Mukha Ni Jose Rizal 소설 & 이야기

Hindi kami ni Georgia ang nagpalitan ng papel kaya halos mapasimangot ako pero hinayaan ko nalang. Nag check kami at halos tawanan ko 'yung papel ng isa kong katabi dahil sa iskor niyang 14/50. Naglagay ako ng autograph ko at message para sakanya na, 'Maiiyak si Rizal niyan. It's Maria Clara, not Mara Clara.' Nag drawing pa 'ko nang kung ano anong mukha sa papel nito. Nag sketch pa nga ko ng mukha ni Goku e.

I don't really explain myself to anyone especially to those people who looked down on me, I hate explaining anything kaya hindi ko alam paano ako nakapagpaliwanag na hindi nauutal. Maybe it was my inner self's help. Isa is bold and brave but Maria isn't. She's naive and weak. Ang mama ko lang ang tumatawag sa akin ng Maria. My mom is fun of Rizal's work, she named me after Maria Clara the female lead of the famous novel, Noli Me Tangere of Dr. Jose Rizal. Hindi ko alam kung anong nagustuhan niya kay Maria Clara at pinangalan niya sa akin ang unang pangalan nito.

Nang niyakap niya ako ay walang pag-aalinlangan ko siyang niyakap pabalik upang maipadama ko rin naman sa kaniya ang pagmamahal kong walang katapusan. “Mahal na mahal din kita, Raze. Walang katumbas na halaga ang aking pagmamahal sa `yo kung kayaʼt gaano pa man kalayo ang iyong antas sa akin, tinitiyak kong balang araw ay maabot ko rin iyon dahil sa aking pagpupursige sa iyo, aking iniirog.” Una siyang kumawala sa aming pagyayakapan. Pinisil naman niya ang aking ilong. “Mukhang malalim na ang iyong natutuhan sa nobelang isinulat ni Dr. Jose Rizal, a!” Napahalakhak na lamang ako bilang tugon.

Masakit man sa puso, tenga at mata ang mga pinagsasabi nila ay okay lang, dahil higit kanino man ang Mama ko at ako lang naman talaga ang nakakakilala sa tunay na ako. Ryza Reyes - world-renowned seductress supermodel, a homewrecker, a slut, bitch, mistress, and many more. But behind those words, people don't know that Ryza Reyes hasn't been kissed torridly and is still a virgin for twenty-six fucking years of her existence.

Hindi niya maintindihan kung bakit nakaramdam siya ng inis sa kanyang sinabi. Marahan itong tumango. "I'm Candy. Candelaria Ynares." Sa pagkakatitig niya rito ay parang agad na niyang nakabisado ang mukha nito. Maliit ang hugis puso nitong mukha na kinapapalooban ng matang parang laging iiyak, matangos na ilong at maninipis na labi. Stop staring at her! Buwisit niyang sabi sa sarili pero hindi niya magawa.

Sa totoo lang, gaya niya sa totoong buhay, kawawa ito. Si Jose ‘Huseng’ Genero Jr. ay mahirap. Labingwalong taong gulang. Mababa ang marka sa elementarya hanggang ngayong hayskul siya. Sa totoo lang, mautak si Huseng. Ngunit ayon sa standard ng mga kontrabida sa mga storya, lahat ng katalinuhan niya, sa maling karton nakalagay. Hindi rin kahiya-hiya ang mukha ni Huseng. Ngumiti si Mary Joy sa salamin. Hindi ang ngiting nakasanayan niya ang kaniyang nakita sa harap. Hindi ito matatawag na ngiti. Ang mukha ni Huseng ay nakaayos sa angulong kahit anong gawin niya, nakakainis na ngisi pa rin ang lumalabas.

MALAKAS ang hanging tumatama sa aking mukha. Nasa bangka pa rin kami ni Raul at hanggang ngayo'y hindi pa nakakarating sa Isla Paradiso; ang islang pagmamay-ari ng aking pamilya. Hindi naman kalayuan ang isla pero parang sinasadya ni Raul na ihinto ng paulit-ulit ang bangka. Nakakairita!

Mukhang hindi iyon inaasahan ni Rios dahil ‘babae’ siya. Kumukulo ang dugo niya sa lalaki. Dinampot niya ang kutsilyo at itinutok dito. “Diyan ka lang, Rocc!” sigaw niya. The fire in her eyes is clearly telling, she’s ready to s tab him. But the man in front of her laughed. “Nababaliw ka na!” Lumakas ang halakhak ni Rios. Umiling pa. “Hindi pala talaga kita kilala, Manansala. A she-devil in disguise.”

The Buzzzzz". Mahina s'yang natawa sa kaibigan. Nakikita n'yang ibang-iba na ito ngayon. Ang dating malungkutin na Riza at tahimik ay isang maingay at masayahing babae na ngayon. "Iba talaga ang nagagawa ng dilig," pasaring n'ya rito. Nangamatis ulit ang mukha ni Rizalyn na s'yang ikinatawa n'ya ng malakas.

"Hindi kayo literal na mga katulong dito, no? Iyong totoo?" Nagkatinginan ang mga babae at parang nag-uusap gamit ang mga mata ng mga ito. "Bakit mo naman nasabi yan, madam?" si Rizalyn ang unang nakabawi at nagsalita. "Kasi naman ay wala sa pagmumukha ninyong tatlo ang pagiging katulong," sagot niya sa dalaga. Napabuntong hininga si Michelle na ikinabaling ng tingin niya rito.