Mukha Ni Jose Rizal Mga Nobela at Kwento

“Kung mukha lang ang ginaya niya, kailangan lang nating ipakita ang totoong mukha niya.” Humigpit ang kamao niya. “Sa oras na makilala siya ng buong mundo…” Malamig na ngumiti si Czarina. “No one will mistake her for me ever again.” “Miss. Please calm down.” Napahinto si Czarina. “Hindi mahalaga kung paano niya nakuha ang mukha mo. Ang mahalaga ay maintindihan muna natin ang buong sitwasyon.”

Humakbang ako pero natapilok agad ako! Matatawa na sana ako dahil sa sarili kong katangahan pero may sumalo naman sa braso ko at mabilis niyang ipinulupot ang braso niya sa baywang ko. Napatingin ako sa kaniya. Namangha ako nang makita ko ang maamo niyang mukha. Akala ko ay isa siyang prinsipe na naligaw dito sa Pinas. Si Edzell San Miguel lang pala. Kapag talaga nag-aayos siya ng sarili niya ay nagbabago ang mukha niya. I mean, guwapo na siya pero mas nag-level up pa iyon.

Halos isang dangkal na lang ang lapit ng mukha namin sa isa't isa. Isang pilyong ngiti ang sumilay sa gwapong mukha nito. "Fair huh? Let see after this!" Pagkasabi niyong namalayan ko na lang na sinalakay nito ang labi ko. Marahas at walang ingat na animo'y naghahanap ng kabayaran. Nagpumilit ang dila nitong maghanap ng entrada sa bibig ko. Nanlaki ang aking mga mata nakalimutan kong kumurap dahil sa aking gulat dahil sa marahas at maparusa halik na ginawad nito.

Screen. "He have a JR initials---" "JOSE RIZAL!" Agad kong sabi pagkarinig na pagkarinig 'non, "Hoho! Tama ako, diba? Jose Rizal ang sagot---" "Wrong." EEEEHHHHHH!? Hindi si Jose Rizal ang culprit!? Eh, sino!? "Jervanni Rucrese?" Sabi ko na nagpa-kunot sa noo ni Vava. Nag-peace sign lang ako sa kanya. Hehe.

"You are Reese Arabejo Velasco." Velasco? Inisip niya kung saan niya ba narinig ang apelyidong 'Velasco'. Kahit halos mawalan na siya ng ulirat sa sobrang sakit ng mukha ay pinilit niya alalahanin ang nagmamay-ari ng kaparehong apelyido. Nang maalala niya si Rohan Velasco. Nag-angat siya ng tingin upang makita lamang ang isang baril na nakatutok sa kanya.

Hindi kami ni Georgia ang nagpalitan ng papel kaya halos mapasimangot ako pero hinayaan ko nalang. Nag check kami at halos tawanan ko 'yung papel ng isa kong katabi dahil sa iskor niyang 14/50. Naglagay ako ng autograph ko at message para sakanya na, 'Maiiyak si Rizal niyan. It's Maria Clara, not Mara Clara.' Nag drawing pa 'ko nang kung ano anong mukha sa papel nito. Nag sketch pa nga ko ng mukha ni Goku e.

I don't really explain myself to anyone especially to those people who looked down on me, I hate explaining anything kaya hindi ko alam paano ako nakapagpaliwanag na hindi nauutal. Maybe it was my inner self's help. Isa is bold and brave but Maria isn't. She's naive and weak. Ang mama ko lang ang tumatawag sa akin ng Maria. My mom is fun of Rizal's work, she named me after Maria Clara the female lead of the famous novel, Noli Me Tangere of Dr. Jose Rizal. Hindi ko alam kung anong nagustuhan niya kay Maria Clara at pinangalan niya sa akin ang unang pangalan nito.

Nang niyakap niya ako ay walang pag-aalinlangan ko siyang niyakap pabalik upang maipadama ko rin naman sa kaniya ang pagmamahal kong walang katapusan. “Mahal na mahal din kita, Raze. Walang katumbas na halaga ang aking pagmamahal sa `yo kung kayaʼt gaano pa man kalayo ang iyong antas sa akin, tinitiyak kong balang araw ay maabot ko rin iyon dahil sa aking pagpupursige sa iyo, aking iniirog.” Una siyang kumawala sa aming pagyayakapan. Pinisil naman niya ang aking ilong. “Mukhang malalim na ang iyong natutuhan sa nobelang isinulat ni Dr. Jose Rizal, a!” Napahalakhak na lamang ako bilang tugon.

Masakit man sa puso, tenga at mata ang mga pinagsasabi nila ay okay lang, dahil higit kanino man ang Mama ko at ako lang naman talaga ang nakakakilala sa tunay na ako. Ryza Reyes - world-renowned seductress supermodel, a homewrecker, a slut, bitch, mistress, and many more. But behind those words, people don't know that Ryza Reyes hasn't been kissed torridly and is still a virgin for twenty-six fucking years of her existence.

Hindi niya maintindihan kung bakit nakaramdam siya ng inis sa kanyang sinabi. Marahan itong tumango. "I'm Candy. Candelaria Ynares." Sa pagkakatitig niya rito ay parang agad na niyang nakabisado ang mukha nito. Maliit ang hugis puso nitong mukha na kinapapalooban ng matang parang laging iiyak, matangos na ilong at maninipis na labi. Stop staring at her! Buwisit niyang sabi sa sarili pero hindi niya magawa.