Moving Forward In Tagalog Novels & Stories

“Mag-ingat ka. Sa kakahuyan ka na dumaan para madali kang makarating.” “Opo Nang. Salamat po uli.” Tulad ng bilin ni Nanang sa kakahuyan nga ako dumaan. Mabilis ang aking paglalakad nang may naulinigan akong sumisitsit sa akin. Sandali akong tumigil. Kinakabahan. Ramdam ko kanina na parang may nasunod pero hindi ko inintindi sa dami ng aking iniisip.

Utos nito sakanya, inayos niya ang sarili at naglakad na palayo pero bigla siya nitong tinawag. "See you tomorrow." Habol nito, naguluhan siya. "Tomorrow is wednesday." He said while glaring at her intently. Parang may kung anong kumalabog sa dibdib niya nang maalalang oo nga, at bukas maari ng maganap ang pinag-usapan nila. Pinaghalong kaba at excitement ang nararadaman niya.

ngiting tango niya " Ingat anak! ". ngiting sabi ni Mama " Akala mo naman talaga pupunta sa malayong Lugar...ang dami ng gamit mo..parang hindi kana babalik sa bahay niyo ". salita ng driver ko este ni Dan Syempre diba kapag ikakasal ka..doon kana titira sa bahay ng lalaking mapapangasawa mo? " Psh...malay natin diba?at syempre nakakahiya naman sayo..tas baka magalit ka nanaman kapag sinuot ko yung jogging pants at t-shirt mo ". taray ko sakanya

May masakit ba sa kaniya? "Stop moving..." My forehead creased, I don't understand him. I looked at him, I saw him biting his lips while looking at me. Kakaiba rin ang titig niya sa akin ngayon, it was more intense. Para bang may tumatakbo sa utak niya habang mariin ang pagkakatitig sa akin. Tumingin ako sa nakakagat niyang labi, wala sa sariling napakagat rin ako sa aking labi.

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

‎Napangiti ang matanda. ‎Pagod. ‎Wasak. ‎“Some sins don’t deserve escape.” ‎Bago pa kami makapagsalita— ‎biglang may malakas na yabag mula sa itaas. ‎Papalapit. ‎Mabilis. ‎“GO!” sigaw niya. ‎At doon kami tumakbo. ‎Makitid ang lagusan. ‎Halos wala kaming makita kundi ang ilaw ‎mula sa emergency lamps.

nakangiti kong wika sa kanya. "Well, hindi na natin maibabalik pa ang mga nangyari na kaya no choice tayo kundi ang mag move forward. Teka, uupo na lang ba tayo dito? Let's go....shopping tayo. Taya ko." nakangiti niyang sagot sa akin

AKI "Tama na, ayoko na!" Agad akong nagmulat ng mata ko saka umupo galing sa pagkakahiga. Hingal na hingal at pawis na pawis. Nanginginig ang mga tuhod ko ganun din ang mga kamay ko.

sabi pa nya sa mga ito Patuloy silang naglakad hanggang sa nagsalita si adelina "tayo ay mag pahinga muna mahal kong asawa ako ay napapagod na, wika neto habang huminto sa paglalakad . "sige tayo ay mag pahinga muna sa punong yaun" sagot ni macario sabay turo sa isang malaking puno ng mangga . "sige mahal ngunit maari bang ikaw na muna ang bumuhat sa ating anak ?ang aking braso pakiramdam ko tila mapuputol "sabi pa nya rito

wika nito "Naku Best wala talaga.. Tsaka wala naman akong dapat na ililihim noh...lagi kaya tayo magkasama kaya imposibleng may mga bagay pa na dapat kong ilihim sa iyo, sa talas ba naman ng radar mo imposible na may makakalusot na tsika sa iyo. !" Nakangiti kong wika dito. Patuloy kami sa paglalakad hanggang sa makarating malapit sa mansion