Moonlight Over Paris Original Novels & Stories

Muli niyang tiningnan si Celestine at nakita niyang wala man lang pagtanggi sa mukha nito. Wait... Did the Moon Goddess just paired him with a rogue?!

I said at nilagay naman niya ang kamay ko sa kaniyang batok, he pulled me closer to him, his hands on my waist. Lumaki ang ngiti ko nang inikot niya ako and he also did the same, he turned around and we both laughed at our craziness. We danced under the stars, like there's no problem around us. The moon we're not shining at us but, the star does. "I'll do everything just to make the Moon shine just for you my love," he whispered while dancing me in a slow rhythm. I smiled. "Maybe I still don't know you but I promise, when the moon shines on us like the star does. I will stay with you, forever," I whispered and I don't know where that words came from, I just feel like I'm so fucking safe in h

Ngumisi ito at balewalang pininid ang mga palapulsuhan niya sa bandang ulo niya. "Is that the way you say love me harder?" pang-aakit pa nito sa kaniya. Umirap siya ngunit umawang din ang mga labi noong muli nitong simulan ang sayaw na para lang sa kanilang dalawa. "F-ine. Love me harder, My Midnight Lover," pagsuko niya rito.

Huminga ako ng malalim at naisip na kantahan ito para gumaan ang nararamdaman nito. "Does the moonlight shine on Paris after the sun goes down?" pagkanta ko palang sa unang stanza ng chorus ay tumulo na ang luha ni Sabina. "If the London bridge is falling would anybody hear a sound?" Mataman kong tinititigan ito habang patuloy ako sa pagkanta. "If you follow the sunset will it ever end? Oh does the moonlight shine on Paris?" After singing the whole chorus Sabina's already weeping.

Nais niyang subukan na palabasin siya. Sa sandaling iyon, ang buwan ay nag-hang mataas, at ang mga bituin ay may tuldok sa kalangitan. Ang Moonlight Lake ay mukhang napaka ganda na parang isang pagpipinta. Nang makarating doon si Darryl, nakakita siya ng ilang mga pigura sa tabi ng lawa. Inatasan niya sila na magtungo muna sa Bagong Daigdig.

asik ni Sheen at siniko ako, kinikilig at ang laki din ng ngiti, nilabas ang phone nya at nag video. Habang papalapit ay pamilyar ako sa kanta at paborito naming dalawa yon. Moonlight over Paris. Ito ang unang kanta na kinanta ni Navi sa akin noong nanliligaw sya sa akin. Nangarap din kasi ako na mag Paris dahil iyon ang isa sa pinaka gusto ko mapuntahan. Tuluyan na nakalapit si Navi sa akin at inabot ang bulaklak. Tinaggap ko ito at sinalubong sya ng yakap.

Ang pag-asa na dala ng buwan ay nilukob ng kadiliman. But today, the moon go back to her place again. The light from the night disappeared because of rain... but today... She came back.. the moon came back to show up on her place again. My wife open her eyes from another half hour of sleep. She look like a goddess waiting to be kiss. I put my lips to her ears. I hope this message heard even from above. “After everything that we’ve been through. Pain after pain... tears after tears... Finally, my moon find its place... to my place... to rise again.”

Hindi mawala-wala iyon sa isip ko ang mga pinag-usapan namin. "Anong ginagawa mo 'nak dito? Malamig na rito," My mother asked me. Napalingon naman ako rito. Sumandal ako sa railings ng teresa namin bago sagutin si Nanay. "Wala naman Nay, nagpapahangin lang," sagot ko. I looked up the sky and I saw a lot of twinkling stars and the beautiful full moon. Itinaas ko ang kamay ko na para bang inaabot ang buwan. It was beautiful and fascinating. My mother also looked up and admire the beauty of the moon.

Napakalamig ng simoy ng panggabing hangin at napakaganda ng buwan. How she wish that her lolo could see this too. Pangarap niyang makasama muli ang lolo habang nakatingin sa buwan. It's their habit before her lolo fell ill. Napangiwi siya nang mapatingin sa lugar kung saan ginanap ang engagement party. Bumalik sa kaniyang alaala ang paghabol sa kaniya ng mga doberman at mga guwardiya ng gabing iyon. Hindi niya kita ang main gate dahil malayo-layo ito. Ang fountain sa harap ng mansyon ay gumagawa rin ng ingay.

Hindi ko batid kung anong klaseng nilalang si Poca upang galangin siya ng ganito. Pagkarating namin sa entrada, bumaba na ako kay Poca saka binaba ang hood ng aking kapa. Hindi ko mapigilang lumingon dahil sa narinig ko ng pagsinghap. Mas lalo pa itong mapasinghap ng mapansin nila ang kulay ng aking mga mata. "Mukhang isa siyang dugong bughaw." "Kaya siguro isang ginagalang na nilalang mula sa Amavasya ang nag hatid sa kanya."