Novel & Cerita Most Dangerous Game

pagmamataas na sabi ng babae habang nilagok ang laman ng baso niya. “Masyadong mataas ang ere mo, Victorina. Ikaw ang female goodness ng mga narcissist. But I can tell what problem most common to people like you?” Inilapit ang kanyang mukha sa babae. “Let’s inside a dark, cold room. Let’s set a fire and quench our thirst.” Nagdikit ang kanilang mga labi. “Game!” bulong ni Victorina habang tila inaakit ang lalaki sa kanyang malamyos ngunit malanding boses. Dinaklot ni Daniel ang pigi nito. Napakagat-labi si Victorina.

“At kapag natapos na ako…” Tumingin ako kay Elijah. “He won’t see it coming.” Sa taas ng building, nakatingin si Adrian sa amin mula sa glass window. Parang alam na niya ang iniisip ko. Parang wala siyang pakialam. And that’s what makes him dangerous. Because in a game where everyone is trying to win— He’s the only one playing a different game.

“My father found out about my relationship with Luis, Percy. That is why he had pointed a gun in his head hoping that I will submit to whatever the hell he wanted me to do if I want to keep him safe and God forbid, he’ll be dead anytime if we both are not being careful. I am afraid Shalef Bin Yousaf Al Sayed will do exactly the same for you, and the best and the safest place for you to go is the Philippines, so go back there, I am begging you please.” Puno ng pakikiusap na sabi ni Kitana sa kaibigan. “Th-this isn’t just the old job was it? Steal the Nostalgia and go back safe and alive, hindi ganoon iyon tama ba ako, Kitana?”

Pero nasaan naman kaya 'yun? Nagpunta ako sa tapat ng chimney kung saan nandoon ang malaking painting ng isang babae at sa bandang kamay niya ay naka lagay ang bomba. I can not believe that they can do this to us. Really? Did I really bomb in the game? Balak ba nilang patayin ang mga hindi makakapasa? I tsk-ed, this is very dangerous game. Sana hindi na ito maranasan ng susunod na henerasyon.

Lumingon si Filan kay Rina sandali bago binalik ang atensyon sa fish pond, kahit walang sinasabi si Filan ay naupo si Rina sa bakanteng upuan na katabi ng kay Filan. “Bakit mo naman ako pinapatawag ng ganitong oras? Ano bang kailangan mo?” nagkukunwaring wala sa mood si Rina pero hindi maitago sa kanyang puso ang saya na makita ang binatang si Filan sa muling pagkakataon. “Your life is in danger.” Tinitigan ni Rina si Filan bago niya napagtanto kung anong sinabi nito saka namilog ang mga mata ni Rina.

Mahina itong natawa habang tumatango. "Yup! Dad knows your grandmother for sure. Amber El Frio is one of the assassins in Black Wagon, am I right?" "Y-Yes!" nauutal na sagot n'ya. "And your mom too, isn't it? The famous Danica Trina Toretto-El Frio." "Yes!" "I know that! Pero ang nakakatakot ay ang daddylo mo," si Luke habang natatawa ng mabanggit ang lolo Drake n'ya.

Naramdaman ko ang pagluwag ng kanyang kamay sa bewang ko. "Fifteen shots," sabi ko pa na kay Gabriella ang tingin. "Wala namang rules na bawal akong magpatulong, 'di ba?"nakangisi kong sabi. Napaawang naman ang bibig nito. "But..." "No rules, Gabriella. You're not a great game host, you know. You can't beat me in terms of games," I said, winking at her. "Since there are no rules, Faller Coleman will finish this. I'm tired and I want to rest. My Flat shield will be up tonight. If any of you dare to disturb me, it won't be my fault if you end up with damage. You all know how dangerous my Flat's shield is, right? Try me, folks, and you'll face the consequences," I joked at the end, though it mi

"Hindi, hindi ‘yon ang ibig kong sabihin." May halong excitement ang boses ni Kevin. "Ang nilalaro ni Faro ay isang digital game na ako mismo ang nag-develop. Nasa internal testing pa lang ito—pero si Faro? Umabot na siya sa level 72!" "Ano?!" Nanlaki ang mata ni Lucille, hindi makapagsalita sa gulat. Kung si Kevin mismo—isang tech genius—ay impressed, ibig sabihin, may espesyal talagang kakayahan si Faro!

“Fine.” His smile widened. “Good.” Then he leaned closer and whispered something that made my heart skip. “Because tomorrow…” Huminto ang paghinga ko. “…we make Kyler watch.” “Watch what?” kunot ang noo na tanong ko. His grin turned dangerous. “Us.” At sa sandaling iyon, alam kong wala na talagang atrasan. Because this game was about to become something far more dangerous.

Bumagsak siya sa sahig. “Sir, perimeter secured.” Tumango lang ako. “Dalhin niyo siya.” “Alive?” Tahimik. Sandali. Tumingin ako kay Valeria. At sa mata ko— alam niyang tapos na ang laro. “Hindi pa.” Hindi ito matatapos ngayon. Hindi pa sapat. Tumalikod ako. Wala na akong kailangang gawin dito. May mas importante.