My Demon Ending นิยาย & เรื่องราว

Samantala, ang mga ungol ng isang demonyo ng tigre at mga pagtangis ng sakit ay tumunog sa ibaba ng altar. Kahit na pinalaya ang demonyong tigre, hindi maiiwasan ni Alex at ng kanyang mga tauhan ang kamatayan na naghihintay sa kanila. Ang pagkakaiba sa pagitan ng mga kalakasan sa magkabilang panig ay napakalaki. Hindi nagtagal bago namatay si Alex at ang lahat ng kanyang mga tauhan. Itinago ng flaxseed ang hayop na core ng demonyo ng tigre ang kanyang bulsa.

Bago pa ako tuluyang makasigaw upang tumawag ng tulungan ay bigla na lamang umikot ang aking paningin. "You can't escape from us little munchkin." his demonic voice sent shivers down my spine. They are now back and this time....i know it's already my end.

“At ikaw ang huling kasama niya.” Saglit na tumahimik si Demon. Humigpit ang kanyang panga. “Hindi mo alam ang buong nangyari,” malamig niyang sagot. “At hindi dito ang lugar para sa ganyang eksena.”

Natakot ang mga tao sa paligid nang makita nila ito. Sila ay lubos na pamilyar sa paglipat na ito. Ito ang ultimate move ni Demon, Sinasakal! Ang mga taong binalot ng mga paa ni Demon ay walang alinlangan na mamamatay! Ginamit niya ang ultimate move niya sa sandaling kumilos siya, kaya tiyak na mamamatay si Thomas. Gayunpaman, habang iniisip ng lahat na walang alinlangan na mamamatay si Thomas, bigla siyang nawala, at walang nahuli si Demon.

puno ng galit na sambit ni Andrew habang malungkot na nakatingin sa katawan ni Levi na natatakpan ng makapal na telang puti. Parehas na hindi nila matanggap ang kanilang nalaman, he killed her and yet he's not contented, he also raped her... he's a demon A demon shaping as a human. "He- He's demon... Demonyo siya..." nang hihinang sambit ni Acey habang umiiyak, Andrew hugged his best friend tightly while Acey still crying on his chest while cursing and saying words that can ease the pain on her...

Hindi niya ‘yon pinansin dahil nananaig ang galit nito. “Kill that f*cking demon right now!!” galit na aniya nito. Hindi nagdalawang-isip na sugurin ang papalapit na demonyo. Ilang minuto lang ang kanilang ginawa upang patayin and demonyo. Kahit sila ay napaiwas na lang ng tingin matapos makita ang dinanas ng demi-human sa kamay ng demonyo, gutay-gutay ang buo nitong katawan at mukhang kakamatay lang nito dahil sariwa pa ang dugong lumalabas sa sirang katawan nito.

pagmumura ni Demon habang akay-akay siya at tinakbo nila ang labasan. Nang maabot nila ang exit ay naroon sa bandang bahagi ang isang black duccati motor. “Sakay na, dali!” utos nito sa kaniya at kaagad niya namang sinunod. Mabilis iyong pinaandar ni Demon at pinasibad papalayo. Malayo-layo na sila kung kaya ay hindi na sila nahabol pa ng mga taong nakasagupa nila Demon.

Para siyang estatwa. “Aaliyah, please take our son away from him, “ lumingon ako kay Lorenzo. His left eye turned red, as red as flames of hell while his right eye was as black as the night. I can’t even recognize him. I just nodded and approached the altar. I carried my son, he’s finally in my arms. I feel stronger with Alaric in my arms. Tumakbo papalapit si Kate at tinulungan kaming mag-ina. She grabbed us to a corner of the monastery. I checked Alaric, he was peacefully sleeping. I saw Benedict moving, his hands trembling in anger. He tightened his grip on the knife. Lorenzo whispered spells, and the monastery roof burst into flame. I heard screams in the air, it was an eerie sound. A hu

Malungkot na ngumiti sa'kin si Ate. I get it what she wants to say. I'm the author of the story and I'm also the leading lady and my leading man is Jay. At this moment I chose to be far away from him just to end the scene, but once I go back we will have our book two. Book two of our love story. "Yeah, how 'bout yours? Tragic or happy ending?" may pang aasar sa tono ko, mapait siyang ngumiti. "Obviously it's not a happy ending." Nagkibit balikat siya at nag iwas ng tingin sa'kin. "He'll be probably happy with his girl."

bulong niya sa pagitan ng halik. Mabilis niyang tinulak ang dibdib nito, hingal at magulo ang isip. "Ewan ko sa'yo!" Halos patayin niya ito sa titig niya. "I don't want to end this. I don't want it to end... us." Pag-aamin niya. "I don't want this. There's no us." Huminga siya ng malalim para pigilan ang mga luha niya na tumulo. Ayaw niya magpakita rito na apektado siya.