Novel & Cerita Motto In Life Short

Baka hindi na maulit. Ang motto natin sa life ay “Always seize the moment!” Lumikot na naman ang mga kamay niya at kung saan-saan na naman napadpad. Nagulat na lang ako nang maramdaman ko na ang isa nito na nasa loob na ng aking suot na lingerie at hinahaplos na ang aking tiyan. Nakiliti ako nang gumuhit siya ng bilog sa aking pusod kaya naman hindi ko napigilan ang paglikha ko ng mahinang tunog habang magkalapat ang mga labi namin.

Pagkatapos kong basahin ang mensahe ko ay kaagad ko na itong sinend at ibinalik ulit sa loob ng bulsa ko ang cellphone ng pumasok na sa room ang adviser namin. xxx Naitawid ko ng maayos ang paboritong-paborito ng mga teacher tuwing first day of class ito ay ang introduce yourself na kahit kailan ay hindi mawala-wala. Kaso nga lang pumalya ako sa bandang huli dahil may pahabol pa ang class adviser namin na si Ma'am Daisy kung ano raw ang paborito kong motto sa buhay. Nagkagulo lahat ng neurons ko sa tanong na iyon dahil wala akong paboritong motto. Sa mga slam book na nasusulatan ko ay wala akong nilalagay sa tanong na: what is your motto in life? Hindi ko alam kung ano nga ba ang pumasok sa

Kahit labas na ang ugat sa liig niya pinipilit niya paring galangin ang kaharap. "Do you know my motto in life?" Hindi siya sumagot. "What I want I will take it, whether you like it or not..." Napalunok siya ng laway. Nakaramdam siya ng pangamba. Kung magtatagal pa siya dito hindi siya matatahimik pero saan naman siya maghanap ng trabaho wala siyang pera magagamit sa paghahanap ng bagong trabaho.

Panay naman ang kantyawan ng mga ito na hanggang ngayon daw pala ay hindi pa ito nakakaisa sa akin na tinatawanan ko lang. As if naman na mag papagalaw ako dito. Ang moto ko sa buhay ay ibibigay ko lang ang aking sarili sa asawa ko. So ibig sabihin after ng kasal ay doon ko pa lang ibibigay ang aking virginity.

“’Di mo ba ako jino-joke lang? Ibig bang sabihin niyan payag ka na sa relasyon namin ng mama mo?” “Hihihi… oo, payag na ako, Tito. Sa lahat ng nangyari sa buhay natin, napag-isip-isip ko na life is short. Hindi natin alam kung ano ang mangyayari sa atin bukas o sa susunod na araw, kaya mas piliin nating maging masaya. At gusto ko, masaya ang mama ko.” “Totoo ba ’yan, Paulette?” parang hindi pa rin ito makapaniwala.

"You're a fighter, baby. Look at everything you've overcome. Lahat na iyan nalampasan mo." Hindi ko naman mapigilan ang luha ko. Ang dami na dumaan sa buhay ko. Ngayon lang lumuwag ang pakiramdam ko. Gusto ko lang ilabas ng lahat na emosoy na nararamdaman ko. Tama nga ang kasabihan. Life is short. Break the rules. Love truly. And never regret anything, ang lahat na nangyari sa buhay ko ay isang ala-ala kung bakit patuloy pa rin ako lumalaban.

Saad nito habang umiiling at pumapalatak, pagkatapos sinabayan na rin nito ng tayo. Habang sa isip nito... 'If you don't want to die now! One step backwards and get ready to run. Before the danger's come. Yun na yata ang motto nito ngayon. mahirap na! Bulong na biro ni Russell sa sarili. "Bwiseet ka! Wala kang talagang k'wentang kausap, maghanap ka na lang ng bago mong amo hik!" Sigaw nito na tila ibig na ring masuka.

Walang imposible sa taong may pangarap. Ito ang motto ni Mallory na gamit na gamit niya sa journey niya ng paghihintay upang makakuha ng pagkakataong makalapit noon kay Doctor Carreon. Pangarap na nabigyan ng katuparan. Alam niyang hindi siya perpektong tao, may mga kasalanan na minsan ay gumigising sa kanya at nagpapaiyak pero sa paulit-ulit niyang paghingi ng tawad unti-unting nagkaroon ng kapayapaan ang puso niyang kabado. “Paano kung hindi kayo naghiwalay ng dating asawa mo?”

Hindi siya katangkaran, pero maliit at napaka ganda. Umupo na sa kama si Lovely, "Hindi ko talaga mapigil ang sarili ko sa pagkain. Ayoko rin pigilan ito. Ang motto ko ay, ang pagkain ay ang pinakamasarap na bagay sa buhay. Hindi ko dapat biguin ang sarili ko, lalo na ang aking bibig at mga binti. Kung kaya kong kumain ng dalawang beses lang hindi ako kakain ng higit pa sa dawala. Kung puwede akong humiga, hindi ako uupo. Basta’t nakakain ako ng masarap, umiinom at nagpapahinga nang maayos, ang sarap na ng buhay ko."

Giving a second life ay yun ang bagay na mas mabibigyan mo ng halaga ang buhay mo. Maraming pagsubok na dumating pero hindi ibig sabihin na susuko kana. Manalig ka lang at magtiwala walang mawawala, saka mo na sabihin sa sarili mo na hindi mo talaga kaya kung nangyari na.