Romans & histoires Mundo Ng Haraya

Sa ilalim ng mesa, tinulak ni Hara ang braso niya ng mabilis at mariin. “Two.” Hindi pa natatapos ang bilang… “I choose Vernon!” “I’ll say yes on her behalf!” Sabay. Isang sandaling katahimikan. Parang biglang huminto ang mundo. Biglang tumayo si Hara, galit at takot na halo ang ekspresyon. Hinablot niya ang bag niya. “I'm not playing with you guys anymore, you bunch of lunatics!” Bumagsak ang tunog ng takong niya sa sahig.

Hindi niya hinayaan na makuha nila ang sagot at makabalik na matagumpay. Kung lahat sila ay nakabalik sa kasalukuyan ng ganoon lang, ang mundo ay nasa ilalim pa rin nila. Ngunit kung babalik lang si Shaun na buhay, kung gayon ang panginoon ng mundo ay siya na! Laking gulat ni Harvey nang makita ang lalaking intsik. "Ikaw... isa kang dayuhan? Nagsasalita ka ba ng Ingles?"

Bago dumating ang ikalabing-dalawa ng tanghali ay pumasok na sila sa malaking arko ng Hacienda Del Puedo. Mabilis ang tibok ng puso ni Hara. Pagkatapos ng limang taon ay muli siyang aapak sa lupaing kay tagal niyang hinahanap-hanap. Nasasabik niyang inilabas ang ulo sa bukas na bintana ng sasakyan ni Klein. "Hacienda Del Puedo, ang inyong Senyorita Hara ay nagbabalik na." Malakas na sigaw ng dalaga dahilan upang mapalingon ang mga trabahador nilang nasa tabi ng kalsada. Nang marinig ng mga ito ang sigaw ng dalaga ay masaya nilang kinawayan si Hara at Klein.

panimula ko. Itinuro ko ang mapang nasa mesa at ang mga pwesto sa palibot ng buong mundo namin at kung saan ang mga bayan. “Ayon sa ulat, mayroong nilagay na harang ang mga Venderheel sa mundo namin upang mapigilan ang kung sino man na hindi makapasok, at kapag sinira iyon ay agad nilang malalaman. Para makakilos ng mabilis, pagkasira ng harang na iyon ay ang bawat grupo ay magkakaroon ng portal papasok sa mga bayan na kanilang poprotektahan, at tayo naman ay diretso sa pinaggaganap ng kanilang kasiyahan didiretso upang agad na mapigilan sila na makapunta sa mga bayan. Gagawan ako ng harang sa buong kastilyo upang hindi sila makalabas at tayo ang harapin,” dagdag ko. Sumang-ayon naman silang

Kaya naman kayang-kaya nitong makipagsabayan sa alinmang malalaki at sikat na unibersidad sa Pilipinas. Anyway, sa kabila ng pagiging malapit nila ni Hara ay hindi siya nagkaroon ng chance na makilala ng personal ang kuya nito. Hindi naman kasi siya dumadalaw sa bahay ng mga De Vera. Bukod pa sa katotohanang hindi nagku-krus ang landas nila noon bago ang Foundation Ball kaya hindi nagkaroon ng pagkakataon si Hara para maipakilala siya rito.

Kaya ang makita ang sitwasyon nito ngayon ay kagulat-gulat para kay Froilan. Tumikhim siya at naiilang na sinabi ang sadya. “Bry, naglabas ng pahayag ang Haraya. Hindi raw sila makikipagtulungan sa atin dahil hindi magkatugma ang prinsipyo natin sa kanila.”

Nanginginig na binuksan kung muli ang phone at tinawagan si Charline na agad naman itong sumagot, "Oh, bakla, ano ganap-" "Nasaan ang ticket?" Agad na tanong ko. "Uy! Sosyal 'to, Isla Haraya! Exclusive ticket at kaunti lang ang nakakakuha, one year ko pinag ipunan 'to, kasi mas mahal pa to kaysa sa matres ko-"

"Tried something new? Sa matanda naman?" Napakuyom si Hara. Totoo talagang kumalat iyon dito sa Pilipinas na may pinatulan siyang matandang mayaman sa Switzerland. Na ang totoo naman ay inalagaan niya iyon dahil pinasok niya rin ang mundo ng caregiver. Ngunit bago pa makasabat si Hara ay nagsidatingan ang mga tao at nanguna si Mira roon.

Himig ng Pagkagunaw Ang pagpasok ng Hydra fleet sa himpapawid ng Earth Continent ay hindi isang tahimik na pagdating. Ito ay isang marahas na pagpunit sa kalangitan. Limang dambuhalang sasakyan, na korteng mga obsidian na punyal, ang sabay-sabay na bumasag sa asul na katahimikan, nag-iiwan ng mga nagbabagang gasgas sa atmospera na tila mga peklat sa mukha ng isang diyos. Ang kanilang pagdating ay nagdulot ng isang pandaigdigang shockwave, na nagpatumba sa mga satellite at nagdulot ng kaguluhan sa lahat ng network ng komunikasyon. Sa isang iglap, ang modernong mundo ay naging bulag at bingi.

“May baril sila!” “Alam ko!” sagot ni Harvey. “Kaya bilisan mo pa!” Biglang nadulas si Theariza. “Ahh!” Mabilis siyang nasalo ni Harvey. “Dahan-dahan!” sabi niya, halatang nag-aalala. “Sabi ko na nga ba. “Hindi ako mahina!” sagot ni Theariza, pilit tumatayo kahit nanginginig. “Hindi lang talaga pwede ang ganitong galaw ngayon…”