Motto In Life Short 소설 & 이야기

she said while smiling at him. Hindi siya umiimik. Napatitig lang siya sa magandang mukha ng babae. "Life is short and we can't predict when we are going to leave this world. So, we should not waste our precious time. We should spend it on those people we love. We should always express our feelings. We should show them that we care and we love them," she added.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Sabay kaming tumingala at pinagmamasdan ang magandang kalangitan. "Kahit anong mangyari palagi mong tatandaan na andito lang kami at gagabayan ka. Tatandaan mo palagi ang mga hinabilin at paalala ko sayo. 'Wag na 'wag kang magtanim ng galit kahit gaano pa kalalim ang ginawang masama sayo. Life is too short to hold grudges. Alam kong hindi madaling magpatawad pero tatandaan mong tao pa rin sila at hindi tayo Diyos para hindi magpatawad sa kapwa natin. Be brave and ngayon pa lang ay sasabihin ko ng I'm so proud of you, anak."

Isiniksik ko rin ang mukha ko sa balikat niya habang mahigpit rin siyang niyakap. I want to be a good person. I don't want to waste this beautiful life that has given me for the second time. Life is precious, so let's not waste it. No matter how hard life may be, but always think the good side. The goals. The plans. The things that makes us happy. Let's all see the purpose why we are living.

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

Pagsalakay ko ng elevator saka ko lang pinakawalan ang luhang kanina pang gustong kumawala sa aking mata. "Shit Mich, hindi ka dapat umiyak sa kanya. Nakalimutan mo na ba ang motto mo sa buhay. luluhod at sasambahin ka nila. hindi mo kailangan magmakaawa sa kanila dahil dapat sila ang nagmamakaawa sayo para sa pagmamahal mo." Agad ko pinunasan ang aking luha at lumabas ng elevator na nakataas ang noo.

What Allyssa wants, Allyssa Gets. Motto ko sa sarili ko simula nang namuhay akong mag-isa at maging ulila. Nung iniwan nila ko dahil sa isang malagim na aksidente. Walang perang naiwan sa akin. Kaya nagsikap ako na mamuhay mag-isa kahit na ang tingin ng iba sa akin ay isang mataray at walang pakialam na babae. Hindi ako naging friendly kaya wag kayong magtaka kung isa lang ang friend ko. Kaya kong mamuhay nang hindi umaasa sa iba at hindi ko kailangan ng awa nila. Kaya wala akong sasayangin na oras at makakamit ko rin ang pagmamahal ng lalaking hinhahangaan at minamahal ko even if it will takes me a lifetime...

Di ba nga ang motto niya sa buhay ay ' Habang may buhay, may pag-asa'? " Magiging akin ka rin, baby ko. Tandaan mo iyan. " Nakangiting kausap niya sa picture frame na hawak. Larawan iyon ni Dallas na ninakaw pa niya sa family album ng mga ito noong ten years old. siya. " Gumising ka na diyan, Paige! Tanghali na! " Sunod-sunod na katok sa pinto ang nagpagising sa dalagita. Pupungas-pungas naman itong bumangon.

Hindi ko maiwasan na pagdudahan ang aking ama baka takot lang itong maiwang mag isa o masabihan na walang natira at bigo sa buhay. He's indeed afraid of losing a battle 'yan ang proud akong hindi ko minana sa aking ama. Hindi ako takot matalo, masaktan at lumaban. Ang motto ko sa buhay ko ay subok lang ng subok every defeats hindi lang isang pagkatalo. But I'll make sure na may gain ako at lesson sa buhay. At alam ko naman na si Ally ang tama sa lahat malakas na rin naman ang confidence ko na pwedeng pwede kami ni Ally ayoko lang muna umeksena kasi gusto ko buong buo na siya bago ko kunin sa pamilya niya.

“Kaya lang minsan me pagka-reckless. Yun bang sobrang tulin ng takbo mo tapos, sisingit ka pa sa mga kotse!” “Hindi talaga ako marunong mag-motor. Nag-aral lang ako. Kasi na bored ako mula ng palayasin mo ako kaya naghanap ako ng extreme sports para sa adrenalin rush.” pagtatapat ko sa kanya. “Ang motto ko ngayon,'Live a little.'” Noong palayasin mo ako, nawalan na ako ng ganang mabuhay. Mabuti na lang at dumating ang offer ni Chrissy sa fashion show noon kaya pansamantalang nakalimutan ko ang mga problema ko. Pero noong bumalik ako sa Pilipinas, muling bumalik ang lungkot kaya naghanap ako ng extreme sports na mapagtutuunan ko ng aking pansin. Natuto ako mag-take ng risks, maging spontaneou