Novel & Cerita Miserable Tagalog

Final Chapter Part 2: My Master Is No Longer A Monster Written By: Cristina de Leon MATAPOS ang labang iyon ay iginalang naman ng Slavery District ang resulta ng laban. Dahil siya ang nanalo, ayon sa mga ito, ang hatol niya bilang isang 'traydor' na tumulong sa mga alipin ay nakasalalay na lamang sa magiging desisyon ng hari.

Pero mali ako. Kung iisipin, mas ok na rin na wala nga para fair. Sigurado naguguluhan pa siya at katulad ng sinabi niya kanina ayaw niya makagawa ulit ng maling desisyon. “I'm sorry but thats my decision.” *****

Naiintindihan n'ya ang mga salitang ginamit nito. "Sorry! Dapat pala at nagsalita ako sa tagalog. Na-curios ako kaya ako nagpunta rito dahil gusto ko makita ka ng personal. Napapaisip tuloy ako kung paano ka nagustuhan ng kagaya ni Noelle. Well, may itsura ka naman ngunit wala ka namang dating. Anyway, nandito lang ako para magpakilala. Ako si Davis Montelibano, ang bagong asawa ni Noelle Mondragon." Mahabang pahayag ng lalaki.

Nothing is imposible to me. "Grabe, hindi ako makapaniwala. Ang taong hinahanap mo nang gano'n katagal, ay matagal na rin palang may galit sa'yo dahil isa ka sa kasamahan ng taong pumatay sa Kuya niya, and the worst might happen ay baka ikaw pa nga mismo ang kumitil sa Kuya niya, delikado dude! Mukhang malabo mong magawa ang mission sa kanya, at mas lalong malabong magkatuluyan kayo," sambit niya at hindi na maipinta ang pag-aalala sa mukha.

bakas ang pait at disgusto sa mukha nito habang sinasabi iyon. "Pagbigyan mo na baka naman kasi nami-miss ka na ng lola mo kaya gusto ka niyang makasama." "Ang masaklap ay may ipapakilala raw siya sa 'kin." Nakangiwi na siya ngayon. "Iwan kung ano ang hitsura at malamang ay napaka-boring nitong kasama. Iwan ko nga ba sa lola ko kung bakit pinapahirapan ako."

I need his money very badly. ,very badly,na nagawa kong pumayag sa mga kondisyon niya.. kondisyong halos isuka ko! he want me to be his wh*re ,a bitch. sa tagalog p*ta! gusto niya kong maging p*ta niya kapalit ng pagpapagamot sa mga magulang ko at para makita ko ang anak ko..

Gusto nila akong bumalik sa pag-aaral pero umayaw ako. How can I go to school if I'm a mess? Heartbroken and shattered into fragments? Wala akong silbing guro kapag bumalik pa 'ko at ganito ang kalagayan ko. I'm useless. I thought that losing my parents is my greatest heartbreak but I guess God is punishing me so bad. Hindi ko alam kung ano ang naging kasalanan ko sa mundo at pinaparusahan ako nang ganito.

Mukha itong biglang bumait at nawala ang tapang. "Sorry, mukhang iba ang pakahulugan mo sa malasakit na ipinapakita ko ngayon sa Young Master." "Trabaho lang din ang ginagawa ko, walang personalan, miss." Pinigilan ni Lily ang sarili na nagsungit muli sa lalaki. Pilit siyabg ngumiti dito. "Naintindihan ko pero hindi maganda na lalaki ang mag asikaso sa kaniya, lalo na ang magpalit ng damit niya."

"navier baka masakit" saad ko dahil nasa pito o walong purgada ata ang kanyang hari. "I can't promise to be gentle viene, that's not on my vocabulary" saad naman ni gago at ngumisi ba, talagang dumura pa siya at pinahid sa kanyang hari. "edi itigil natin 'to kung dimo kayang dahanin tangina" saad ko sabay alis sa kanyang bisig

Huminga ako ng malalim at lumapit kay ate "Wala iyon sa akin, ate. Ginawa ko 'yon kasi iyon ang gusto kong gawin. At saka... kami lang naman ang hindi magkikita ni papa 'di ba? Tayo... magkikita pa naman, hindi ba-" "Tita Navi!" tumakbo papalapit sa akin si Mavi, pamangkin ko, anak ni Ate, she's just five years old. "Ikaw po, aalis?" malungkot na tanong niya. Mabilis kong pinahid ang luha ko, nakita kong ginawa rin iyon ni ate. "Hindi... magbabakasyon lang si tita, hmm?" ngumiti ako sa kaniya.