat ng araw. Ilang beses siyang nagpabalik-balik ng langoy hanggang sa mapagod at magpalutang na lang sa tubig. Pinikit niya ang mga mata at hindi alintana ang sikat ng araw. Nagustuhan niya ang katahimikan pero hindi niya inasahan ang mga brasong nag-angat sa kanya paalis sa tubig.

Kinagat ko ang labi ko pero ngumiti rin at tumango tango. "Thank you, Storm." "You're welcome." Storm took some pictures while I was enjoying the sea. Naupo kami sa buhanginan nang magsimula na ang paglubog ng araw. Of course, Storm took some pictures of me and the sunset was my background. "This Resort is a really good spot for sunset viewing." "It's one of the reason kung bakit binabalik balikan ito ng mga tao." "Nagbago ang pangalan ng Resort kaya hindi ko alam na ito pala yung Resort five years ago."