Miko Shrine Novels & Stories

bilin pa nito bago ako kinintalan ng isang halik sa aking noo. Pinanatili ko namang nakapikit ang aking mga mata kahit pa hindi pa ako tuluyang dinadalaw ng antok. Sa muling pagbalik ni Theo ay doon naman pumasok si Miko, dala pa nito ang ilang gamit, at binilinan lang ito ni Theo na ipatong iyon malapit sa akin. Bago pa lumabas ang lalaki ay muling nagsalita si Theo. "Miko, can you do me a favor?" tanong pa nito.

tanong ko habang sinusuri ang maliit na dahon nito. "Naisip ko, 'Miko's First'. Para commemorative," tawa niya. "Ilalagay ko 'to sa office niyo ni Kuya para may swerte." Hapon na nang magkaroon kami ng oras na maupo nang matagal. Mainit ang sikat ng araw kaya lahat kami ay nasa ilalim ng lilim ng malaking puno ng santol. Si Miko ay mahimbing na uli ang tulog sa kaniyang stroller.

saas ko “Mahilig naman kasi yun sa bata.” Habang naglalakad kami sa lungsod, binisita namin ang sikat na Fushimi Inari Shrine, na may libu-libong pulang torii gate na umaakyat sa gilid ng bundok. Napahanga kami sa kagandahan ng Kiyomizu-dera Temple, nakapatong sa tuktok ng burol na nakatingin sa lungsod, ang nakamamanghang arkitektura nito na gawa sa kahoy ay isang patunay ng sinaunang sining.

Nagtaka ako pero naagaw ni Miko ang atensyon ko. “I should head home now, Shiv. Si Niko na ang bahala sa’yo.” Napatingin ako sa glass wall, sa labas at nakita kong tumalikod na si Miko sa’kin. Tahimik lang siyang naglakad, tila ba pasan niya ang bigat ng mga salitang hindi na niya nasabi. Pero bago siya tuluyang mawala sa paningin ko, ay may ginawa siyang ikinabigla ko. Yumuko siya sa gilid ng daan kung saan may mga nakatanim na bulaklak at pumitas ng isa. Hindi man pinakamaganda ang bulaklak, pero may kung anong lambing sa simpleng kilos na iyon.

Asar talo kasi si Franco dati kaya ang lagay ay nauuwi kami sa away. "Kung alam niyo lang po Kuya Marco, no boyfriend since birth si Ate Trina. Maraming nanliligaw sa kaniya pero kahit isa walang pumasa. Baka hindi pasado sa taste niya 'yung mga nanliligaw sa kaniya o 'di kaya'y may hinihintay lang siya." biglang sabat ni Miko na nanahimik lang kanina sa gilid. Nilakihan ko siya ng aking mga mata pero hindi iyon tumalab sa kaniya.

Isa ito sa pinaka sikat na island na binibisita sa Siargao. Habang palapit ng palapit kami sa isla mas lalo naming na a-appreciate ang kagandahan nito. Lalo na ang puting buhangin ng isla. “Kanina ko pa nakakain ang buhok mo Kley.” Reklamo ni Miko na nasa likod ko. “Ay sorry…hala naiwan ko pala sa cottage ang pang tali ko.” Sabi ko kaya inipon ko nalang ang buhok tsaka hinawakan lang ito.

Sinubukan niyang pumatay ng isang tao nang hindi kumukurap. “Sasabihin ko sa’yo. Sasabihin ko sa’yo...” Mariin niyang diniin ang sugat habang namumutla ang mukha. “Narinig ko lang ang Izanami Shrine na ito mula sa aking master. Sinabi niya na... Ito ay isang bagong shrine na lumitaw kamakailan, ngunit ito ay makapangyarihan ngunit misteryoso. Minsan na silang bumisita sa Higurashi Shrine namin... ‘Yan lang ang alam ko. Sagipin mo ako! Sagipin mo ako!”

namumula akong napailing at nagpatuloy sa pagkain. Pagkatapos naming kumain, akala ko ay aalis na kami pero dinala ako ni Eros sa lugar kung saan maraming iba't ibang uri ng bulaklak. Mikugi Garden ang pangalan. Maraming tao rito dahil sa ganda ng lugar. Do'n sa gitna ay may maliit na bridge. Malinaw ang tubig na nasa ilalim, kitang-kita ang isdang malayang lumalangoy.

Natuon ang buong buhay ko sa pagpapalaki kay Miko. Miko ang ipinangalan ko sa aking anak dahil Mirko ang pangalan ng lalaking nakasama ko ng isang gabi kaya nabuo si Miko. Kamusta na kaya siya? Sa anim na taon na lumipas, hindi pa rin mawala sa isip ko ang lalaking iyon. Hindi ko alam kung nasaan siya, hindi ko alam kung bakit nawala siya bigla. Nagising na lang ako isang araw sa penthouse niya na wala siya. Bumabalik-balik ako sa Cole Club at sa penthouse niya ngunit marami ang nagsasabi na bigla na lang daw nawala ang binata.

Dahil para sa kanya, mas mahalaga si Mithi higit kaninuman. --- BANDANG gabi, nakauwi na rin si Mikael sa villa. Pagdating niya sa harap ng gate ay nakita niya ang pinsang si Raiko na may kausap sa cellphone. Binusinaham niya ito kaya napalingon naman ang lalaki. Pagkababa niya ng bintana ng sasakyan ay diretsong nagtanong si Mikael. "What are you doing here?"