Moonlight Over Paris Original Novels & Stories

Ilang minuto ako hinila niya papataas ang buhok ko dahilan ng pagkaahon ng mukha ko sa tubig. "Ano masarap ba ha?" Pumalit si Porcia sa pwesto ni Abby, siya na ngayon ang nakasabunot sa akin habang si Abby pilit hinahawakan ang mga kamay ko. "This is what you get for flirting my boyfriend bitch." Malakas niya na inilublob ang mukha ko dahilan ng pagkatama ng noo ko sa sink, nakaramdam ako ng hilo mariin kong pinikit ang mga mata ko. Sinusubukan kong pakalmahin ang sarili ko pero hindi ko kaya, hindi ko kaya mag pigil ng hininga, sobrang kinakapos na ako ng hininga at nanghihina. Malakas ako nag pupumiglas pero walang silbi iyon dahil dalwa sila nakahawak sa akin. Sa kadesperadahan kong humin

At dinala niya si Gretel sa may pool kung saan naroon ang kanyang sorpresa. Pagdating nila sa naturang lugar, pumailanlang ang tunog ng piano. At nagulat si Gretel nang makita ang anak na si Tharia na siyang nag-maniobra sa naturang piano. Tinugtog nito ang paborito niyang kanta, ang Moonlight Over Paris. Nagulat siya siyempre, buong akala niya kasi naroon ang anak sa naturang Star City. Ngunit ang hindi alam ni Gretel. Nakasunod lang sa kanila ang mga anak kanina gamit ang isang kotse kung saan ginamit ng ilang mga bodyguards.

Basta nakatulog na lang ako sa kakaiyak at marahil sa labis na pagod. Nagising ako ng may marinig na mga boses. Parang nagtatalo sila over something. I slowly open my eyes and saw an unfamiliar ceiling. This is not my room. Kulay puti ito unlike my color pink room. Agad akong bumangon at kinapa ang suot. Thanks God, kumpleto pa naman ang damit ko. "Bakit nandito yan, Lance? Akala ko ba mainit dugo sa atin niyan?" mahinang bulong na narinig ko naman.

"Mula sa mga tala hanggang sa buwan, inialay ko kay Bathala ang tayo na walang hanggan." "Mula sa aking mga mata hanggang sa nadarama, tinuruan mong magmahal ang tulad kong hindi magtatagal" Ang Moonaustarsiscoma Colorein ay isang komplikasyon sa paningin. Ito ang kauna-unahang visual disorder kung saan pabago-bago ang daloy ng bisyon ng isang pasyente. Mahihirapan siyang makakakita sa umaga na parang bulag at sa tuwing sasapit naman ang gabi ay magiging normal ang kanyang paningin na parang walang dinaramdam. Sa madaling salita, siya ay bulag lamang sa umaga.

"Turn your shoulder a bit more to the left, Mademoiselle Monteverde... let the lace of your Étoile Noire lingerie capture the flash of the cameras!" ang sigaw ng sikat na French photographer habang sunod...sunod ang tunog ng shutter sa loob ng naglalakihang studio dito sa Paris.

Ramdam niya ang pagpisil ni Gideon sa kamay niya. She inhaled the evening breeze. Tumingala siya sa kalangitan at tumitig sa bilog na buwan. Marahang dumaan ang hangin at humalik 'yon sa pisngi niya. "The moon shines bright tonight," bulong niya. Bumaling siya kay Gideon. Nakatingala rin ito sa buwan at may munting ngiti sa mga labi. Jewel just gaze at him, breathless.

Baka dahil lang 'yon sa puno o kung ano. I shifted my gaze above. The bright and full moon effortlessly captures my whole attention as well as the twinkling stars sparkling around it. Walang pag-aalinlangan kung binuksan ang french window para makalabas sa balcony at mas maayos na matitigan ang buwan. "I want to become that moon, ravishing and is capable of lighting someone's dark nights." I muttered.

Parang apoy na dumadaloy ang kapangyarihang bigay ng buwan sa aking mga dugo. Glowing threads of light came out of the moons' hands and travelled towards me. My body absorbed the lights. After some time, Luna and the other moons stopped glowing. They look normal. "Luna, what is happening?" tanong ko. "Fight, Vera. Fight." she said at nagmamadaling bumalik sa puwesto nila kanina. The moons are now in front of us. "No one was permitted to lay even a finger on Vera or her friends. Dadaan muna kayo sa bangkay namin." saad ni Luna. All of the moons prepared for a fight. I tried to call Luna and stopped her, but she is unstoppable. Hindi niya pinakinggan ang mga tawag ko. Luna, why are you risking

"Hey, Ms. Rochet." "Bakit mo ako tinatawag ng ganiyan?" "Hey, Ms. Rochet." Mas lalo pa niya itong diniinan. Anong nangyahari sa kaniya? He's acting awkwardly. "You shut up or I'll lick your cornetto?" "I don't have ice cream but I have..." "No. Shut up. Just tell me what' your problem?" "Into the black heavens, upon this clear night, comes the grace of white-gold moon. I was beguiled by its beauty. You are as twice as beautiful as the moon and all the stars together."

Muli niyang tiningnan si Celestine at nakita niyang wala man lang pagtanggi sa mukha nito. Wait... Did the Moon Goddess just paired him with a rogue?!