Novel & Cerita Moving Forward In Tagalog

"I'll go ahead. For sure, they will help you." Pinaharurot ng lalaki ang motor nito papalayo. Siya namang paggaling ng sugat at gasgas niya sa katawan. "Mukhang okay na ako, Maya. Tara na!" "Sigurado ka? Wala ng masakit sa iyo?" Dahan-dahan siyang tumayo at nag-inat. "See? I'm okay, now. Let's go at baka may makakita pa sa atin."

Chapter 6 Warning: SPG! Kinabukasan maaga akong bumangon para gisingin ang mag-ama ko. Bagsak ang katawan namin pag-uwi ng bahay kahapon, at kahit gusto ko pa humiga na lang buong araw ay hindi pwede. Bi-byahe pa kami papuntang batangas dahil doon gaganapin ang kaarawan. Ilang oras din iyon kaya mas mabuting maaga kaming umalis. Ngunit sa hirap gisingin ng mag-ama ko paniguradong anong oras na kami makakarating.

“Mauuna na ako sa’yo” “Wala kabang dalang sasakyan? Wala naman akong sakay, sa’kin kana lang sumabay pauwi”alok n’ya sa’kin. Umiling ako. “Hindi na, ayos lang ako” Hindi na n’ya ako pinigilan kaya tuloy-tuloy na ako sa paglakad papalayo sa kanya.

“Then why don’t you turn back and pay attention to someone who loves you, Ashley?” Napailing ako at pinahid ang mga luha. “I can’t. Mahirap tumalikod. All I can do is keep looking forward.” “Then you see, I’ve got the same answer. Bagay talaga tayo, pareho tayong matigas ang ulo.” Isang tawa ang pinakawalan ko. Hindi man ako masayang-masaya ngayon, at least nabawasan ang bigat na kinikimkim ko.

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Mabaho nga talaga, bakit ba hindi ko to naamoy kanina Nakakasuka "Let's go" saad niya pa sabay lakad paalis "Umm what do you mean let's go. Hello you're a stranger to me. Kaya bakit ako sasama sa'yo" saad ko naman sa kaniya kasi parang ang bilis ng mga pangyayari Huminto naman siya sa paglalakad at bumalik sa pwesto kung saan ako nakatayo

“We move on my signal.” Lumapit siya sa akin at bumulong. “Once we reach the car, don’t look back.”

nagtatakang sagot ni Hermes " Osige na, Hermes. Mayroon pa akong aasikasuhin. Mauuna na ako. " Nanghihinang wika ko Dali akong lumakad paalis sa harapan ni Hermes. Sa aking paglalakad ay dito na bumagsak ang aking mga luha. Ang bigat sa pakiramdam na malaman kong kinalimutan ako ng sarili kong ina. Tumakbo ako ng tumakbo kahit saan ako magtungo.

Agua’s POV “Uwi na ‘ko,” saad ko at nilayo ang sarili sa kanya. Pinahid ko ang luha sa aking pisngi at nagsimulang maglakad ngunit muli nahinto ako ng pigilan n’ya ko sa braso. “Where do you think you’re going?” Bakas ang inis sa kanyang boses. Hindi ko siya nilingon. “Maghahanap ng masasakyan–”

naiiyak kong salita “Basta ang importante ay ligtas ka at ang apo ko.Ligtas kayo dito sa isla,” nakangiting wika ni Maay at niyakap ako. Umalis na rin si Mamay at ako naman ay umakyat nasa taas. ……