Mukha Ni Jose Rizal Novels & Stories

dagdag ni Prinsipe Zumir. Umiiyak si Misan habang nakatitig sa napakagwapo nitong mukha. Natibag niya ang yelo at ngayon ay harap-harapan niyang nakikita ang iba't-ibang ekspresyon nito sa mukha.

Hindi ko mapigilang matawa nang unti-unting mabura ang ngiti ni Michelle nagsimula itong magsisinghot at kalaunan at pumalahaw ng iyak dahil sa pagsingit ni X, sa sinasabi niya. “I-Itanong mo kay Jose Rizal kasi 1896 siya namatay! ’Yun dapat sagot, mali ka naman eh! Papa!” humihikbi hikbi nitong saad. Hinanap nang mga mata ko si Y, napansin ko ito sa hardin nakaupo sa bench na naroon. “What’s wrong? You don't like the food anak?” tanong ko rito matapos makalapit.

Tumango ito. “Alam mo bang kahapon ay sinimulan na ang pag-uusig kay Jose Rizal sa Espanya?” Nanlaki ang mata nito. Nilapitan ako bigla. “Hinaan mo ang iyong boses. Baka marinig ka ng mga prayle.” “Kilala mo siya?” tumango ito. “Hindi iyon pinaalam dito sa Pilipinas. Iilan lang silang nakakaalam.”

Maybe siya lang. Napaatras si Kent sa sinabi niya. Pero ‘yong paatras na ginawa nito ay papasok naman sa kwarto niya. Hindi niya mapigilang mapangisi sa reaction nito dahil sa kaloob-looban niya, alam niyang hindi nito inaasahan ang sinabi niya. Pati nga siya ay hindi niya inaasahan, paano na lang si Kent na ang buong pagkakakilala nito sa kaniya ay mahinhin, mabait, mala Maria Clara. Pero isa pala siyang Maria Clarita, another version of Maria Clara. Kasi hindi naman si Jose Rizal ang nagsulat sa kaniya. She’s writing her own version.

May mga napasigaw, may mga natigilan na lamang sa takot. Tahimik na bumaba si Jazz ng isang hakbang, saka tiningnan si Jessa mula sa itaas. “Nakakalimutan mo na ba ang nangyari sa Rizal?” malamig niyang sabi. “Hindi ka pa ba natututo? Pinagsabihan ka na ni Malachi noon.” Dahan-dahang bumangon si Jessa, nanginginig ang katawan—hindi lang sa sakit, kundi sa matinding galit at kahihiyan.

See you later, Doring. At hayon, buo na ulit ang araw ko. “Ano ang pangalan ng aso ni Dr. Jose Rizal?” Nakayuko lamang kaming apat, malas pa wala si Meling dumalo sa Student Supreme Government Council bilang President. Si Aning kung sino-sinong santo na ang tinatawag wag lang matawag pangalan niya.

sabi niya, may girlfriend siya? "tanga! wala kang girlfriend, fling nga wala ka yon pa kaya" sabi ni Russel. "Wag kami tol." sabi naman ni Jayden. mga loko! una kaming pumunta sa may old building na kung saan ang dating kulungan na pinagkulungan ng ating Pambansang Bayani na si Dr. Jose Rizal. "Ang ganda" sabi ni Mika. "Imagine, dito kinulong si Rizal" sabi ni Kaithlyn.

Di gaya sa earth, bata pa lang ako Jose Rizal na yung inaaral, hanggang college, hindi pa rin mawala-wala si rizal nak nang. Alam mo yung mapipilitan lang imemorize yung mga kaganapan ng pananakop ng kastila at hapon na sa totoo lang eh ok lang naman na sabihin na oo, sinakop kami noon pero hindi naman yung isa-isahin yung mga namayapa na. Hindi ba nila alam na hindi maganda ang pag-usapan yung mga patay na? Hahaha.

Dumilim ang ekspresyon ng kaniyang mukha at lumamig ang kaniyang sikmura. "Napapaisip rin ako. Sa nakaraang mga taon, nasaan si Rizzo Galvez? Hindi ba’t hindi rin siya napipirmi sa Pilipinas?"

Heto nga at wala pa man kuntodo iwas na sa kanya. Ika nga ng kanyang mga kaibigan si Rafael raw ang version ni Jose Rizal sa makabagong panahon. Makaluma na ay napaka-konserbatibo pa. Kaya't imposible ang iniisip niya na unang magluhog ng pag-ibig sa binata, baka ma turn-off lang daw ito sa kanya.