My Dream Society Drawing Novels & Stories

Naghanap din ako ng lapis upang magsimula ng isang bagay na matagal ko nang gustong gawin—ang iguhit ang dream house ko. Tahimik akong nagsimulang mag-drawing. Dahan-dahan kong inilapat ang bawat linya sa papel, iniisip kung ano ang itsura ng bahay na pangarap ko. Isang simpleng bahay lang ang nasa isip ko—may hardin sa harap, maluwang na sala, kusinang kumpleto sa kagamitan, at isang silid para sa bawat isa sa amin. Ang mga malalaking bintana ay magpapasok ng natural na liwanag, at may malawak na patio kung saan maaaring maglaro ang mga bata.

Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?” Sa pagkakabasa ng mga salitang iyon at sa marahas na guhit ng hugis X sa ibabaw ng papel, mabilis na pumasok sa imahinasyon ni Adrian kung gaano kalaki ang tindi ng takot, pagdurusa, at kawalan ng pag-asa na hinarap ni Lia noong mga sandaling iyon sa loob ng kanyang silid. Paano nito nagawang dalahin ang ganoong klaseng napakabigat na parusa nang mag-isa, nang walang kahit isang salitang binitawan sa kanya?

Nakabalik na siya sa kuwarto niya subalit dinig pa rin niya ang halakhak ni Rob sa kabilang kuwarto. Salot talaga! Ang lakas mang-asar! lihim niyang usal. Maya-maya pa, natigilan siya nang maalala ang ang drawing na nakita niya sa kabilang kuwarto. She's sure the drawing was familiar. Parang iyon ang project niya noong grade six siya. Napatuwid siya ng tayo. Oo, tama! Project nga niya 'yon tungkol sa dream house niya.

Sa gitna ay gumuhit kami ng malaking puso. Habang kami ang abala sa mga linya, si Arielle naman ang nagdagdag ng maliliit na detalye tulad ng araw sa itaas, munting bituin sa paligid at ilang bulaklak. Siya rin ang nagkulay nito. Pinaghalo-halo niya ang mga kulay, pero imbes na magmukhang magulo ay mas naging buhay ang drawing. Para bang ang bawat kulay ang may kani-kanyang kwento.

“Teka, drawing ko ‘to sa notebook nung Junior high school ah?” “Oo, yung dream house mo.” Humarap ako sa bahay namin saka tinignan ang drawing na hawak ko, “Katulad na katulad pati yung mga details at colors.” Inakbayan niya ako, “Just like how you like it.” “Kaya naman pala para akong nananaginip nung una kong makita itong bahay. It was indeed a dream come true.”

Hindi na ako bumaba dahil wala naman daw tao roon kundi silang dalawa, hindi ko alam kung nasaan sila Tita. Maya maya rin naman ay lumabas na sila. Isang simpleng crop top at high waisted jeans ang suot ni Miles samantala cute na pink dress naman kay Amira. “Hi baby, kiss Mommy-Ninang.” sabi ko na ginawa naman niya. Maaga rin kaming nakarating roon sa school na sinasabi ni Miles, hindi kasi traffic kaya hindi rin hassle. Nag-ikot kami roon at may nakikita akong pamilyar na mga paintings pero ipinagsasawalang bahala ko iyon, malayo ang Batangas sa Manila.

I wanted to tell her how sorry I am because I wasn't a good enough father for her – because I never got to take her to Disneyland, because she will never ever be a marine biologist or a scientist or an astronomer. Those dreams... they don't mean anything now. They're just mere dreams. I wiped my tears and put back the pillow. I looked around her room and found her sketch book. She likes drawing things. Kahit na hindi pa masyadong précised iyong mga linya niya, she will draw anything that will catch her attention. I opened it and I found a bunch of drawings. Butterflies, unicorns, flowers and then, something fell, it was an family picture. Stickman lang iyong drawing na ang ginamit ay Crayola

I'm a writer With a dream I met him The man that I dream on The man that I want to have I met my dream "Hey di ka pa ba maglulunch?"Sabi nito. "Nope, Mauna ka na Ash" Sabi ko sa kanya habang nagtatype saki'ng laptop "Uhm, tinatapos mo yung story mo?" Tanong nito. "Yep, kailangan ko na magud eh ya' know" paliwanag ko dito

Umamin rin sa kaniya ang anak niya, "Because I had a dream, Dad, she and I were doing this thing." Ang nasa drawing nito ay masyadong malaswa, pero ang anak niya inosente pa sa mga bagay na iyon. Kaya hindi niya maintindihan kung bakit sumagi sa panaginip nito ang ganoong eksena. Kinuha niya ang drawing nito at pinunit. Umangal ang anak niya kaya nagawa niyang sigawan, "This isn't right, Ace! Stop this!"

Malawak akong ngumiti,talagang nasisiyahan ako sa mga sinasabi niya,tumuwid ako ng upo at pinagmasdan ito habang masaya nang kumain ulit. "Ahm,mom,i just want to know something..is it okay to you?"tanong ko. "Yah,what is it iha.." "Ahm,the bluepurple eye drawing.." "Oh that.."umayos ito nang upo at sumandal."the truth is,that bluepurple eye was always on my dreams." "Dreams."mahinang sabi ko.