My Stress Reliever Quotes 소설 & 이야기

bulong niya, boses na puno ng damdaming hindi ko mawari. "Hmm?" tugon ko, nakatitig pa rin sa kanya, ninanamnam ang sandaling iyon. Ngumiti siya, isang ngiti na parang nagsasabing sa kabila ng lahat ng pagsubok, andito siya para sa akin. "Hindi ko maipaliwanag… pero alam mo bang ikaw ang nagbibigay ng direksyon sa lahat ng ginagawa ko? Alam mo bang lately nagiging stress reliever na kita ng hindi mo nalalaman, kahit gaano ka-busy, kahit gaano ka-stressful ang mga ngyayari dito sa business , alam mo bang makita lang kita nagiging okay na ako? Kaya minsan bigla akong tumatawag sayo kasi marinig ko lang boses mo parang nakukuha ko na ang ideya at gusto kong gawin"

“You’re safe. Don't overthink about it too much. Kahit ilang beses ko pang ulit-ulitin na sabihin na safe ka ay gagawin ko. Para mapanatag lang ang kalooban mo. At kung sino man 'yung nanggugulo sa'yo, I'll make sure they regret it.” Suddenly, I started to feel tears welling up in my eyes, but I quickly blinked them away. “Thank you,” I muttered. He smirked playfully, sabay hawak sa baywang ko. “Alam mo, may mas effective akong method para makalimot ka sa lahat.” “Oh jeez, huwag kang magsimula,” I drew back and moaned, half laughing. “Huh? Baka gusto mong ipaturo ko na lang 'yung stress mo sa katawan mo,” he winked.

He is my shelter, my only cloud na handang humarang sa mainit na araw. Kahit malayo man kami sa isa't isa ay nandoon pa rin ang pagmamahal. Pinapadama niya sa akin yun everyday. Tumatawag kahit inaantok na, kailangan ng inspiration words kapag feeling stress na ito sa trabaho o pag-aaral, ako ang papasa sa kanya para malaman niya na nandito lang ako sa kanya.

Natatawang sabi ni Jake na ikinatawa nilang lahat. Sira tong tukmol na 'to, ah! Pati tuloy ako natawa na lang sa mga kalukohan nila. Haysstt. Nakakawala ng stress. "Basta, always remember, don't let your problem change your smile, Let your smile change your problem." Nakangiting sabi ni Shane. Ayiieeee saan niya napulot 'yon? Hahaha!! "Saan mo na research 'yan, nget?" natatawang sabi ko.

“Sa awa ng Diyos, maayos naman ako. Nitong mga nakaraang araw lang yata ako na-stress dahil sa mga nalaman ko.” Automatic na napataas ang kilay ko dahil sa sinabi nito. Na-stress? At saan naman siya na-stress? Hindi ko pa naman nasabi sa kanya ang lahat, so para saan ang stress na sinasabi niya? “Naku, mare! Hinay-hinay sa pagiging stress. Baka tumaas ulit ang blood pressure mo...”

Their smell will give you relaxation. Just take it easy and don't stress too much. You don't have to hurry.) I love you, Wife. See you later.. -JMB Ang naka-kunot kong noo ay unti-unting nawala at napalitan ng ngiti. This man! Sigurado ay nag-tanong siya sa aking secretary kaya nalaman niyang na-iistress ako ngayon. Nag-angat ako ng tingin kay Mira.

Sinimulan niya namang masahein ang ulo nito. “Kung inaantok ka na, matulog ka na. Huwag mo munang i–stress ang sarili mo masyado. I–shut down mo muna ang isip mo. Hindi ko alam, pero may feeling kasi ako na kayong mga writer ‘di tumitigil ang isip n’yo.” Bahagya itong natawa. “You got that right.”

"Nag-aral kaya ako..." He just chuckled and shook his head. "Hindi ka naman nag-aral. Anong isasagot mo sa exam?" "Paano niyo nalaman, Pa?" Umiling-iling siya. "Kilala kita. Mas inaatupag mo pa 'yong banda at libro kaysa sa pag-aaral." "Kasi naman, Pa, stress reliever ko mga 'yon." "Stress reliever? Rishell, sa ginagawa mo, hindi na stress reliever ang mga 'yan. Stress giver na."

"Chocolates?" "Some sweets for you, pampa-bawas ng stress." His voice can make anyone shiver. He brought that to lessen her stress, but seeing how happy she was a while ago... makes him think that she doesn't need it anymore. May stress reliever na ito sa tabi-tabi. "By the way, I'll see myself outside now..."

“In my own mind.” “I’m sure,” I said, not even trying to hide my sarcasm. “Maybe you should teach me how to chill. I could use a little bit of that energy.” He chuckled, taking a slow bite. “Not everyone can be as laid-back as me. You’ve got too much on your plate. You need to learn how to relax, tapos may asawang tao ka pa.” He said then laughed. I shot him a look. “Relax? I’m about to drown in papers, exams, and all sorts of other nonsense, and you’re telling me to relax?”