Most Polite In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Kulang na lang ay magpatayan kapag nagpangita ngunit kapag hindi naman matiis ang isa't kapag nasa ganitong sitwasyon. "Get out!" Parang lobo na umangil si Alexander sa ginoo. Mabilis na lumabas si Tibor upang hindi na lumala ang kalagayan ng binata. Mas inaalala niya ang kalagayan nito kaysa sa galit nito sa kaniya. "Nagalit na naman ba sa iyo?" Mabilis na hinarap ni Tibor ang nagsalita at yumuko upang magbigay galang sa ama ni Alexander. "Good evening, Mr. Chairman!"

“I was being polite.” “Don’t.” Napatigil siya. “Don’t what? ‘Wag maging polite?” “Smile,” sabi niya, mas mahina na ngayon. “Don't smile like that. Just don’t.”

Paliwanag niya. "Paano niya ako nakilala?" "Hindi ko alam baka kilala ka na niya," "Nandito siya." dagdag ni mama Pumasok siya sa kwarto ko at agad na sumandal sa dingding. Parang pamilyar siya sa akin ngayon. Naka polo shirt siya at nakasuot ng itim na maong at itim na sapatos, na lalong nakakadagdag sa kagwapuhan niya. Siya ay guwapo; he has that strong appeal that makes everyone's heartthrob. Siya ay may magandang buhog ng katawan; matangkad siya at medyo kayumanggi ang balat. Nakakamangha ang kanyang hitsura.

Tinatanong n’ya kung sino daw ang kasama ni Nanay na ‘raraga’ it means dalaga ‘magayun’ it means maganda ‘manay’ it means ate ‘sisay’ it means ‘sino’ in Bicol. Nagkatinginan kami ni Nanay. Hindi ko kasi pwedeng sabihin na anak ako ng Congressman dahil baka may tumangka sa buhay ko. Alam ‘din naman ‘yun ni Nanay kaya kaagad akong sumagot sa tanong ng magsasaka. “Ako tabi si Maria. Apo ni Nanay”pakilala ko sa aking sarili in Bicol language. ‘tabi’ means ‘po’ in Bicol. Marami ang dialect dito sa Bicol, iba ang dialect ng Bato at iba ‘din sa Naga.

Slang nitong accent na sobrang nagpapagwapo sa kaniya. "A-ahmm... y-yes I'm fine." Nauutal kong sagot sa kaniya. "Well, then. Sorry again." He smiled and leave immediately. Shuta! Ang gwapo niya pag nagsmile. Para tuloy akong estatwa sa nangyayari sa akin ngayon. Hindi ako makagalaw. Sobrang lakas ng tama niya sa akin. Kopedo ang talim ng pana mo, hah! Naalala ko tuloy 'yung naging panaginip ko tungkol sa kaniya.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Inisang lagok ko ang alak dahil nakaramdam ako ng panunuyo ng lalamunan. "Mga young, succesful, hot businessmen and mga iyan. Take note, lahat sila ay mga binata, ibig sabihin kahit sino sa kanila ay pwedeng landiin," pilyang sabi ni Giesielle. Ibinaling ko sa katabi ang atensiyon at kunot-noo ko siyang tinitigan. "Don't look at me that way, Paloma. Lumandi ka na rin 'pag may time." May pilyang ngiti na nakapaskil sa kanyang mukha.

“I am just making you an offer that you can’t refuse.” Napakagat ako ng labi, nakaramdam ng pagka-frustrate. “Offer? Kaya ko mag-refuse at magre-refuse ako. Your offer is not fair and base sa ugali niyo sir at sa pagkakilala ko sa inyo mas gugustuhin ko na lang mag-quit ngayon mismo.”

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Classic Italian endearment kaya hinaluan ko ng Tagalog. Amore ko. Ibig sabihin ay mahal ko. Ang salitang ‘Amore’ ay Italian, while ang ‘ko’ ay Tagalog. Simple pero malupet, ‘di ba? “I said, Amore ko. ‘Yan na ang endearment ko sa simula ngayon, Gwen.” “Leander,” aniya sa kabilang linya. “Yes, Amore ko?” sagot ko naman. Lumapad din ang ngiti ko.