Novel & Cerita Mukha Ni Jose Rizal

miss ko na sila mama! Ano naman ang maipagmamalaki ko dito?e ang arte-arte ko!kailangan ko tuloy maging masipag para kahit papaano ay may maitulong ako kila aling Panyang! E kung hanapin ko kaya si Jose Rizal?Tutal hanggang ngayon ay kabisado ka pa naman ang talambuhay niya. Kung hanapin ko rin kaya sila Heneral Luna? Hindi! Si Jose Rizal muna! utuhin ko kaya siya na manghuhula ako? tas syempre side line ko nayun dito.Oo tama nga! hahanapin ko si Doctor Rizal!

Mukha siyang sira. Noong una ay akala niya ay nasaktan siya ng pisikal, na ang bastardo ay ang uri na nagalit sa pamamagitan ng pananakit sa mga babae, at muli ay nawalan ng balanse si Rafael dahil sa hindi inaasahang reaksyon, sa pagkakataong ito ay napuno ng purong galit na kahit sinong maglakas-loob na saktan kung ano ang kanya. That way, nasa hindi nakakapinsalang nasaktan si Andrea. Tila isang hamon ng sampal sa mukha ito para kay Rafael.

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

Nasa pinakatuktok na palapag ang kwartong pinili ko kaya naman ang malawak na skyline ng Manila ang nakasaksi sa pagsamba namin sa katawan ng isa’t-isa. Yakap ko mula sa likuran ang walang saplot na si Azalea. Ang balat niya ay tila kumikislap dahil sa repleksyon ng papasikat na araw. Ang ilang hibla ng buhok niya ay tumatabing sa pisngi niyang namumula. Pinakatitigan ko ang kaniyang mukha. Tanging kalhati lang ng mukha niya ang malaya kong nakikita dahil sa pwesto namin pero hindi talaga maikakaila na pinagpala siya sa kagandahan.

sabi ko at ngumiti bago siya tinalikuran. This is Prezila Montevilla's art exhibit. She's a Filipina painter. Kapatid siya ni Neal. Naalala ko pa noong unang pagkikita namin. Parang kailan lang... Her elegant pieces feature beautiful depictions of a variety of women. The female body is fascinating. It is not only beautiful in form, but it also marks the beginnings of life. Makikita sa bawat painting ang masalimuot na paraan ng pagpipinta. She really is an amazing painter. Her art works served as my inspiration upang mas ililok ko pa ang sarili ko sa larangan ng pagpipinta.

Si Jolo o ako? Lumipas ang ilang segundo at hindi pa rin umiimik ang binata ay napagdesisyunan ko nang alisin ang menu sa mukha ko. Agad na bumaling ang mga mata ko sa hindi kilalang babae na katabi ngayon ni Jolo. Maputi, mahaba ang buhok at punong-puno ng kulay ang mukha. Maganda ito ngunit may kamalditahan din ang mukha. Ngumiti ako nang nakangiti itong tumingin sa akin at naglahad ng kamay.

Ang epal na si Zeus pala. Ang kanyang mukha ay malungkot, at bigla niyang hinila si Maureen sa kanyang mga bisig at pinrotektahan ito tulad ng kanyang sariling pag-aari. Inaangkin niya ang babaeng ito at hindi siya makakapayag na may umagaw dito.

Ang pula ba naman ng mukha. "Ay, mali pala," ngumisi ito. "But anyway, nice to meet you all, Rico nga pala." Naglahad ito ng kamay, tinanggap naman ni Raze, ganun din si Kael pero si Razen? Kung hindi ko pa siniko, 'di niya tatanggapin. More than that, ang higpit ng pagkakahawak niya sa baywang ko. Akala mo naman aagawin ako.

Jose Rizal at Andres Bonifacio noong unang panahon. Nasa edad cuarenta na ang ginoo. Malambot itong magsalita, at alam ni Fiona na maypagka silahis ang kanilang katiwala. Gayon pa man ay propesyonal ito kung kumilos at nagagampanan ng maayos ang pamumuno sa loob ng kanilang mansyon. Senyorita ang tawag sakaniya sa loob ng kanilang Mansyon.

Mukha siyang isang babaeng walang problema sa buhay. Pero ang totoo, isa lang siyang magandang lauran. Isang laruan na binili ng isang bilyonaryo. Isang laruan na pinaglalaruan ngayon ng lalaking nanira sa buhay niya. Biglang bumukas ang pinto ng kwarto. Mula sa salamin, nakita ko ang pagpasok ni Rhamesis. Napaawang ang mga labi ko, at mabilis kong iniwas ang tingin ko para hindi niya mapansin ang naging reaksyon ko.