Momo Challenge Panakot Sa Bata Novels & Stories

ani nito na nakangiti. Umangat naman ang tingin ng bata pero hindi pa rin ito nakangiti. "Pero Mommy that cost almost 50,000." "It's ok. Kahit isang milyon pa 'yan. Pag-iiponan ni Mommy, kaya 'wag ka ng sad ok?" "Opo" "That's my baby."

Sagot ko. “Paano ang bata?” Tanong ni mommy. “Akin po ito, ako po ang bahala doon mommy..” sagot ko kay mommy. Tumango ang mommy ko at hinaplos nito ang pisngi ko. “Kapag sinaktan ka nila huwag na huwag kang papayag na hindi ka makaka ganti. Anak lumaban ka hindi ka lumaki na independent kung hindi mo kaya lumaban.” Paalala ni mommy.

Tuwang-tuwang tumango ang bata. Palagi niyang nakikita ang ibang mga bata sa parke na inihahagis sa ere ng mga tatay nila. Gustong-gusto rin sana 'yon ni Nemia, pero alam niyang mabilis mapagod ang Mommy niya kaya hindi siya nagrereklamo. Pero itong si Uncle, mukhang sobrang lakas at hindi napapagod!

tawag ko para magpatulong na mapatahan ang mga bata. "They are shock and hurt kaya ganyan sila umiyak apo. Mamaya rin titigil rin sila," nakakaunawang sabi ni grandma. Ngayon ko lang kasi sila nakitang umiyak ng ganito. Umiyak na si baby Molly noon dahil sa mascot ng Jolibe kaya parang madali ko lang siya napatahan. Iba 'yung ngayon. Panay tawag nila sa Nanay nila habang malakas na umiiyak. Kinuha sa akin ni Bella si baby Molly. Nakita niya sigurong nahirapan na akong magpatahan.

im here in the mall naglilibot ng may bigla akong nakabangga "𝐀𝐫𝐚𝐲 𝐤𝐨 𝐩𝐨 𝐦𝐨𝐦𝐦𝐲𝐲𝐲"d***g ng isang batang lalaki na sa tingin ko ay nasa 5 years old na pinantayan naman ng isang babae ang bata mommy niya?

WARNING: 18+ content MINO'S P.O.V PAK! I will never ever forget that day when my Mom slapped me for the first time. I quickly closed my fist due to shock and sudden burst of anger. Bakit galit na galit ka Mom? Wala naman akong ginagawang masama.

Hindi marunong ng pang-komedyanteng ekspresyon. “Ito pa, Mommy, bakit palaging pumupunta si Pedro sa Mall?” “Uhm, kasi salesman siya?” Pumalakpak ang bata sabay nagthumbs up ng dalawa. “Tama! Ang galing-galing mo, Mommy ko po. Ang prize mo ay kiss ko.”

Natataranta kong sagot sa kaniyang isip. Ipinakita ni Basti ang kaniyang mga dimple at lihim na bumulong sa utak ko: 'Hindi po, Mommy! Sabi niya sa isip niya, "Ang bango pa rin ng babaeng ito. Pero gigil na gigil talaga ako sa limang daang piso na iniwan niya noon! Mukha ba akong tig-baryang lalaki?!" Hehe, Mommy, ano po ba 'yung limang daang piso? Binayaran mo ba si Daddy para sa gatas ko?'

mahina niyang sagot, halos hindi marinig. Habang nagsisimula si Mommy magtanong—age, sintomas, gaano na katagal—ako naman ang nag-aayos ng papel, kumukuha ng ballpen, at nagsusulat ng basic details. Ngayon ko pa lamang ito ginawa pero pakiramdam ko ay sanay na sanay ako. Siguro dahil sa gusto ko talaga ito. Napansin kong paulit-ulit na kinakamot ng bata ang braso niya. May mga pantal. May ilang sugat na halatang matagal nang hindi nagagamot.

Nakita ni Naiana ang pagbago sa reaksyon ng bata. Umiling ang bata na may lungkot at pagkadismaya. “Uh-uh! Daddy and Grandpa and Grandma don’t mind at all! But Mom? She’s always telling me to stop playing, always saying I’ve played too long. She even grabs my console and hides it! I don’t get why she has to be so mean about it... Tita Iana’s way cooler.”